Εκείνη είναι δημοσιογράφος , δουλεύει σε μια εταιρία η οποία θα αναθέσει σε όλους τους εργαζόμενους να πάνε να καλύψουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα των νησιών της Ελλάδος . Η Ερατω Αγγελοπουλου , εάν ήθελε να αποκλείσει ένα νησί αυτό θα ήταν η Κρήτη συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Για το νησί τρέφει αισθήματα αηδίας και απέχθειας , τι θα κάνει όμως όταν θα αναγκαστεί να επισκεφτεί τα Ανώγεια ; Εκεί φυσικά ,θα γνωρίσει έναν όμορφο , γεροδεμένο μόλις στα τριαντα του χρόνια λυραρη τον Σηφη Αγγελακη . Ο οποίος είναι αρκετά γνωστός για τις παλαιες του αντιλήψεις ανάμεσα στα δύο φύλα . Τι θα γίνει όταν ξεσπάσει ανάμεσά τους ένα πάθος ; Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα τους έμεναν αξέχαστα.

«Έι εσύ!» Του φώναξα μόλις είχα φτάσει αρκετά κοντά του, έτσι ώστε να καταφέρω να του μιλήσω. «Σε εμένα μιλάς;» Με ρώτησε με ένα υπεροπτικό ύφος στο πρόσωπο του. Δεν απάντησα στην ερώτηση του. Αντιθέτως, έκανα εγώ την δική μου. «Δεν ντρέπεσαι να υπερασπίζεσαι ένα βιαστή!» Ρώτησα έξαλλη. «Θα μπορούσε αυτό το καημένο το κορίτσι, να ήταν η κόρη σου!» Δεν με ενδιέφερε που ήμουν σε αίθουσα δικαστηρίου. Φώναζα όσο ήθελα. Με κοίταξε με ένα εκνευρισμένο ύφος. Φαινόταν τόσο αποφασιστικός και...όμορφος; «Κάνω απλά την δουλειά μου». Είπε ενώ συνέχιζε να τακτοποιεί τον χαρτοφύλακα του. Δεν κοιτούσε προς το μέρος μου. «Δουλειά σου είναι να υποστηρίζεις ένα βιαστή; Ξέρεις πως μπορείς να καταστρέψεις την ζωή ενός κοριτσιού. Να την στοιχειώνει αυτό για την υπόλοιπη ζωή της;» Δεν κατάλαβα πως μπορούσα να πάρω ανάσα τόσο γρήγορα που μιλούσα. Τα κατάφερα πάντως. «Δεν είναι δική σου δουλειά να με κρίνεις, κοκκινομάλλα». Συνέχισε με ψυχρό ύφος. Γαμώτο, πόσο πολύ μου την έδινε στα νεύρα! «Είσαι ένας δειλός!» Συνέχισα απτόητη. Είχα πάρει φόρα και δεν μπορούσα να σταματήσω. *******************************************************

Εγώ, εσύ και ένα καλοκαίρι. ⭑･ﾟﾟ･*:༅｡.｡༅:*ﾟ:*:✼✿　　✿✼:*ﾟ:༅｡.｡༅:*･ﾟﾟ･⭑ Η Αμάρυλλις, μια ζωγράφος που άλλοτε έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του, επιστρέφει στη Γαύδο αναζητώντας γαλήνη· μια γαλήνη που η ζωή της στέρησε με τρόπο κατακλυσμιαίο. Ο Μιχάλης, ένας άνδρας που είχε μάθει να θριαμβεύει, βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται, μόνο και μόνο για να καταλάβει πως δεν του ανήκε ποτέ. Στρέφεται ξανά στη δουλειά του, στο επόμενο μεγάλο έργο του -κι αυτό το έργο τον φέρνει στη Γαύδο. Εκείνη είναι το λευκό, εκείνος το μαύρο. Και το μαύρο, πάντοτε, μοιάζει ικανό να καλύψει το λευκό. Εκτός κι αν το λευκό προλάβει να λάμψει, να το διαπεράσει, να το μεταμορφώσει. Και τότε... γεννιέται το γκρίζο.

Εκείνη τον θέλει ολόδικό της ενώ ξέρει πως είναι απλά εραστές. Εκείνος πάλι είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με τη γυναίκα του που δεν μπορεί να έχει, εξαιτίας ενός τρομερού συμβάντος. Βρίσκει έτσι παρηγοριά στο εφήμερο σεξ με τις πρωταγωνίστριες των παραστάσεών του. Ορφέας και Μελίττα. Δυο πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες. Αραγε θα γίνει πρωταγωνίστρια ποτέ της ζωής του; Ή ο σκοτεινός σκηνοθέτης θα αφήσει την καρδιά του κλειστή για πάντα , ακόμα και στην κοπέλα που θα τον ερωτευτεί μέχρι θανάτου; Το εξώφυλλο αποτελεί δημιουργία της @xartinh_selinh

Δύο κόσμοι τόσο αντίθετοι μεταξύ τους. Δύο κόσμοι που ήταν γραφτό τελικά να συγκρουστούν. Εκείνη δυναμική, αλλά και επιφυλακτική. Ένα ατύχημα κατάφερε να της αλλάξει ολόκληρη την ύπαρξη. Εκείνος παιχνιδιάρης, αλλά και ευαίσθητος. Τα γεγονότα στη ζωή του τον έχουν μάθει πως να καμουφλάρεται από τους άλλους. Τι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν δύο τέτοιοι κόσμοι;

