"Bazı aşklar yalnızca kalpte hissedilmez. Onlar, kanla yazılır. Bazı davalar sadece mahkeme salonlarında görülmez. Bazı sırlar, tanıkların değil, kalbin sustuğu yerde saklıdır. Ve bazı hikâyeler... suçla değil, bakışla başlar. Bu bir aşk değil. Bu, güvendiğin her şeyin yerle bir olduğu bir savaş. Yasaların sınır çizemediği, susmanın bile itiraf sayıldığı bir gerilim. Ve içinde, yavaş yavaş büyüyen bir bağlılık. Yanlış zamanda, yanlış yerde... Ama en doğru kalpte. Suç dosyaları kapanabilir. Ama bazı duygular kapanmaz. Bazı insanlar, kalbine hüküm giydirir. Bu hikâyede herkes bir günahın ortağı. Ama sadece biri... soylu.

Bir mahalle aşkı. Kandemir ve Nare... * Başımı çevirdim ve kahverengi gözlerine mest oldum. En çok gözlerini seviyordum. Beni kendine tutsak eden gözleri ölüm gibiydi. "Seni özledim," dedim bir anda. Bunu söylemeyi düşünmüyordum ama kalbimde ki duygu değişimleri hâlâ devam ediyordu. "Biliyorum." dedi sakince. "Seni merak da ediyorum." Kendimi durduramıyordum ve durdurmak da istemiyordum. "Biliyorum," dedi yine. Karlar gittikçe şiddetini arttırıyordu. "Seni seviyorum." Ağzımdan çıktı gitti o sözler. Kendime engel olamadım. "Bunu... Bilmiyordum." İnan bende bilmiyordum sana itiraf edene kadar. Ama şu an biliyorum. Sana deli gibi âşık olduğumu, kalbimin bir tek senin için attığını... Ben... Seni seviyorum Kandemir. * 14.12.2021