~Po prostu mi zaufaj, a wszystko będzie dobrze. Jestem z tobą.~ 04.07.2022r. - 20.08.2022r. Pierwsza część Trylogii Nothingness TW: Zaburzenia odżywiania, samookaleczanie, uzależnienia, problemy psychiczne.

Wpadłam spóźniona do sali szpitalnej z dwiema książkami pod pachą, kubkiem kawy i plastikowym opakowaniem wypełnionym ciastami, których wyjątkowo nie odebrała mi, jego ochrona przez drzwiami. I pewnie tylko dlatego, że nikogo nie było. Zatrzasnęłam za sobą drewnianą płytę i oparłam się o nie zaczesując wolną dłonią włosy za uszy. Odetchnęłam głębiej i uniosłam wzrok, a mój oddech się zatrzymał. On nie spał. Stał i patrzył na mnie z próżnym uśmiechem na ustach. Drogi Boże. Poczułam jak czerwona jestem na twarzy. Jego bracia spojrzeli na mnie, a potem na niego. Ruchem ręki nakazał im wyjść i zrobili to bez słowa sprzeciwu, gdy tylko zrobiłam im miejsce. Anthony poprawił poły swojej czarnej marynarki i ruszył w moim kierunku, a serce zabiło mi w piersi jak szalone. Złapał za mój podbródek i pochylił się do mojego ucha, mimowolnie wstrzymałam oddech. - Cześć ptaszynko. - Szepnął, ucałował mój policzek i wyszedł z sali zostawiajac mnie w całkowitym osłupieniu. Okładka autorstwa @Tranczizulla

Archer Hale wrócił i dostrzega ogrom zniszczeń, jakie wyrządził podczas swojej nieobecności. Reed DiLaurentis nie jest już tą samą dziewczyną, którą zostawił dwa lata temu i chociaż ta, przyjęła go z otwartymi ramionami, bagaż jej doświadczeń, przygniata ją od środka. Ekipa Kingsów jeszcze nigdy nie była tak rozbita jak teraz. Każdy z nich zmaga się ze swoją przeszłością, jednocześnie starając się skupić na teraźniejszości. Nowa rzeczywistość jest znacznie trudniejsza i bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać a piętrzące się problemy, wcale nie polepszają sytuacji. Pojawiają się nowe fakty, tajemnice a także niebezpieczeństwa a los sprawi, że trzeba będzie zadać sobie jedno, podstawowe pytanie. Czy chcę cię zranić? Okładkę wykonała cudowna: @supersadworld

-pieprz się - wysyczałam przez zęby. Brunet oblizał usta. -pieprzyć to ja mogę Ciebie - odpowiedział niskim głosem, aż zadrżałam. Natychmiast otrząsnęłam się z niechcianej wizji siebie w jego ramionach i zaczęłam zmniejszać dystans między nami. Kiedy jego twarz znajdowała się kilka centymentów od mojej skinęłam ręką, aby się pochylił. Nataniel z perlistym uśmiechem zniżył głowę a ja ostrożnie podniosłam rękę. Jakby chcąc go pogłaskać, tworząc iluzję dobrych zamiarów. Wtedy zamknął oczy, chcąc wczóć się w pieszczotę. To była moja okazja. Lewa ręka w szybkim tępie z całą moją siłą odbiła się od policzka bruneta pozostawiając czerwony odcisk. -spierdalaj.