İdil: Beni öptün İdil: Seninle sahnemiz yokken birde! Güven: Yönetmen istedi İdil: Yönetmenin köpeği olduğunu unutmuşum:) Güven: Ben bir aralar senin de köpeğindim #1 kısahikaye 05.07.21

Kitabımız bir YouTube kanalı sahibince seslendirildi. https://youtu.be/cqse39RtQdI?feature=shared Sevilmediği bir aileden kurtulmak için okuluna tutuldu. Sevdiği adamla hayaller kurarken, tanımadığı adamın eline düştü. Dilşah ve Hazar'ın imkansızdan doğan aşk hikayesine hoşgeldiniz...

İnsan hiç adını bilmediği birisine aşık olur mu? Olmaz demeyin çünkü ben oldum Hemde çok fazla... Aslı'nın adamına kavuşma hikayesi bu ... Çıkmaz sokaklardan geçsede, sonunda doğru yolu Adam, Aslısında Aslı adamında buluyor... KİTAP KAPAĞI İÇİN; @asdoka 'ya Teşekkürler

Her insan kendi vedasının yasını tutar.

"Neden yıllar sonra geldin?" "Burası benim de memleketim Mihri!" "Bana Mihri deme artık sana da Mihriban'ım ben! Artık herkese Mihriban'ım ben!" "Yapma Mihri bırak o silahı konuşalım." "Ne konuşacağız ulan daha! Beni burada elimde yüzükle bırakıp siktir olup gittin. Şimdi elinde altı yaşında bir erkek çocuğu var! Neden ben lan neden ben! Niye beni burada bırakıp gittin'de şimdi gelmiş karşımda konuşalım diyorsun! Bir daha asla! Bir daha asla ama asla karşıma çıkma. Yoksa habu Karadeniz şahit olsun uşaği var demam vururum senu aha buda saa Karadeniz sözü olsun." sinirlenince Karadeniz ağzı ile konuşuyordum bunu istemsizce yapıyordum. "Mihri yapma..." Elimdeki silahı havaya bir el sıkıp "Karşıma çıkma!" dedim. İlk paylaşım tarihi 07.04.2025

Sabahları güzel bir Bungalov evinde uyanmak için akşamdan hazırlığını yapan 8 yakın arkadaş evlerinden ayrılarak yola koyuldular. Nezih bir kamp ateşi etrafında Korkunç hikayeler anlatırlarken içlerinden birini yaşayacakları akıllarının ucundan bile geçmemişti. Kutay, Bikem, Özgür, Tan, Uzay, Hera, Ekin ve Çağla. Her biri dost. Kimisi kuzen, kimisi sevgili, kimisi kardeş, kimisi kan kardeş. Bir arada kafa dinlemeye gittikleri Bungalov evlerinde ANCAK VE ANCAK korku hikayesi olarak anlatılacak bir olay yaşayacaklar. Peki ya siz anlattığınız korku hikayelerinin birinde bulsaydınız kendizi ne yapardınız? Peki ya gerçekleşeceğini bildiğin bir hikayeyi hala anlatabilir misin?

Şımarık Veliaht adlı hikayenin devamıdır.

"Bir kızın olmuş çok tatlı" Barlas kendi kızı olmadan küçük kıza empati beslemişti bile. Küçük kız gözleri heryerde geziyor ama ısrarla adama bakmıyordu. Korkuyordu. "Enişte aslında bende senin ile lidya hakkında konuşacaktım. "Sanem eğer maddi durum ise herşeye varım çekinme konuş benimle" sanem kafasını iki yana salladı. "Hayır enişte nasıl söyleyeceğim bilmiyorum ama lidya senin çocuğun enişte" Barlas ağzına götürdüğü limonatayı geri çekti. "Ne saçmalıyorsun sen sanem doğru düzgün konuş haddini bil biraz" Barlas sesini yükseltmesi ile lidya kafasını teyzesinin göğüslerine gömdü. "Koykuyoyum teyşeçim" sanem kollarını sardı. "Enişte ablam başta bebeği sevdi ama sonra sevgilisi selim yüzünden istemedi ama göndermeyede yüzü yoktu ben üniversiteydim senin haberin var sanıyordum geldim ama sonuç bu enişte telefonda konuşurken iyi ama canlı görünce ne yaptıklarını gördüm enişte" Barlas derin nefes aldı. Yüzünü gizleyen kıza baktı. Kız bir hayli Barlasa benziyordu. "Ya yalan söylüyorsan?" Sanem iki başına yana salladı. "Enişte DNA testi yaptıralım ama ben yeğenimi o eve geri götüremem enişte lütfen ben o işkencelere geri götüremem" Barlas tekrar tekrar derin nefes aldı. Tam konuşacakken lidyanın sesi duyuldu. "Teyşe bıyakacakmışın beni?" Gözleri dolu dolu teyzesine baktı. "Hayır teyzecim Hayır birtanem biz hep birlikte olacaz ama bak o abi/amca'da biraz misafir olacaksın" Lidya kafasını iki yana salladı. "Bıyakma beni teyşe" teyzesine daha sıkı sarıldı. Barlas inanmak istemesede kabul etti. "Sanem istersen sende bizle gel Şeyda yani ablan çok üstüne gelir hem üniversiteyi yarım bırakıp geldin kalacak yerin kalmaz siz ikinizde gelin hem kız çocuğu korkar" Sanem ne kadar kabul etmek istemesede kabul etti.

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?