Bu roman dünyasına adım attığım günden beri tek hedefim vardı: yeğenimi - aynı zamanda bu hikâyenin merkezindeki genç çocuğu - orijinal romanda onu bekleyen karanlık sondan uzak tutacak şekilde yetiştirmek. Fakat... neden buraya adım attığımdan beri her şey olması gerekenden daha garip bir hâl aldı? Yeğenimin etrafında dönmesi gereken aşk ilgileri, sanki görünmez bir güç onları yönlendiriyormuş gibi, bir anda benim etrafımda belirmeye başladı. Ana karakter olan yeğenim ise bir gün bana dönüp yüzünde masum bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Valen Amca, dünyadaki en iyi kişi sensin!" Ama asıl tuhaflık... onun gözlerindeydi. Orijinal hikâyede baş kötüye dönüşecek olan o çocuk, bana öyle bir bakıyordu ki, sanki kaderi benden başka kimsenin eline dokunmuyordu. "Beni koruyacağına söz vermiştin, değil mi amca? O hâlde neden şimdi geri çekiliyorsun?" Hayır, bu mümkün değil! Ben yalnızca kötü bir karaktere dönüşmesini engellemeye çalışan sıradan bir amcaydım. O hâlde... Bu roman dünyasında işler neden böylesine raydan çıkmış durumda?!

Nadir kedi türlerinden biri olan pars, bir insan bedeni ile bütünleşmişti. Pars Bera Sarkan.. Yarı insan yarı pars. Koyu kahverenginde yırtıcı gözlere ve keskin pençelere sahip olarak bir dönüşüm geçirse de özünde bir insandı. Türü gereği vahşi, insan karakterine göre ise sert bir yapısı olan bu pars, tıpkı ismi gibiydi. Ve bu parsın önüne çıkan bir çift orman yeşili göz, tüm vahşi doğasını alt üst etmişti. *** 03.05.2022 Wattpad'de YIRTICI GÖZLER adlı ilk hikayedir!

~ Wattys2018 Dünya Kuranlar Kategorisinde Kazanan ~ ° ° Gerçekle büyünün raksı başlıyor. Sivri şapkalarla buluşan kulaklar, küçük bir kız çocuğunun hayalperest sözleriyle çınlarken rüyalar peş peşe gelmeye başlar. Düğüm olan duygular, dikkate alınmayan hayaller, yerini karanlık sonlara, kitap sayfalarında canlanan büyülü bir ormana ve kulak tırmalayan fısıltılara bırakır. Ritüeller, takipler ve cinayetler ile başlayan gizemli macerada yolunu bulmaya çalışırken Ekin, büyük bir çıkmaza girer. İnandığı şeylerin sorgulamadan peşinden mi gitmelidir yoksa doğrular onun için korkunç bir sonun başlangıcı mı olacaktır?

"Bir şeyin doğru ya da yanlış olduğuna nasıl karar veriyoruz? Bu zamana kadar kimse düzeni bozmadı diye, köpüren ve taşıp gitmek isteyen aşkımı, içimde tutmak için çabalamak istemiyorum. Çıkıp gitsin varmak istediği yere, doğru zaman ya da yanlış zaman ne fark eder ki? Sadece yap gitsin işte! Sonuçları ne kadar ağır olabilir ki? İki kişinin düzeni bozması herkesin düzenini mahvedecek değil ya!Kalbinde hisset. Vücudunda hisset. Saçlarında, kirpiklerinde, avuçlarında, parmak uçlarında... Hisset sadece. Sonuçlarına katlanmaya değecek, inan bana!" Ama ya bu sonuç, ayrılmamıza sebep olursa?

"Mən səni özümə vətən bilmişəm, Sən qürbətdə qərib, mən vətənimdə." ➰ İl XX əsrin əvvəlləri. Daha uşaq ikən cəbhələrdə vuruşub, döyüşən, vətəninə bağlı azərbaycanlı əsgər... Onun əksinə, ölkəsinə gözünü dikən rus komandiri... Qan qoxan səngərlərdə belə baxışlarını bir-birindən çəkə bilməyən iki düşmən, sevgiyə təslim ola biləcəkmi?

Başka bir evrende hamile olarak uyanan Rozelin'in hikayesi...✨️

ACIMASIZ VE GÜZEL... Sadece nefesinizi kesmekle kalmayacak, aynı zamanda sizi sonuna kadar götürecek bir zaman yolculuğuna kendinizi hazırlayın! Antik bir mücevheri çal, Evala Andrew'un o yılki Noel listesinde yoktu fakat kaderin onun için farklı planları vardı. Mucizevi bir şekilde Eski Mısır'da uyandığında Evala'nın yapması gereken tek şey dikkatleri çekmekten kaçınmak, hiçbir şeye dokunmamak ve hayatta kalmaktır. İhtiyacı olan son şey ise tüm hayatını alt üst edecek bir erkektir.

[TAMAMLANDI] *Hikâye 1982 yılını ele almaktadır. ** Yıllar evvel babasını kandırarak kendi tarlalarına çöken amcasına boyun eğmek zorunda kalan Hasan, bir gün o tarlanın satılacak olduğunu duyar. Amcasının kapısına dayansa da fayda etmez. Son çare anası ve kardeşini de alarak askerlik arkadaşının yanına, Zonguldak'a maden işçisi olmak için gider. Lâkin şansızlığı bir türlü peşini bırakmaz. ** *Hikâyede geçen karakterler harici olaylar gerçeğe dayanmaktadır.

Ben ilk kez onun yangınında onunla yanarken bulmuştum kendimi. ''Alacalı...'' dedi büyülenmiş gibi. Alnı alnıma yaslandı. ''Alacalı Ahuşan... Bana yazılmış gibisin.'' Kaç kere döndü durdu parmakları tenimde sayamadım. ''Sabrın sonu selametse...'' Elleri benden ayrılıp bir iki adım karşıma geçse de sözleriyle beni kendine mühürledi sanki. ''Yemin ederim benim selametim bir sen, tek sen olacaksın.'' Bu hikaye bir kadının kocaman bir adamın kalbine düşüp büyümesinin hikâyesiydi.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.