Dün gece titreyerek öptüğü dudaklar, bugün mahkeme salonunda adını okuyup idam hükmünü açıklayacaktı. O ise başını kaldırıp son kez gözlerinin içine baktı. Ne öfke vardı bakışlarında, ne de korku... Sadece yarım kalmış bir sevdanın sessiz vedası. Kadın tokmağı eline aldığında, elleri ilk kez titredi. Çünkü karşısındaki artık yalnızca bir sanık değildi; bir zamanlar omzunda huzur bulduğu, sessizliğine sığındığı, adını fısıldayarak sevdiği adamdı. Adam gülümsedi. "İdamdan korkmam," der gibi... "Yeter ki gözlerinde sevgimin öldüğünü görmeyeyim." Salon adalet bekliyordu. Onlar ise birbirlerinden vazgeçebilmenin hükmünü... Ve bazen en ağır ceza, darağacı değildir. En ağır ceza; seni hâlâ seven kadının, gözyaşlarını içine akıtıp, adını soğukkanlılıkla hüküm cümlesinin başında okumak zorunda kalmasıdır.

Two feared mafia families united not by arrangement, but because their heirs genuinely fell in love. Five years of marriage, two children, twins on the way-and then another family tries to enter their marriage through duty and protection.

​En las tierras bañadas por el sol de Çukurova, donde el orgullo y las tradiciones pesan más que la propia vida, dos almas esperaron cuarenta años para encontrar el camino de regreso. Hünkar Yaman y Ali Rahmet Fekeli, marcados por los errores de otros y los silencios del pasado, deciden finalmente que el tiempo de los sacrificios ha terminado. ​Esta vez, el destino, que tantas veces les dio la espalda, decide otorgarles un regalo inesperado: una tregua. En un instante donde todo parecía perdido, donde el rencor de los hijos y las verdades ocultas amenazaban con separarlos de nuevo, una puerta se abre para dejarlos pasar hacia la felicidad que tanto se les negó.

Hünkar regressa a Çukurova sem explicações. Depois de anos em Istambul, é chamada de volta a uma terra que nunca esqueceu - mas que já não sente como sua. Entre expectativas familiares e um destino que não escolheu, tudo parece já decidido... até o conhecer. Fekeli não pertence ao seu mundo. Nunca poderia. Mas há olhares que não se evitam. Sentimentos que não se controlam. E escolhas que mudam tudo. Em Çukurova, amar não é liberdade. É condenação.

One doubts, one doesn't. What will happen if you dive head first into something dangerous yet inevitable? Will love win or will the world separate them again?

This is one shots story about HünFek, I will take some parts from the series and makes it as my way😜❤️

Nos separó un muro que ninguno quiso derribar. Yo esperé que tú volvieras. Tú esperaste que yo cediera. Las palabras duelen más que el humo. Y que a veces hay que perderlo todo para atreverse a decir "te amo". . . . . Aramızda bir duvar vardı, ikimiz de yıkmak istemiyorduk. Senin geri dönmeni bekledim. Sen de benim pes etmemi bekledin. Sözler dumandan daha çok acıtır. Ve bazen "Seni seviyorum" demeye cesaret edebilmek için her şeyi kaybetmek gerekir. . . . . Нас разделяла стена, которую ни один из нас не хотел разрушать. Я ждала твоего возвращения. Ты ждал, что я сдамся. Слова ранят сильнее дыма. И иногда нужно потерять всё, чтобы осмелиться сказать: «Я люблю тебя».

.

.

__Lo amas__ hünkar lo observo, tensa __respondeme__ rogo, __no...no lo amo__