ဆူး.... နစ်ဝင်အောင်စူး ရူးလောက်အောင်မူး...

မောင်သိလား? မောင့်ကို ချစ်ရတာလေ ဆူးခင်းလမ်းတစ်ခုပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ ရုန်းထွက်လဲနာကျင်ရမယ် ဆက်လျှောက်လမ်း နာကျင်ရမှာပဲ ‌ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ထပ်ခါနာကျင်ရပြန်တယ် ငါကလဲ မောင့်ကိုချစ်မိတိုင်း မောင်ဆိုတဲ့ "ဆူး"လေးကို ဆူးမိလို့ ငါ့နှလုံးသား‌ေလး သွေးထွက်ရပြန်တယ်

ကိုယ်က မောင့်ရဲ့ တစ်ပွင့်တည်းသော နှင်းပန်းရိုင်းကလေး။ Binhao/Haobin fanfiction