"Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

"Vatan sevgisi ile dolmuş gönüllere diğer aşklar sığmaz.🇹🇷"

"Bir kez soracağım net ve kısa cevaplar istiyorum" dedi, kafamı sallamaya çalıştım. Yatakta sırt üstü uzanıyordum kalbim deli gibi çarpıyor ve odadaki sessizliği bastırıp ikimizin de kulağında çınlıyordu. Üstümde durmuş elini sıkıca dudağıma bastırıyordu. Kim mi? Bilmiyorum. "Birincisi evime nasıl girdin? İkincisi yatağımda napiyorsun? Üçüncüsü ve en önemlisi sen kimsin?"

Bu bir satranç oyunuydu ve satranç bizim için bir kumardı, sadece bir zeka oyunu değil. Ve zeka, o ise bizi yöneten, ya o kumarı kazandıracaktı ya da kaybettirecekti. "Kimsin sen? Ben neredeyim? Hangi zamandayız biz? Beni niye buraya getirdiler?" Karmaşıktım. Daha hangi zamanda olduğumu bile bilmiyordum. Teknoloji vardı, küflenmiş duvarlar vardı. Cidden ben nereye düşmüştüm böyle? Kimdi karşımda ki adam? Zincirin Gölgesinde Mahkûm ⛓️🤍 !Bu kurgu tamamen hayal ürününden ibarettir. Her şey şahsıma aittir. Uyarı: kurguda yazılan her şey hayal ürününden ibarettir. Kurguda +18 yaş üzeri unsurlar kan, vahşet gibi be cinsellik gibi ögeler bulunacaktır! Lütfen dikkate alarak okuyun.

Açelya arkadaşı ile gece clubüne gider. Ama içkiyi fazla kaçırır ve sarhoş olur sabah ise hiç tanımadığı bir adamla yattığını fark eder, işte açelyanın hayatı o günden sonra tepetaklak olur.

"Canını yakmak istemiyorum ama beni zorluyorsun." Yanaklarımdan bir yaş süzüldü. "Senden nefret ediyorum." Kolumdan tutmayı bırakıp bedenimi hızla bedenine hapsetti. Kollarının arasında küçücük kalmıştım. "Biliyorum ve senin de bilmen gerek." Gözleri yüzümü yavaşça inceledi, irislerinde duygudan eser yoktu. Hep böyleydi. "Seni asla bırakmayacağım." • TAMAMLANDI✔

Serena Valentin, on sekiz yaşında ailesinin sarayından ayrılıp eğitim görmek için akademiye gittiğinde ikiz kardeşi de dahil tüm ailesini geride bıraktığını düşünerek üzülüyordu ama yarıyıl tatilinde, yani altı ay sonra onları yeniden göreceğini bilmek buhranını hafifletiyordu. Ancak hiçbir şey Serena'nın beklediği gibi olmamıştı. Altı ay sonra , tatilde evine geri dönemeyecekti. Çünkü akademiye bile gidememişti. Çünkü akademiye giden tekinsiz yollardan birinde, karanlık ormanda tuhaf sesler duymuştu. At arabasından inip etrafa bakmak istediğinde ise onu görmüştü. Asırlar önce babasının ve diğer birkaç büyücünün birleşip lanetlediği ejderhayı... Ejderhanın, efsanelerde anlatılan o 'zalim ejderha' olduğunu anlamadan önce, onun yaralı kanadını iyileştirmişti. Ve yaptığı iyiliğe karşı beklemediği bir karşılık almıştı. Ejderha, onu esir almıştı. Ve ancak kendisine bir varis verdiği takdirde onu özgür bırakacağını söylüyordu.

Eşcinsel bir kurgudur. -TAMAMLANDI- Sessizlik... belki de en nefret ettiğim şeydi. Ama onu tanıyana kadar.

Bir kız ve bir erkeğin yarım kalmış bir hikayesi. Kız bir gün okulda sınavdayken bir çocuk görüyor ve beğeniyor ama sonradan çocuğun sevgilisi olduğunu öğreniyor ve ondan vazgeçiyor aradan bir yıl geçtikten sonra çocuğun sevgilisinden ayrıldığını öğreniyor ve çocuğa yazıyor. Çocukla konuşuyor ama çocuk bununla istemiyormuş gibi konuşuyor. Daha sonra kızın arkadaşına ben istemiyorum diyor ve kızla iletişimi kesiyor. Kız unutuyor çocuğu ama çocuk kızı unutmuyor ve arada üç dört ay sonra kıza yazıyor ve kızda cevap veriyor. Konuşmaya başlıyorlar ama çocuk kıza karşı çok belirsiz, hem isteyip hem de istemiyormuş gibi git gelli davranıyor. Dengesiz ve umursamaz ama bir yandan da kızı kıskanıyor. Okulda sadece göz göze geliyorlar hiçbir şekilde yüz yüze konuşma yok ve sadece geceleri konuşuyorlar. Kızın artık canına tak ediyor ve erkekle konuşmaya karar veriyor. Amacını soruyor çocukta sadece konuşmak diyor. Kız da eğer istiyorsan devam edelim istemiyorsan sen yoluna ben yoluma diyor. Çocukta istiyorum diyor ama o günden sonra bir daha asla konuşmuyorlar.

Abisi düşman aşiretten kız kaçırır ve berdel istenir.. (TAMAMLANDI)