mingi, kafa dağıtmak için gittiği parkta küçük bir kız çocuğuyla karşılaştı. birlikte geçirdikleri güzel anların sonunda, onu bir daha görmeyeceğini düşünerek vedalaştı. ancak kader, yollarını çoktan yeniden kesiştirmişti; başka bir güzelliğin onları beklediğinden habersizlerdi. 180125 - [texting - düzyazı, slow uptade]

jeong yunho'nun uzun zamandır gözüne takılan birisi vardı; song mingi bi' çeşit bağımlı.

Bipolar oğlancı bi çocuğun sanayiye çırak olsun ayağına başka bir şehre gönderilmesi. Yetmez gibi ustasını ayartip onu da oğlanci yapmasını anlatacak olan hikaye. Lesssgo

!omegaverse, mpreg! "Beni böyle tutkulu sevmeni istiyorum, denizci misali..." Ve fısıldadı, önünde eğildiği heykele, "Tanrıya inanmasam da, inanıyorum ki sen benim kurtarıcımsın Young-ah."

kore'ye okumaya gelen yeosang ve ona yardım etmek için varını yoğunu ortaya koyan jongho. ann

texting + twitter au asker jongho x doktor yeosang yeosang BENIM KOCAM NERDE KALFI BEJI BULMASI NIYE BU KADAR UZUN SURUYO AMK san merhaba mesajları okudum yeosang duaların kabul olmuş bu arada askeriyeye choi jongho atandı wooyoung NEY PAKAHAHGAHWKWOWUSHBWJW #1 ateez 16.02.2026 #1 yungi 09.05.2026

Lise son sınıfa geçen Jongho, geçirdiği bir kazanın ardından hem bedensel hem de ruhsal olarak içine kapanır. Fizik tedaviyi bırakır, hayattan yavaş yavaş kopar. Bu karanlık dönemde Yeosang, Jongho'nun hayatına sessiz ama kararlı bir şekilde girer. Onun varlığı, Jongho'nun yeniden fizik tedaviye başlamasında ve yalnız olmadığını hissetmesinde en büyük etken olur. Aralarındaki bağ, zamanla yavaş ve kırılgan bir yakınlaşmaya dönüşür. Ailesinin aldığı kararla yazlık kasabasına gitmek zorunda kalan Jongho, eski dostlar ve yeni yüzlerle yeniden hayata karışırken hem bedeniyle hem de korkularıyla yüzleşmeyi öğrenir. Bu hikâye; iyileşmenin doğrusal olmadığını ve bazen sadece birinin yanında durmasının insanı hayata bağlamaya yettiğini anlatır.

Bir zamanlar Roma İmparatorluğunun en gözde şehirlerinden olan mükemmel Pompei şehri ve halkı insanlık tarihinin hatırlamak bile istemeyeceği o son gününden sonra tarihten bin yıl boyunca silindi. Bu görkemli metropole yeni getirilen İskenderiyeli bir katip, şehrin en gözde villasında oldukça yüksek mertebeli ve pahalı bir köle ve itibarlı bir Romalı kadının kâtibi olarak yeni bir hayata başlar. Ne var ki bu görkemli villada tanıştığı ve hizmet ettiği tek kişi bu saygın kadın değildi. Ailesiyle her Pompeili gibi refah ve zevk dolu bir hayat yaşayan Yeosang da bu hayran olunası mükemmel şehirden nasibini herkes kadar alıyordu. Pompei öyle bir şehirdi ki ne Roma kadar gürültülü ve kaos doluydu ne de her sıradan şehir gibi boş ve avamdı. Hayatın insanoğluna verdiği her türlü zevki korkusuzca tatmaktan çekinmeyen, eğlenceye ve tutkuya düşkün insanların cennetiydi. En azından zenginler için öyleydi. Ama o gün hiçbir sınıf farkına aldırış etmeksizin herkes ölümlüydü. O gün Pompei'deki her canlı tabiatın acımasız gerçekleri karşısında kaçınılmaz bir ölüme karşın çırpındı ve mükemmel şehir sadece saatler içinde yok oldu. "O gece aysız veya bulutlu bir gecenin karanlığı değil, sanki kapalı bir odadaki lamba söndürülmüş gibiydi. Karanlıkta kadınların ağlamalarını, bebeklerin feryatlarını ve erkeklerin bağırışlarını duyabiliyordunuz. Bazıları yardım için dua ediyordu. Diğerleri ölüm istiyordu. Bazıları ölümden o kadar korkuyorlardı ki, ölmek için dua ediyorlardı. Ama daha da fazlası artık hiçbir Tanrının kalmadığını ve evrenin sonsuz karanlığa gömüldüğünü hayal ediyordu." ~Genç Plinius C/W: şiddet, argo, ölüm, kan, aile içi şiddet, çatışma, travma, doğal afet, deprem, detaylı felaket ve yıkım betimlemeleri nehwatiny sunar...

yunho modern sanatla ilgilenen öylesine bir adamdı, mingi ise yaşadığı sorunları kimseye anlatamıyordu. ann

[tamamlandı] Hyunjin okul dönüşü yolda bulduğu minik balığı evine getirmişti fakat bulduğu şeyin sıradan bir balık olmadığından haberi yoktu. -banginho, seungbin. -düzyazı.