Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe... "Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."

Balıkesirli Gülşahla Diyarbakırlı Şahinin İzmir Ege Üniversitesinde kesişen yaşamları ve yaşanan tüm acılara,ayrılıklara rağmen bitmeyen bir aşk. Gerçek bir aşk hikayesi olup iki buçuk yıl önce Güzellik Hemşiresi tarafından kaleme alınmıştır.Kişi ve mekan isimleri değiştirilmiş olup aslına sadık kalarak hikayeleştirilmiştir.

İki insanın bir araya gelmesi o kadar çok şeyi anlatır ki. Mesela bir insana malını verebilirsin, mülkünü, paranı ve hatta bedenini bile. Mühim olan nedir? Mühim olan bütün bunlar bir yana; kalbini verebilmektir, aşkını verebilmektir. Verdiğin bedenin içindeki kalbi verebilmektir, hayatını ona adayabilmektir. Öptükçe doyamamak, sarıldıkça bırakamamak, baktıkça dalıp gitmek... Aşk sadece üç harfi barındıran bir kelime değildir. Aşk; tüm hislerin birbiriyle iç içe olduğu, tutkunun, sevginin, acının karmaşasıyla oluşan ve insanı insan yapan bir duygudur. Delice seversin ama aşk... Aşk her insanın altından kalkabileceği, hissedebileceği bir duygu değildir. Yüreği olanlar, kalbini ve hayatını herhangi birine adayabilenler anlayabilir aşkın altında yatan onca şeyi...

Oğlunu ve gelinini trafik kazasında kaybetmişti torunu eren yakışıklı bir pilot ama bekar onun mürvetini görmeden ölmeye niyeti yoktu baktı evlenmeyecek küçük bir oyun oynamaya başladı emine sultan Alzheimer olduğuna inandırmaya başladı çünkü bir aydır takip ettiği adının ipek olduğunu öğrendiği kız torununa sevgiyi aşkı öğretirdi sultanımız çok güzel bir plan yaptı kızın kolundan tutup eren karını çok boşluyorsun derse ne olur

Emanet adlı hikayemdeki Aslan'ın hikayesidir. İlk bu kitapdan da başlanabilir... Biletini alıp yerine geçti.. Başını koltuğun arkasına dayayıp gözlerini kapattı. -Pardon, beyfendi? Duyduğu naif sesle gözünü açtı ve toparlandı olduğu yerde. karşısında sapsarı saçları olan kahverengi gözleri olan henüz 24-25 yaşlarında olan bir kız duuruyordu. Kıza dikkatle baktığnı farkedince toparlandı: -buyurun, Kız mahcupça konuşmaya başladı: -Şey... otobüs şimdi kalkacakmış ve tek yerde sizin yanınımş. Yani oturabilirmiyim. Acele olmasa bunu istemezdim.. dedem hastalanmış , ve hastaneye yetişmem gerekiyor derken kızın kahvaleri üzüntüye boğulmuştu adeta: Aslan kızın üzgün haline dayanamamıştı: -Tabi..buyurun lütfen derken hırkasını koltukdan alıp kızın oturması için izin verdi: -Çok teşekkür ederim.. beyfendi.. Çok mutlu oldum bn izin verdiğiniz için.. -Nedemek! umarım dedeniz bir an önce iyileşir... Kız gülümsedi karşısındaki bu iyi adama... adamın gözlerinde bir huzur vardı sanki ve bu kendisinede geçmişti: -Bu arada ben bahar Aslan gülümseyerek kıza elini uzattı: -Bende aslan, mennun oldum bahar,aslanın elini tutup tokalaşırken ondan aldığı elektirikle aniden aslanın gözlerine baktı ve yavaşca gülümsedi.. .................................................. .................. -sen gerçek aşkı bilmiyorsun diye acıyla söylendi bahar Aslan ise dik duruşundan ödün vermiyordu. -Sanki sen...sen biliyorsun? Bahar bir adım geriledi. Omuzları acı ile çökmüştü.Gözleri dolmuştu. -Biliyorum...Ama artık..... derken ellerini yumruk haline getirdi ve arkasını dönüp hızla kendisini salondan attı. Aşkı hiç bilmeyen,kendisini kandırmış bir adam ve inatçı ve sabırlı bir kız... Aşk yolu onların yoluydu...

"Bence bu anlaşma senin içinde çok kârlı olacak, iyi düşün." "Hayır ben istemiyorum. Düşünecek birşey yok." "Söylesene. Bu hâlde hemde kucağındaki bebekle ne yapmayı düşünüyorsun?" "Bu sizi ilgilendirmez." "Bebeğin babası nerede?" "Bebeği terk etti." "O zaman ben o bebeğe çok iyi bir baba olurum..."deyip bebeği kucağımdan çekti. Genel Kurgu #10

-kızımız ağlamasın deniz... -kızımız sana emanet dayısı.. Uçak kazasında ölen ablası ve eşinin son sözleri kulaklarında çınlıyordu.Koca 4 yıl geçmişti..Ama o gün gözlerinin önünden gitmiyordu.Ona emanet edilen minik bir bebek ve hayatın yükü... Ve aynı anda hayatlarına gelen bir güneş... Emanetini koruyacak bir melek......

Genellikle yalnız olan bir kız ve sürekli bilmiş cevaplar veren bir erkek... Sakin bir hayatı olan kızın hayatı hiç tanımadığı ama zamanla tanımak isteyeceği kişilerin karşı evlerine taşınarak komşu olmalarıyla değişir... salıncağını kimseyle paylaşmak istemezken onunla kalbini aşkını paylaşacak bir kız ile ne kadar istemese de başaramayıp ona aşık olan bir erkeğin bilmece gibi aşkları... erkeğin kıza aşkı tekrardan inandırma çabası ve birbirlerine olan karmaşık bakışları.... erkek kızın ukala komşusu iken kız erkeğin sakar prensesi olacaktır... ve onları ilginç bir son bekliyordur... ---o salıncak benimdi!!! ---kalbinle beraber onuda çaldım!!!

© Tüm hakları saklıdır Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin, her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki; istesen de silemezsin...