W Ash'alla'Ballarze wiatr nie przynosi ulgi. Poza żarem pustyni niesie rozkazy i cudze ambicje. Solei przez całe życie była tylko dodatkiem. Przestawiana z miejsca na miejsce; porzucana, gdy przestawała być potrzebna, odnalazła bezpieczeństwo w swojej nijakości. Nauczyła się znikać, wtapiać. Do czasu. Ballarska niewola szybko uczy, że w tym kraju skórę ratuje bezczelność i pewność siebie. W walce o przetrwanie musi stać się Serah Sol: kimś, kogo chce w niej widzieć Kapitan Shaheer. Rumowy kat, mężczyzna, który buduje swoją legendę na okrucieństwie, zakupił ją choć cały świat mu powtarzał, że to nieopłacalna inwestycja. Jego ambicja nie zna granic, a upór i błędy kosztują cudzą krew - w tym także jej. W jego świecie zaufanie jest walutą, której wartość niewielu docenia, i jeszcze mniej jest takich, których na nią stać. Między rozkazami a własną wolą, między przemocą a czymś, co niebezpiecznie przypomina przyciąganie, Solei zaczyna grać w grę, której zasad nikt jej nie wyjaśnił. Grę, w której każda decyzja ma cenę i najwyższą z nich może być ona sama. Piracki grimdark fantasy z elementami dark romansu osadzony w egzotycznym, pustynnym klacie wzorowanym na krajach arabskich. Za okładkę dziękuję @elusive_writes ⚠ sceny erotyczne, przemoc, przekleństwa, śmierć, niewolnictwo

Iria pracuje w Z.U.P.I.E. - siedzi za okienkiem, obsługuje petentów i przyjmuje niekończące się formularze z prośbami o korektę przeznaczenia. Nigdy nie była bohaterką. Właściwie to nawet nie ma własnej teczki, a jej przyszłość pozostaje pod znakiem zapytania. Do czasu. Kiedy największy antagonista tego świata - Mroczny Książę - wpada do urzędu i składa reklamację na własną historię, system zaczyna się sypać. Rytuał naprawczy idzie kiepsko, w wyniku czego przeznaczenia zupełnie się mieszają, a w archiwum nagle pojawiają się akta Irii. Status: Bohaterka (tymczasowa). To nie brzmi zbyt dumnie, prawda? Z szarej urzędniczki, Iria nagle staje się kimś, kto ma za zadanie utrzymać świat w całości, dopóki system nie zdecyduje, co dalej. Problem w tym, że ona wcale nie ma ochoty ratować naruszonej narracji. Interesuje ją tylko jedna historia. Liry, niesłusznie uśmierconej ukochanej Mrocznego Księcia. Żeby odwrócić bieg historii, musi współpracować z kimś, kto podobnie jak ona nie zamierza pogodzić się z urzędowo poprawną decyzją. A świat bardzo nie lubi, gdy bohater i antagonista chcą tego samego. Żeby tego było mało, aby ruszyć w drogę, trzeba zebrać drużynę. A ta... nie spełnia nawet minimalnych norm bezpieczeństwa fabularnego. Rycerz, który zgubił miecz podczas panicznej ucieczki z pola bitwy. Wiedźma niepotrafiąca używać swojej magii. Smok panicznie bojący się ognia. I on - zmęczony życiem Mroczny Książę, balansujący na granicy całkowitego wypalenia. To opowieść o przeznaczeniu jako procedurze, schowanej pod stertą niekończącej się biurokracji, bohaterstwie, które nikogo nie pyta o zdanie, i tym, co się dzieje, gdy ktoś odmawia odegrania przypisanej mu roli. Fantasy z ironicznym pazurem, absurd urzędowy, rozmontowanie motywu „wybrańca" i quest, który nigdy nie powinien się wydarzyć. Bez epickich fanfar, za to z dużą ilością problemów narracyjnych.

Narcyza - samotna panna, codziennie ścierająca się z bezlitosną machiną biurokracji, która przypomina jej, że jest nieślubnym dzieckiem. Grzechem Matki. Napiętnowana Kwiatowym Imieniem, znosi pogardliwe spojrzenia i kpiące uśmieszki. W ustroju, gdzie kobiety pozbawiono prawa do pracy, emerytury, decydowania o własnym ciele i szczęściu - takie imię przekreśla nawet cień nadziei na dobre zamążpójście. Większość jej sióstr w losie żyje w cieniu męskiej łaski lub kaprysu, balansując między biedą a upokorzeniem. Narcyza miała jednak to, czego im brakowało - antykwariat. Sklep odziedziczony po matce, ostatni bastion jej niezależności. Dzięki niemu nie musiała sprzedać ciała i duszy byle zalotnikowi, by przeżyć. I wtedy pojawia się on. Tajemniczy cudzoziemiec, który drobnymi gestami zaczyna kruszyć mury jej ostrożnego, zamrożonego serca. Mężczyzna, który w pijackich szeptach mówi o zatrzymaniu wskazówek zegara. Kim jest? Dlaczego jego obecność wydaje się jednocześnie ciepła i złowróżbna? Jak jego szacunek, czułe słowa i niepokojące sekrety odmienią życie Narcyzy... i ją samą? Bo jedno jest pewne - w jej sercu nadchodzi rewolucja. Powieść społeczno-obyczajowa w nurcie grimdark fantasy. W klimacie lat 20. XX wieku: pierwszych wynalazków parowych i dieslowych, rozwoju technologicznego, z widmem wojny na horyzoncie i tajemniczymi, magicznymi zdarzeniami. 800tys/zzs. Okładka @Elusive_writes

