Ayağa kalkıp tam karşımda duran dolabın aynasında çıplak vücudumu gördüğüm anda soluksuz bir çığlık patlattım. "Pekala. " dedim kendi kendime, "Bu bir rüya." Öyle olmalıydı. Sımsıkı kapadığım gözlerimi korkuyla yeniden açtım. " Bu bir kabus! " diye bağırdım hala aynı yerde aynı çıplak siluete bakarken. Çabucak açıkta olan göğüslerimi örtecek bir şeyler aradım. Az önce kalktığım yataktaki küçük battaniyeyi alıp vücuduma dolarken küfrettim ve sesimde ki korku dolu tınıdan nefret ettim. Beynim " Biri derhal burada ne yaptığımı açıklasın! " diye bağırıyordu, panik tüm vücudumu sarsıyordu. Koridordan gelen ayak seslerine dikkat kesilip irkildim.Ben sesin nereden geldiğini anlamaya çalışırken kapı aniden büyük bir hızla açıldı. Gözle görülür şekilde yerimde zıplarken, kapının ağzında duran seks tanrısı battaniye sarılı vücuduma baktı: "Uyanmışsın." dedi. "Çığlık attığını duydum." "E-evet. Uyandım, galiba. Evet, sanırım uyandım." - Kapak Tasarımı: Larnacouer -

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Her şey,bir erkeğin hapşırmasıyla ve benim"Çok yaşa!"diye bağırmamla başladı...

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Damarlarında akan kanın alyuvarları bile hırstan varolmuş bir balerin, yaşama tutunmasını sağlayan farahını kaybederse ne olurdu? Sahra'nın tek emeli başarılı olmak ama aynı zamanda mutluluktan mahrum kalmamaktı. Herkes birer birer giderken, tek bir kişinin varlığı ona yeter miydi? Hiç olan bir anda hep olabilir miydi? Gidenlerin ardından gelenlerle hayata tutunmak daha mı kolay olacaktı? Belki de asır milyon yılda ilk defa; gelen gideni aratmayacaktı... -Hikayenin kapağı; önyargılıların okumaması için özellikle seçilmiştir.-

-29.BÖLÜMDEN BIR KESÌT- Önümü göremediğimden el yordamıyla kanepeyi buldum. -Patch? dedim çekingen bir sesle Uykulu bir sesle homurdandığında "Uyuyamıyorum" dedim.Kıpırdandığında kanepede yana kaydığını anlamıştım.Beni kendine çekerken "Gel buraya "diye mırıldandı.Üstünden geçip yanına yattığımda kanepeyle Patch'in arasında kalmıştım. Içimdeki korkunun ve tedirginliğin benden uzaklaştığını hissettim.Karanlıkta yüzünü tam olarak göremesemde seçebiliyordum.Kalp atışlarım ve nefes alış verişlerim sıklaşırken "Kalbin." Dedi gözlerini açmadan "Çok hızlı atıyor." Kalp atışlarım vücudumdaki her bir hücrede daha fazla hissedilirken yanaklarımın kızardığına emindim.Hızla çekilmeye yeltendiğimde kollarını bedenime sıkıca sarıp çekilmemi engelledi -uzaklaşma cevap vermediğimde yaklaştı.Burnunun ucu burnuma değiyordu.Iki kesik nefes aldım. -Hâlâ korkuyor musun? "Artık değil"diye fısıldadım uykuya dalmak üzere olan sesimle.

❝ Sen benim cennetim olacaksın,ben senin kurtarıcın.❞ Yedi rakamı önemliydi onun için,şanslı numarası falan değildi.Yedi rakamı önemliydi çünkü Yaratıcı dünyamızı yedi günde yaratmıştı.Yedi rakamı onun için önemliydi çünkü,Yaratıcı onu yaratmak için yedi günde bir gezegen yaratmıştı. O şanslı ve önemliydi,ta ki sıradışı turuncu saçlar gelip onu sıradan yapana kadar. [ Hikayenin hiç bir din ile alakası yoktur,hiç bir dine hakaret edilmez.] Beatrice © MrsDoctorStyles [ 15.10.2014 Hayran Kurgu #1 ]