"Atlas, adeta bir dağ gibidir. Gücünden dolayı değil, suskunluğundan dolayı... Atlas düşünür, durur. Yaşadıkları Atlas'a, varoluşun sınırlarını bozulmuş bir plak gibi fısıldar. Güçlüdür ama özgür değildir. Atlas, özgürlüğün var olmayan bir ülke olduğunu çoktan kabul etmiştir."

「"Müziğin beni vurdu" demişti ona, elini göğsüne vururken. Sesi de çello gibi, kalın ve yoğundu; kendisinden çok daha büyük gibi geliyordu. Şimdi tekrar ona çalmak, o sesi duymak ve senfonisine işlemek istiyordu.」

"Kader bizi yine karşılaştırdı."

"Aynı beyaz gülün üstüne dökülen kan gibi."

Hoşlandığı çocuktan bir türlü karşılık alamayan Nikolai. 150923

Hayatıma giriyorsun, sevgiyi bekliyor en sonunda yavaş yavaş ölüyorsun kimin cehenemi bilmem ama sen burada kalırsan kanatların yanmaya devam edecek, özgürlüğü karga gibi bekliyorsun pencere kapanıyor ve sen hallen uyanmıyorsun.. Beyaz kırmızıya dönüyor soluk yapraklar sayfaların arasına süsleme yapıyor.. Bugün yeniden yaşıyorsun.. -Betimlemeri güzel olan ama kurgusu cringe olan bir kitaptır.. Uyarımı yapayım- **LİSE AU'SU, DEPRESYON, SH**