Yana'Maud jest młodą maginią Osorium - wieży magów - która wyrusza z Poszukiwaczem w podróż. Ma pomóc mu w jego zadaniu, a jednocześnie jej mistrzowie liczą, że odnajdzie sposób na ustabilizowanie swojej magii. Jest świadoma zagrożeń, jakie czekają ją na trakcie i przeraża ją to tym bardziej, że od trzydziestu lat nie opuszczała bezpiecznych murów stolicy. Kalador Neregnory zaś jest Poszukiwaczem, niechlubnie zwanym „łowcą czarownic" i pochodzi z pomniejszego rodu, który bezustannie walczy o pozycję. Spoczywa na jego ramionach odpowiedzialność za dobre imię rodziny, a ta podróż jest jego jedyną i ostatnią szansą, by naprawić szkody, jakie wyrządziła chwila nieuwagi. Nieuwagi, która kosztowała ludzi życie. W Cesarstwie Amenteris największym wrogiem nie są bandyci, ale noc - bo Cesarstwo, zbudowane na krwi potworów i upiorów - jest przez nie terroryzowane każdej, jednej nocy. Chwila nieuwagi, opieszałość lub zgubienie drogi może być opłakane w skutkach. Leśne duchy opiekuńcze, nieumarli półbogowie zagajników, demony i ludzkie koszmary materializujące się z cieni - to jedne z wielu niebezpieczeństw, jakim będą stawiać czoła. Podróż na zawsze odmieni tę dwójkę, która - by przetrwać - będzie musiała nie tylko ze sobą współpracować, ale nader wszystko, będzie musiała nauczyć się ufać: sobie nawzajem, doświadczeniu i przeczuciu, wbrew traumom i wpojonej tresurze. Wspólnymi siłami stawią czoła przeciwnościom, jakie tylko można napotkać na ścieżkach Imperium Amenteryjskiego. Stopniowo odkryją, że przeznaczenie ma swoje plany i jadą dokładnie tą drogą, która była im pisana, prosto w odmęty przeklętej Puszczy Granonsyn. By odkupić winy za błędy przeszłości i naprawić to, co zepsuli przodkowie. Okładka @elusive_writes / IG: elusive_graphics

Świat nigdy nie stał w miejscu, choć przeszłość kładła się na nim długimi cieniami, widocznymi jedynie dla niektórych. Błogosławieni służyli Aesirowi od zarania dziejów, strzegąc jego tajemnic, głosząc jego nauki, nawet jeśli coraz mniej ludzi pragnęło ich słuchać. Jako wybrani przysięgali podążać wyznaczoną przez Niego ścieżką, nie zważając na to, jak zawiła i niebezpieczna była. Niezależnie od biegu czasu - od zmian, które przetaczały się przez świat - oni wciąż trwali w wierze, która dla wielu stawała się zbędna. Ralia Edelaan wiedziała, że służba Aesirowi została jej przeznaczona. Uważała ją za najwyższy zaszczyt, swoje jedyne marzenie, odkąd sięgała pamięcią. Z utęsknieniem wyczekiwała dnia Błogosławieństwa, przyglądając się innym adeptom z zawiścią, gdy, odziani w błękit i srebro, opuszczali Świątynię, by spełnić Jego wolę. Czekała i czekała... Aż w końcu słowa Błogosławieństwa rozbrzmiały w jej umyśle, zwiastując jedynie ogień, popiół oraz śmierć. A jej Bóg zamilkł. Mimo to aż za dobrze wiedziała, że ani cierpienie, ani głęboki wstyd nie zwalniały jej z obowiązku wypełnienia przysięgi. Jeśli musiała poświęcić własne życie, by ocalić Jego, nie mogła się wahać. Nie mogła. Nawet jeśli pośród ciemności nic nie wydawało się jasne. *** Mogą wystąpić wulgaryzmy, brutalne sceny, nieobrazowe sceny o zabarwieniu erotycznym. Mapa autorstwa: @beta_librae - serdecznie polecam!