Türklerin tarihte kaybettiği parmak sayısının fazla olduğu bir savaş yoktur. Türklerin devleti derindir. Yıkılması kolay değildir. Yıkmaya çalışanın işi de kolay değildir. Kadın hükümdarlar ve padişahlardan soylara. Türk olmak bir ayrıcalıktı ve buna kimse kolay kolay sahip olamazdı. Belirsizliğin içinde kendi kimliğini unutan kimse hiçbir şekilde bir daha, unuttuğu o kimlikteki gibi olamazdı. Kimlik, tarihti. Tarih Türkler de tekrar tekrar yazılırdı. Tarihini unutan bir daha o tarihte yer alamazdı. Bu nedenle bir insanın kendisinde koruması gereken en önemli şeyi kimliğiydi. Tarihiydi. "Kötü olmak için bir sebep yoktur." dedi kadın dikleştirdiği çenesiyle. Kurttu o, yerde arardı avını. Yırtıcıyı. Hafif bir alayla güldü adam, karşısındaki kadına bakarak. Öyle ki, herkesi afallatmıştı. Kartal oydu. Göklerde arardı avını. "Bazen iyi olmak için de bir sebep yoktur." dedi buz gibi sesiyle. Ve ekledi. "Ya da hiçbir şey sebepsiz değildir belki bu dünyada." Kurt ve Krtal'ı birleştiren ise, Türk tarihinde yine yer alacak bir savaştı. Yine bir mağlubiyetti. | Kitap asker kurgusudur. Yetişkin içeriktir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun lütfen. | •• Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. •• 5 Temmuz 2023 | Yayınlanma tarihi.

"Yok olacak kadar azalan bir insan, en tehlikelisidir." Aylar önce kurtlar sofrasına bir sandalye çekmiş, kanlı bir ziyafetin içine oturmuştum. Senelerce bastırılmış bir açlıkla doluydum; iştahla intikam yemeğinin önüme serilmesini bekliyordum. Fakat bir süre sonra anladım ki, burası acıkınca oturulan bir masa değildi. Aksine, burası güçsüz olanın sofraya serildiği, üstüne de kadehlerin tokuşturulduğu bir masaydı. İntikam yemeği hiçbir zaman gelmeyecekti; çünkü burası zaten intikamın ta kendisiydi. ⚠️ Kitapta bazı tetikleyici unsurlar bulunmaktadır, lütfen bunun bilinciyle okuyunuz. Yayınlanma Tarihi: 16 Mart 2023

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Kaybettiklerine mahkum kılınmışların hikayesi...

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

YÜRÜMÜZSEK HAK YOLDA ERİMEZSEK HAK YOLDA ÇÜRÜMEZSEK HAK YOLDA GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN! ERKEKLER İNTİHAR ETMEZLER ONUN YERİNE ASKERE GİDERLER... Biz yurdumuzu çakallara bırakmamak için kanının her damlasını vatan toprağına bırakmaya ant imiş 12 adamdık lakin, tarihe baktığımızda ne 12 adamlar gelmiş geçmişti ne yiğitler canlarını bu sevda uğruna vermişti. Ne analar bu vatan için evlatlarından olmuş ne evlatlar bu vatan uğruna analarından geçmişlerdi. Bazı insanlar vatanı korumanın yalnızca askerin polisin görevi olduğunu düşünüyor bazıları ise mesleğine bakmadan bu vatan için canından oluyordu. Bazıları bir karış toprak için can verdiğimizi söylüyordu. Bazıları ise Çanakkale'de tüyü bitmemiş yetimlerin bizlerimiz bugünlerimiz için savaşan canını umursamayan dedelerimize olan borcumuzu ödediğimizi söylüyordu. Bu vatan topraklarında her zaman iki karşıt düşünce oluyordu ancak iş ciddiye bindiği zaman bu vatan evlatları her zaman tek yük tek bilek olmayı canı gönülden biliyordu. 30.09.2023 hikaye etiketinde 27bin hikaye arasında #17

Nükleer kışın ardından dünya hayatta kaldı. Özgürlük kaybedildi. Akhara'da insanlar yetiştirilir, seçilmez. İtaat eder, sorgulamaz. Hesna sorguluyor. Kwang ise susturmakla görevli. Ama bazı karşılaşmalar... sistemin bile kontrol edemeyeceği şeyler başlatır.

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

Hayatı boyunca yüzü hiçbir şeyden gülmemiş bir kadın, Jülide Erbaş. Hep eksik bırakılmış, hep yalnız. Tam olmanın ne demek olduğunu hiç bilememiş. Ev nedir, aile nedir hiç tadamamış. Aşk'ı tattığını sanıp, yanılgılara kapılmış. Ama yinede hayatın taktığı her çelmeden sonra ayağa kalkmış. Kendisine sunulan kimsesizliğini, kendisini mesleğine adayarak kapatmış. Günü geldiğin de, gerçekten kimsesiz kaldığın da, hayatta ki tek varlığı annesi öldüğünde içinde ki uçurtmanın bağı yeryüzünden çözüldü. Göğe karıştı. Uçurtmasını gökyüzünü gözlerinde barından bir adam kendi gökyüzüne kattı. Alp Aslan Şahin Mesleğini kendi canından öte tutan yüzbaşı. Sevmek, sevilmek onun için hem çok uzak hemde kumar. Disiplin ve otorite hayatının merkezi olan Alp Aslan, tek bir gece disiplinini bozdu. O gece de, Jülide'nin yeryüzünden kopan uçurtması gelip onun koynuna kondu. Aynı otorite ve disiplinle hayatı şekil alan iki insan. Biri hayat kurtarıyor, diğeri vatanı söz konusu olunca hayat alıyor. Jülide, asla hayatında olmasını istemediği meslek grubunun tam ortasına kendisi düşüyor. Kendi öyküsünün sonunu kendisinin yazdığını düşünürken, asla öyküsünün yazılmayacağını düşünen Alp Aslan'ın öyküsünün baş karakteri oluyor. İstemediğimiz otlar, hep burnumuzun dibinde biter. Jülide, Alp Aslan'ın varlığını neşterle kesip atacak mı yoksa kalplerde açılan yaraların üzerine kendi dikişini mi atacak? Aynı kokuya aşık iki insan. Birinin hayatı barut kokusu diğerinin yuvası barut kokusu. Bir korkuyla harmanlanan iki gözü karanın hikayesi. Tüm hakları saklıdır. Yetişkin içerik mevcut. Gökçen KOÇAN