"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.

Her şey Sare'nin gerçek ailesinin Adana'ya geldiğini öğrenmesi ile başlar. Gerçek ailesinden kaçarken çıkmaz sokağa giren Sare, abileri ile orada tanışır. Adana'dan Antalya'ya gitmek zorunda kalan Sare o hayata ayak uydurmak istemez. Tek istediği evine Adana'ya geri dönebilmektir. BAŞLANGIÇ: 01/06/2025 BİTİŞ: 06/09/2025

Evrenimizin oldukça genç olduğu asırlar öncesinde, Kainat'ın yüce yaratıcısı, yönetici olarak gönderdiği Yeryüzünün en güçlü varlığı olan İrisleri yarattı. Seçilmiş altı İrisin, insanlığı birlik olup bir düzen içerisinde yönetmesi bekleniyordu ancak... Bu böyle olmadı. Yönetici olarak gönderilen Ruhlar fanilere aşık olduğunda, felaketler birbirini adım adım kovalamaya başlamıştı. Kara bir fırtına tüm dünyayı dolaşacaktı... İris kanı taşıyan fani bebekler doğmaya başladı. Türlerine cadı adı verilen bu melez bebekler felaketin kanlı canlı habercileriydi. Hükümdarların arasında çıkan iç savaş, dünyayı, hatta evreni bir kaosa sürükleyecek, her şeyin sonunu getirecekti. Birlik olma amacından tamamen sapan ruhlar, birbirlerinden ayrılarak kendi kabilelerini kurdu. İris kanına sahip çocuklar çoğalmaya başladı. Oldukça küçük olan cadılar sihirlerini kontrol edemiyor ve zapt edilemiyorlardı. Güçleri bedenlerine ağır gelen cadıların verdikleri zararı durduramayan İrisler, yaptıkları yanlışın farkına varmışlardı ancak.... Bunu nasıl dizginleyeceklerini onlar bile bilmiyordu. İşledikleri günahın sonucunu durdurması için Tanrıya yalvardılar. Tanrı onları ağır cezalandıracaktı. 6 iris ruhlarını bir ayinde kurban verdiğinde, geriye bir tohum bıraktıklarından, onlar bile habersizdi. Safkan bir iris tohumu... Bu küçük bebek Yeryüzünün tek yöneticisi olmak için doğmuştu NOT: OKUDUĞUNUZ BU KİTAP İRİS İSİMLİ İLK KİTAPTIR VE KONU BAĞIMSIZDIR! NOT: KİTAP FARKLI KİŞİLER TARAFINDAN KOPYALANIP KÜÇÜK FARKLARLA DEĞİŞTİRİLMEYE ÇALIŞILMIŞTIR. BENZER BİR KONU İLE OKUDUĞUNUZ KİTABI ŞİKAYET ETMENİZ ÖNEMLE RİCA OLUNUR.

Soylu kanından gelen dört büyük yaratıktan nesli tükenen soydan geldiğini öğrenmesinin sonucu başına açılan olaylar...

•Yetişkin okurlar içindir• O gün, o sınıfa giren sadece bir matematik öğretmeni değildi. O gün, bir Şeytan bin yıllık uykusundan uyanmış ve rüyasında gördüğü o tek parlak ruhu geri almaya gelmişti. Lavin'in hayatı, siyah bir gömleğin ardına saklanmış o karanlık Lord'un gözlerinde, daha ilk saniyede bir kadehe dolduruldu ve tek hamlede içildi. #1-şeytan #1-sır #1-romantik #1-kurgusal #1-daddy #1-komedi #2-fantastik #3-roman #3-edebiyat

Ailesini sadece bir gün gördükten sonra bir trafik kazasında kaybeden olanların öncesinde aile tarafından beş yaşında yetimhane verilen küçük kız Dilrüba. Kimsesiz olarak büyümek zorunda kalır. Peki ya herşey birer yalansa? Ufak bir sarsıntı bütün hayatını elinden almış olabilir mi? ✓ Unutulmuş Bağlar Başlama tarihi : 31/12/23

Aynada ki yansımama bakarak beni neden, Nasıl bu hale getirdiklerini düşünüyordum yine. Kapım yumruklanırken sadece bir kilit uzağımdaki insandan kendimi korumaya çalışıyordum. Her kapıyı yumruklayışında karnıma kramplar giriyor, kalbim ve yüzüm kasılıyordu. Kimse bana dokunmazken işkence çekiyordum adeta. Bana yaşattıklarıyla psikolojimi bozan, ruhumu morarttığı yerlerden söküp alan adamdan kendimi korurken bunu tek başıma yapmaktan yorulmuştum. Artık gücüm kalmamıştı. Ama o bundan daha çok zevk alır gibi bakan korkunç mavi gözlerini asla üstümden ayırmıyordu. Her zaman, her yerde üzerimde tutuyordu. Şimdi ise ölü gibi aynadan halime bakıp kendime acıyordum. Beni bu kadar korkak, bu kadar ruhsuz hale getiripte benim hiçbir şey yapamamamdan dolayı kendimden tiksiniyordum.

Gece, bazı isimleri fısıldar. Ama o isimler yüksek sesle söylendiğinde... geri dönüş olmaz. Lidya, karanlıktan her zaman korktuğunu sanıyordu. Oysa karanlık onu çoktan tanımıştı. Evinde gördüğü şiddet, okulda yaşadığı ihanetler ve bilmediği kan bağı... Hepsi onu yavaş yavaş işaretliyordu. Ormanda yapılan ritüel bir oyundan ibaret değildi. Kan yere döküldüğünde, bebek ağlaması duyulduğunda ve ceset ağaçlardan düştüğünde bir kapı açıldı. O kapıdan geçen şey... çağrılan değildi. Çağıran oydu. Ve şimdi, Lidya uyuduğunu sanıyor. Oysa o gece biri uyumadı. Biri nefesini dinledi. Biri onu seçti. Çünkü bazı varlıklar korkutmak için gelmez. Onlar, almaya gelir.

Yetişkin okurlar içindir. "Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael'in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı. 'Vaeloria'nın buzdan prensesi,' diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. 'Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak...' Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."

Bu hikaye biraz karışıktı. Bu sefer bebekleri karıştıran bir hemşire yoktu. Bu sefer, bebeği olmayacağı için bir bebeği çalıp ailesinden koparan bir hemşire vardı. O bebek büyür, babasını ve abilerini bulup, başlarına bela olur. Fakaat, hikayenin bir süre sonra altı üstüne gelirse? Tahmin bile edemediğiniz karakterler gelecek, olaylar gelişecek. ''""""""""" "Baştan alabilir miyiz?" Dediğimde garipçe bana baktılar. "Ne var? Baştan alalım kurgunun konusunu beğenmedim." """""""""" 26.09.2024 Hazel etiketi 1.sırada