"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Eşini yeni kaybetmiş bir adamla evlenmek mi? Hemde daha birkaç aylık bebeği olan bir adamla? Kendi halimde yaşayıp giderken nerden çıkmıştı bu evlilik? Ben kendim daha küçüktüm, minicik bir bebeğin sorumluluğunu nasıl alabilirdim ki? -------------- (Töre hikayesi değildir. Yalnızca Doğu'da geçmektedir.)

Yanlış bir numaradan doğan biraz alevli, biraz tatlı, birazda mizah dolu bir aşk... ****************************************************** Müzik bitmişti, biz hâlâ birbirimize aşkla bakıyorduk. Devam ediyordu bizim için melodi, devam ediyordu bizim için tüm sözler; dans ediyordu notalar, dans ediyordu ayışığında kahverengi gözlerimizi süsleyen yıldızlar. Titrek bir nefes verdik ikimizde, uzunca bir süre birbirimize baktık. Sanki uzun yıllar boyunca birbirini görmeyen iki sevgiliydik. Buyduk biz. Ne kadar yanyana dursak da yine de özlerdik birbirimizi, kalbimizi, gözlerimizi... Hiç kimse bakamazdı bize bizim gibi. Anlayamazdı kimse, birbirimiz için atan kalplerimizin sözlerini. Ben o'ydum, o bendi. Birdik biz, farklı bedenlerde atan tek bir kalptik. Tek nefes, tek dudak, tek söz, tek beden, tek kalp. Korkmaya, kaçmaya dair bir şey aradım kalbimde. Ama yoktu... Sadece güven vardı, sevgi vardı, aşk vardı. Korkmuyordum, eşim olacak bu adamdan da yeni hayatıma atılmaktan da korkmuyordum. Bana elini uzattı, gözlerinin içine bakmaya devam etmek istedim, uzandım eline. Sıkıca tuttu beni, bırakmadı sonsuza değin. Başparmağı usulca elimin üzerini okşarken alnımda dudaklarını hissederek gözlerimi yumdum. "Hazır mısın birtanem?" Gözlerimi açarak ona baktım. Dudaklarımı bir gülümseme kaplarken uzanabildiğim kadarıyla minikçe boynundan öptüm. "...Hazırım sevgilim."

Zeynep 5 yaşındayken annesini ve babasını bir trafik kazasında kaybeder.Zeyneb'in amcası Ömer Zeyneb'i evine alır ve kendi çocukları gibi büyütür ama Zeyneb'in yeri amcasında bir farklıdır çünkü hiç kızı yoktur ve Zeyneb'i kızıymış gibi büyütür.Ama bir gün abisinin yaptığı bir hatadan dolayı Zeynep'in hayatı çok değişir.

Aşiret ağası kitabı 25.07.23 tarihinde başlanmış bir kitaptır. Arya 19 yaşında evlenmek zorunda kalmış bir kızdır, kendini kolay kolay ezdirmeyen ve duygularını göstermeyen bir kızdır. Barlas 26 yaşında bir aşiret ağasıdır ve ayrıca Mardin'in en büyük mafyasıdır. Barlas Kimseyi kolay kolay sevmeyen biri olmasına rağmen. Arya daha 16 yaşında iken sevmeye başlamış asla peşini bırakmamıştı. Bakalım bu ikili nasıl belalara bulaşıcak? Başlarına neler gelecek? Aşkları iyi mi kötü mü olucak? Hep beraber öğrenelim...

Herkesin korkulu rüyası olan Yer altının en büyük mafyası yer yüzünün hakimi sadist sinir hastası piskopat bir adamın bir kıza aşık olması Ve hayatını zindan etmesi ... ve kız dedi kendi psikopat mafya kocasına -"dünyanın özgür ruhlara,özgür ruhlarında özgür dünyaya ihtiyacı vardır ." kocası önce güldü sonra karısına yaklaştı belinden kavradı ve devam etti -"senin ruhun benim dünyamda özgür olacak diğerlerinde değil ! "... İşkence sahneleri ve +18 sahneler vardır

"bak ben seni istemiyorum nolursun vazgeç benden"dedi ağlamaktan gözleri şişmiş olan kız. "ben kaç senedir bu anı bekliyorum masalım nolursun beni sevmeye çalış benden sana zarar gelmez güzelim insan hiç sevdiğine kıyarmı?"dedi kızın gözlerine yalvarır gibi bakan adam. Masal ve Karan aşkını okumaya varmısınız?

KURGUM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR!! "Sen beni iyileştirmek istiyorsun." diye mırıldandı adam. "Ama benim yaralarım kabuk bile bağlamıyor." Kadının kalbi sızladı. "Öpsem yaralarından, iyileşmez mi?" Adamın dudakları gerildi. Kadının kısa saçlarını sevdi usulca. "İyileşmez, dudaklarına kanım bulaşır yine sen zarar görürsün." Zevahir: Dış görünüm anlamına gelmektedir. Kurgunun tüm hakları saklıdır. Gerçek hayattan izler taşır.

Klasik bir zorba çocuk kurgusudur. Bayağıdır okumak için arıyordum ama bulamıyordum. Ve sonra dedim ki neden ben de bir tane yazmayayım. Veee yazmaya karar verdim. Şimdi bir de kesit uydurayım. ~ " Alın kızı!" Verilen komut ile yanındaki iki çocuk bana doğru yürümeye başladı. İki kolumdan da tutulmuş bir şekilde bilmediğim bir yere sürükleniyordum. " Hayır ya! Bırakın beni. Nereye götürüyorsunuz?" Avazım çıktığınca bağırıyordum. Uraz iki adımda dibimde bitti. Beni tutan kollar o gelince gevşedi. Yaşadığım rahatlamayla tam bir oh çekecektim ki bu sefer de kolumu Uraz'ın elleri kavradı. " Bırakır mısın? Canım acıyor!" " Acısın! Bu okula gelmemeliydin annesinin kızı. Canın daha çok yanacak!" Tek suçum annemin babasıyla evli olmasıydı. Ama bunu ben istemedim ki! Ben annemle bile yaşamıyorum. " Sana bir zararım olmadı ki! Annemle babanın evliliği benim suçum mu?" " Babam sağolsun annene zarar veremiyorum. Bu yüzden intikamımı senden alacağım. Annen babamı elimizden alarak hayatımızı mahvetti ve şimdi bende senin hayatını mahvedeceğim. " Öfkeli yüz hatları gevşedi ve sırıttı. Ruh hastası! " Cehenneme hoşgeldin Leyla Yılmaz!.."