Percy tartarosa düşeli nerdeyse 5 yıl olmuştu gia ile olan savaş bitmişti percy yi bulmak için hala aramalarıma devam ediyordum ama peki ya gerçekten percy yi bulduğumda o eskisi gibi olmazsa ya değişmişse?onu öldürmem gerekir mi?

Bir elf kurgusudur. TETİKLEYİCİ UNSURLAR: Şiddet,kan.

Percy, ateşin başındaki yüzleri teker teker süzdü. Reyna, Nico, Annabeth, Leo, Jason, Hazel, Piper, Frank -hatta Kalipso. Uzun bir zaman sonra, hepsi de kendi hikayelerini anlatmaya hazırlanıyorlardı. Kamp ateşi yüzünü turuncuya boyarken, Leo gülümseyerek bana döndü. "Harika... İlk hikayeyi anlatmaya başlıyorum bu durumda?" Hevesle başımı salladım ve kalemimi kağıda yaklaştırdım. İşte size anlatacağım hikayeler, o yıldızlı gecede, kamp ateşinin başında bana anlatılan hikayelerdir.

{The Dark Ones Series Book #2} "Bir Dionisos melezi bu kadar güçlü olabilir mi gerçekten?" diye düşündü Leo bir önünde kafasını ellerinin arasına almış ileri geri sallanan adama, bir de saçlarının uçları mora çalan bir siyah olan, morumsu mavi renkli gözleri dehşetle açılmış kıza bakarken. Kız korkudan kaskatı kesilmiş bir şekilde uzun uzun adama baktı. Ardından Leo'ya döndü ve "Bana yardım et..." diye fısıldadı... [#42 in FanFiction, 15.03.2015]

Yıl 1805... Gölgelerde gizlenen bir kâhin... Ve kahinin seçilmişleri...

Tüm diyar, doğudaki savaş yüzünden kaosa sürüklenmiştir. İmparatorluğu ayakta tutmanın ve Wisteria'yı kurtarmanın tek yolu ise Saige Nerth ve Zaiden Regheena'nın kimsenin neye benzediğini bilmediği bir kahini bulmasıdır.

{THE DARK ONES SERİES BOOK #1} Karanlıkta, sessizlik içinde oturan Nico'ya baktım. Ay ışığı beyaz tenine vuruyordu... Dışardan, karanlık birisi gibi gözüküyordu. Ama aslında içinde, hala mutlu olmak isteyen biri vardı... Önümüzde uzanan karanlık okyanusta, tamamen beyaz giymiş bir denizci... Sıkı sıkı kayığının iki yanına yapışmış, okyanusa düşmemeye çalışan bir denizci. Korkuyordu, Nico, içindeki karanlıkta boğulmaktan, bir daha mutlu olamamaktan korkuyordu. Eğer birini severse Bianca gibi onu bırakıp gideceğinden ve ya Percy gibi onu hayalkırıklığına uğratacağından korkuyordu. Eğer hiç arkadaş edinmezse, hiç kimseye güvenmez, kimseyi sevmezse... Eğer kaybedebileceği kimse kalmazsa... Belki mutlu olabilirim diye düşünmüştü, Nico. Ve hayır, ben Nico'nun iç sesi falan değilim. Sadece onu anlayan ve kendi okyanusunda boğulmamaya çalışan bir denizciyim ben. Adım Ebony Black, Thanatos'un, Ölüm'ün kendisinin tek kızı. [#61 in FanFiction / 04.01.2015] cover credit: Artemisia_137

Hades öfkeden deliye dönmüş bir şekilde yer altındaki şatosunda volta atıyordu. ''Sen Zeus...Beni karşına almakla büyük hata ettin.Bunun bedelini ödeyeceksin.'' Öfkeden göz bebekleri saydamlaşmış ve Karanlıklar Lordu'nun sembolü olan mor renge bürünmüştü. Persephone bunun ne anlama geldiğini iyi bilirdi.Kocasını bu hale getiren şeyin ne olduğunu bilmiyordu fakat her neyse gazabından korkmalıydı. O sırada iskelet askerlerden biri içeri girdi. ''Efendim yarın ay dönümü.'' Lord sinirle tahtından kalkarak askere doğru hışımla ilerledi. ''Peki bundan banane ?! '' ''Efendim Zeus ve Hera'nın kızı Shaila 18. Yaşına basacak ve Olimpos'ta ilk defa bir melez Tanrıça'nın doğum günü ay dönümüne denk geliyor. Zeus'un büyük bir şölen organize ettiğini duydum.'' ''Benimle dalga mı geçiyorsun asker ?! Kutlama yapacak havada mıyım ? '' ''Yani demem o ki Tanrıça Shaila'yı kaçırırsak bu Zeus'a büyük bir darbe olacaktır. Zeus kızını geri almak için size istediğinizi verecek.'' Tanrıça Persephone engel olmak istercesine Hades'in elini tuttu. ''Hades,bunu yapamazsın. Kendi hırsların uğruna Shaila'yı harcayamazsın.Senin derdin Zeus ile Shaila'nın bunla alakası yok !'' Hades elini karısının avuçlarından çekti. ''Asker,derhal bana Aşil'i çağır.Onun canını bağışlayacağım,bir görev karşılığında..'' VampirePhotoshop'a bu mükemmel kapak için teşekkürler!