İlaç ol yaralarıma ben rotası şaşırmış bir gemi gel güneş ol zifiri karanlığa Pusulam sensin deniz fenerim (2023-2024)

Ne olduğunu anlamadığım bir boşluktayım. Ama iyiki bu boşluktayım çünkü herkesin gerçek yüzünü görebiliyorum. (2023)

Dakikalar sonra "Diana geldik mi?" "Evet burası." Arabayı kenara çektim. Daisy uyuyakalmıştı. "Abla-" "Şşt uyandırma, ben çıkartırım sonra uykusu falan kaçar." Diana gülümseyerek "Tamam." Dedi ve arabadan indi. Daisy kucağıma aldım. Diana kapıyı açtı ve içeri girdik. Odasını gösterdi ve oraya doğru ilerlemeye başladım. Daisy birden fısıldamaya başladı. "Seni seviyorum Echo, herşeyden daha çok..." Şaşkın bir şekilde baktım ve gülümsedim. "Ben de seni seviyorum..." "Beni bırakma olur mu?" Sustum bir şey diyemedim. Yatağına yatırdım ve alnından öptüm. Sevmeye mi başladım? O beni sevmiyordur... Uyku sersemi ne dediğini bilmiyor... Ve odadan çıktım.