(Polisiye, gizem ve nefretten aşka konulu kurgudur. ) "Bak Akif, seninle konuşacak ortak tek bir noktamız bile yok. Biz seninle iki ayrı uçlarda yaşayan insanlarız. Sen sağa dönmeyi seversin, bense sola. Sen turan dersin, ben devrim." Gözlerindeki ışıltı yavaş yavaş söndüğünde kollarıma tutunan elleri iki yanına düştü. Yüzü asıldı, gerginliği elle tutulur gibi ifadesinden okunuyordu. "Ortak nokta mı? Seninle benim tahmin edemeyeceğin kadar ortak noktamız var devrimci kız. Yoksa da oldururum, sen merak etme!" Başlangıç: 1 kasım 2023 Kör Nokta kitabının tüm hakları tarafıma aittir. Çalınması, ismim kullanılmadan alıntı yapılması durumunda yasal işlem başlamaktan çekinmeyeceğimi söylemek isterim.

(Mahalle kurgusu) "Beni iyileştiremezsin Kadir, vazgeç! Ben kendimi bile sevmekten acizken seni sevmeyi beceremem. Yol yakınken bırak beni!" "Sen benim çocukluğumsun, gençliğimsin! Bana hayatımdan vazgeçmemi söylüyorsun, bunu nasıl yapsın bu Kadir? Elimi tut Asya! Tut da sana, beni sevmeyi öğreteyim..."

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?