merhaba ben asel. Annemle üvey babamın dediklerini yapmazsam ölümle tehdit edilen Asel. Bir tane onu hiç sevmeyen babası ve abisi varken şimdi onu çok seven babası ve abilerinin olması Asele nasıl hissettirir?

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

❝"Benim anamda babamda bellidir,yani siz yolunuza bakınız,tez vakitte de bizden uzaklaşınız"❞ Klasikten bi tık farkli bir hikaye\Yazım yanlışı çok nadiren var :)(İlk bölümler birazcık kısa sonradan uzayan bölümlerle karşınızda.) 15 Yıl önce kaybolan bebek Rüya| 15 Yıl sonra kızlarını 17 yaşında buldular| Bundan sonra Rüya napacak bu olanları kabul edip onlara alışacak mı,ailesi olarak benimsiyecek mii? Okuyup öğrenelim... Kitapta aşk falan yoktur,aile,sevgi,özlem vb. duygular barındırır! 🌟Buyurun gelin hep beraber okuyalimm çiceklerrimm💐😫✋🏾 SONRADAN EKLENEN NOT;!İLK KİTABIM OLDUĞU İÇİN EKSİKLERİ OLABİLİR BUNU DİKKATE ALARAK BAŞLAYIN! ❦27 Ocak 2025(Yayın Tarihi) #Rüya 1.sıra ⚘ #Özlem 3.sıra ッ #Yil 1.sıra⚘ #biyolojik 14.sıraッ #kurgu 47❦ #kayıp 28.sıra❦ #bilojikaile 38.sıra❦ ⤷15.05.2025

Gerçek Ailem ❄ Ailesinin yıllarca öldüğü bildiği minik kız. Kardelen. Abileri tarafından çok sevilen ancak beraber büyüme şansı elinden alınan küçük kız çocuğu. Ne yazık ki yaşadıkları kendisi kadar küçük şeyler değildi. 5 yaşına kadar beraber yaşadığı ailesinden koparılan Kardelen'in elinden alınan tek şeyi kaybolan yılları değildi. Aynı zamanda sesini de almışlardı ondan. Şarkı söylemeyi çok seven kızdan yalnızca ailesi ile olan mutlu anılarını değil sesini de çalmışlardı.

Yeni öğrendiğim abim için asker olmaya karar vermiştim. Ailem kararlarım da arkamda olmuştu. Mutluydum. İyi ki bulmuştuk birbirimizi kötü günlerimiz de olmuştu, iyi günlerimiz de. Bakalım askerlik bana daha ne getirecekti. Aşk, mutluluk, huzur, hangisiydi ya da hiç bir şey getirmeyecek miydi?

"Yanisi şu demek oluyor İlhami Bey," dedi hemen karşımda sonuçlara bakan doktor. Elimdeki telefonu sıkı sıkıya tutarken nefes dahi almadan dinliyordum karşımdaki adamı. Elindeki kağıtlardan başını kaldırıp sıkıntıyla iç çekti. "Her şey tahmin ettiğiniz gibi. Afitap sizin biyolojik kızınız değil." Beklediğim kelimeler doktorun dudaklarından tek tek dökülürken yutkundum. Başka ne yapabilirdim ki o an? Ne bir gözyaşı aktı gözlerimden ne de şok dolu bir nida çıktı dudaklarımdan; dediği gibi, her şey tahmin edilebilirdi. Başımı eğebildim sadece. Sanki yanlış bir şey yapmışım gibi tekrar tekrar yutkundum. Bu yaşadıklarım hangi günahımın cezasıydı? Ya da ne tür bir günah, tüm hayatımı bir anda hiç edebilirdi? Yüzüm yanıyor, başım çatlıyordu. O an çok şey istiyordum ama listenin başını yok olmak çekiyordu. Evet, o an sadece yok olmak, kimse tarafından tanınıp bilinmemek istiyordum. Şu koca evrende hiçbir önemi olmayan küçücük bir nokta bile olsam bir an bu evrene bile fazla gelmiştim sanki. Birileri bağırıyor, ağlıyor hatta feryatlar ediyordu. Kimi mutlulukla haykırıyor, kimi bunca yılın hesabını kime soracağını bilememiş gibi Allah'a yakarıyordu. Bana sesleniyorlar, adımı söylüyorlar hatta bana dokunuyorlardı. Garip olansa o an hiçbir şey hissetmiyor oluşumdu. Ne hissetmeliydim ki? Sonuçlar açıklandığından beri hiç başımı kaldırmadan elimdeki telefona bakıyordum. Bana sesleniyorlardı, başımı kaldırıp onlara bakmıyordum. Dakikalar önce titreyen telefonuma gelen bildirimlere baktım nemli gözlerle. Whatsapp'tan 2 bildirim. ilgi kaşarları ve mutlu yaşamları ✨💖 ballikiz: YANİ ŞİMDİ SEN BANA DOĞUMDA KARIŞTIĞINI VE ASLINDA İSHALMİ AMCANIN ÖZ KIZI OLMADIĞINI MI SÖYLÜYORSUN? ballikiz: OH! MY! ALLAH!