Hareketsiz,kendimi ait olmadığım bir ev,bir zaman ve kişi gibi hissediyordum.Aynı zamanda ihanetçi,ben tam bir ihanetçiydim en büyük ihanetçi hemde.Kim bana inanırdı ki bu saatten sonra? Tom? hiç zannetmiyorum. Hayatımda daha önce hiç kendimden bu kadar nefret etmedim,insanlardan nefret etmedim ya da insanlar benden bu kadar nefret etmemişti. En sevdiği yüzüklerini,giysilerini en önemlisi sevgilisini bıraktı gitti..

Lal. İnsanlar,konuşamayanlara böyle seslenirdi değil mi? Peki ya konuşmak istemeyenler. Onlara ne denirdi? - "Eskiden severdin yağmuru,şimdi ne değişti?" - !𝐛𝐲//𝐚𝐠𝐧𝐞𝐬𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞¡ [𝐚 𝐭𝐨𝐦 𝐦𝐚𝐫𝐯𝐨𝐥𝐨 𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞 𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧] |𝐛𝐱𝐠|