Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardır :) #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26

Bazı isimler hatırlanmaz, hissedilir. Bazı gerçekler söylenmez, rüyalara saklanır. Hatırlamak bir lütuf değildir. Bazen bir cezadır. Elowen'in geçmişi mühürlenmiştir. Adı, anıları ve kaderi... Geceleri gördüğü rüyalar, uyanıkken susturulan bir dünyanın fısıltılarıdır. Bir adam onu tanır, ama gerçeği söyleyemez. Bir lanet vardır; hatırlamaktan daha tehlikeli olan, hatırlatmak. Bu hikâye, kaybolmuş bir kimliğin, yasaklı bir sevginin ve bedeli kanla ödenen hatıraların hikâyesidir. Hikaye şöyle başladı... Bir adam, sevdiği kadını korumak için onu kaybetmeyi seçer. Hatırlıyor musun beni?" diye sormaya korktum hep. Artık tek bir şey istiyorum: son kez hatırla ve öp beni, Ateş gülü.

Annesinin yeni eşi ile hayatı tamamen değişen Meriç'in zengin bir ailenin oğlu ile yakınlaşmasından rahatsız olan zorba, kuzenini korumak için onunla uğraşmaya başlar. 0537..: Okulun ilk gününden beri Akın ile takılmalarına bakılırsa 0537..: Annesi gibi kapağı iyi yere atmaya çalışıyordur 0537..: Akın saftır uzattığı yemi yer 0537..: Ama ben yemem de yedirmem de 0537..: Defolup gideceksin bu okuldan Argo ve şiddet içerir!

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Herkesin bir temel duygudan yoksun olduğu dünya. Yedi seçkin akademi. Yoksun olduğun duyguyu öğrenmek sihirli güçler kazandırırken; başarısız olursan sahip olduğun duyguları da zamanla kaybedersin.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek Ailem Nefretten Aşka İhanet Sırlar Gizem Örgüt Yayımlanma Tarihi: 22 Aralık 2025

Erkeklerden hep uzak durmaya çalışmıştım çünkü onların genelde kadınları öldürmek için var olduğunu düşünmüştüm. Sadece fiziksel bir öldürmeden bahsetmiyordum. Duygusal, psikolojik ya da tüm hayat neşenizi elinizden alıp onu öldürmelerinden bahsediyordum. Peki ya ben? Bu, benim hayatımda nasıl olacaktı? İleride bir erkeğin bende olan her hangi bir şeyi öldürüp öldürmeyeceğini izin verecek miydim? İşte şimdi bu farkındalıkla baş başaydım çünkü belkide ilerde ölümüm karşı sokakta duran o erkeğin yüzünden olacaktı. Sonuç olarak teorimi onun sayesinde doğrulamıştım; yani erkekler kadınları öldürmek için vardı ya da bu defa farklı olarak ben mi bir erkeği yada onda olan bir şeyi öldürmeyle karşı karşıyaydım?

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların 'mecnun' olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam'ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

İlk bakışta değil, son bakıştadır aşk. (Yazım aşamasındadır.) 250725