Περίληψη Έναν κανόνα θα σου πω και αυτόν να τον θυμάσαι. Ποτέ μη βάλεις δυο ανθρώπους της τέχνης να αγαπηθούν. Αλλά τι λέω; Θα το κάνεις. Γιατί μπροστά στη θεία τέχνη του ήχου όλοι μας υποκλιθήκαμε και θυσιάσαμε τους εαυτούς μας. Λαέρτης - Ψυχή

«Γιατί η ελευθερία ήταν κάποτε, λένε αυτοί οι παλιοί, δείγμα πολιτισμού και δικαίωμα αναφαίρετο του ανθρώπου. Θα μου πεις, η ελευθερία σαν αεράκι μπορεί κάποια στιγμή να σε βρει και με μορφές που δεν φαντάζεσαι, να πάρει και να σε σηκώσει στον διάολο. «Φαντάζομαι όμως, πως για να είσαι εδώ, θες να το προσπαθήσεις πολύ. Είσαι νέα, το μυαλό σου τρέχει. Ένα αγρίμι μέσα στο πλήθος που πάει αντίθετα με εσένα. Για πες μου όμως, πώς έφτασες μέχρι εδώ; Μόνη; Αποκλείεται. Η βάση στην οποία στηρίχτηκες είναι ίδια με εμένα Ηλέκτρα. Όλοι έχουμε αφήσει το ίχνος σε αυτή τη σάπια ζωή, αυτό το ίχνος που ουρλιάζει και καίει τώρα τα δάχτυλά σου. Τους εμπιστεύεσαι, μα εγώ ξέρω. Εγώ τους δημιούργησα και κάθε εγώ θα τους δίνει ελπίδα και θα την παίρνει μακριά. «Μιλάς για ελευθερία του λόγου, μιλάς για δικαιοσύνη για ένα έγκλημα και πού είναι αυτό; Πότε έγινε; Ποιοι οι θύτες, ποια τα θύματα; Ποια η απόδειξή σου; Τώρα καταλαβαίνεις; Η δικαιοσύνη όπως τη νομίζεις πέθανε, εκείνη τη μέρα και κάθε προηγούμενη και κάθε επόμενη. Απλά, προχώρα όπως οι υπόλοιποι, στην ίδια σελίδα της ιστορίας.» Πολιτικό-κοινωνικό.

Στέφανος και Ιφιγένεια. Δύο πληγωμένες καρδιές που η μοίρα τους χτύπησε αλύπητα. Η ζωή τους αποκάλυψε το σκληρό της πρόσωπο όμως αυτοί προσπαθούν να μην λυγίσουν. Όλα ξεκινούν από μια απρόσμενη συνάντηση. Αυτή, μια επιτυχημένη ψυχολόγος, όμορφη, έξυπνη μα πάνω από όλα πόνοψυχη, προσπαθεί πάντα να χαμόγελα ακόμα και όταν δεν είναι χαρούμενη. Στήριγμα στην ζωή της, η κολλητή της Νεφέλη η οποία είναι πάντα εκεί και της έχει σταθεί σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Αυτός, αστέρι στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Σκληρός, απόμακρος και αλαζόνας τόσο στην επαγγελματικής τόσο και στην προσωπική του ζωή. Η μόνη γυναίκα που του θυμίζει την τρυφερή του πλευρά η εξάχρονη κόρη του Μελίνα. Η άποψη του για τις γυναίκες υποτιμητική, εξαιτίας των πληγών του παρελθόντος. Βοηθός και υποστηρικτής του ο φίλος και συνεργάτης του Δημήτρης που βρίσκεται πάντα δίπλα του. Η συνάντηση εκρηκτική! Η συνέχεια απρόσμενη Έρωτες γεννιούνται.! Μυστικά εμφανίζονται στο φως. Θα καταφέρουν να ξεπεράσουν και αυτές τις δυσκολίες ή θα υποκύψουν;

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

«Αν εσύ δεν είσαι το κόκκινο, εγώ δεν είμαι το μαύρο. Κι αν μέλλει από το χέρι σου να διαλυθώ, τότε θα το δεχτω, σαν την πιο απόλυτη, ηδιστη και ολοκληρωτική καταστροφή μου.» (Ι) ΜΕΡΟΣ : «Υπάρχει κάτι για το οποίο θα ρίσκαρες την ζωή σου;» Ανασήκωσε το σώμα του στο κάθισμα. Περιεργάστηκε μερικά δευτερόλεπτα την ψηλόλιγνη μορφή της που έστεκε ακέραιη στο σκοτάδι και ύστερα της απάντησε. «Θα έδινα μέχρι και την ψυχή μου για να σε δω να καταστρέφεσαι.» (ΙΙ) ΜΕΡΟΣ : Η ύπουλη μορφή του χάους παραμόνευε, κοιτούσε με φθόνο την ελπίδα. Αδημονούσε να αναδειχτεί για μια φορά εκείνο νικητής. Το μαύρο του άρχισε να βρυχάται. Το κόκκινο της άρχισε να φθυρεται. (ΙΙΙ) ΜΕΡΟΣ : «Έχασες. Θυμήσου, όταν εγκαταλείπεις την βασίλισσα με τέτοιο τρόπο, υποχωρείς.» «Όχι! Ένας βασιλιάς δεν εγκαταλείπει ποτέ! Και εγώ δεν έχω μάθει να υποχωρώ σε τίποτα. Αντιθέτως. Ένας βασιλιάς, κάνει τους άλλους, να εγκαταλείπουν.» Ένοχη απόλαυση - Ολική καταστροφή Don't copy girlwhol0vesbooks© 2021 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.