Gözlerinizi, size yabancı olan birinin gözlerine değdirdiğinizde o kaçamak bakışların kaç saniye sürdüğünü saydığınız oldu mu? Benim, oldu. Tam tamına on dokuz saniye.

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

" Korkuyorum. Birini sevmekten. Eğer tekrar birini seversem beni bırakıp gider mi bilemiyorum. O değer verdiğim kişiyi kaybetmekten korkuyorum. Herkes birşeylerden korkar. Sen bile Jamie Dewan. insanlar neden yaklaşmadığını biliyorum. Seni sevmeyeceklerini düşünüyorsun. Ama hepimiz sana değer veriyoruz. Asıl söylemek istediğim ne biliyor musun? Bu korkumu yenmek için çok geç çünkü ben bu gruba değer veriyorum." Annesi onu bırakıp gitmişti. Ne olduğunu bilmediği bu Dünyayla başbaşa bırakmıştı. Kimse ona değer vermiyordu. Yaşamanın anlamı neydi ki? Artık pes etmişti. Ölüler onu almaya gelebilirdi. Peki ya hiç tanımadığı ağabeyini bulmaya nasıl başaracaktı? THE WALKING DEAD dizisinden esinlenilmiştir.