ငါထွက်သွားပြီးပထမလမှာ လုကျန်းမင်ပျှော်ရွှင်နေတုန်းပဲ.. ဒုတိယလ:လုကျန်းမင်တစ်ခါတစ်လေညဘက်အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါခံစားလာရတယ်...တတိယမြောက်လမှာလုကျန်းမင်ငါ့ကိုစပြီးရှာ‌‌တယ်...ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါကသေသွားခဲ့ပြီ ဒါပေမယ့်သူမသိခဲ့ဘူး...မင်းကဘယ်လောက်မကောင်းတဲ့လူပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး..ငါမင်းအကြောင်းစဉ်းစားနေရင်းနဲ့တောင် ရယ်မောနေတုန်းပဲမို့လို့လေ....ဒါပေမယ့် မင်းကညခင်းလေပြေလေးလိုပဲ ငါဖမ်းဆုပ်ထားလို့မရနိုင်ဘူး...မင်းကငါ့ရဲ့စွဲလမ်းမှုလေးပါပဲ...နှုတ်ဆက်ပါတယ် မာစတာလု..