Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

+18 Tam arkamı dönüp arasa odasına geşmesini söyliyecektim ki ıvan arkamdan parmağını şıklatı ve bir adam gelip oğlumu kucağına almaya çalıştı onu itmeye çalısıyordum ama olmuyordu adama zorluk çıkardığım için ıvan beni tuttu o adam arası alıp arabaya koyduğunda "arass!" Diye bağırdım gözyaşlarım benden habersiz akıyordu dizlerimin üzerine çökmüştüm yani ıvanın tam ayaklarının dibine " Bana bunu yapmayacaktın oğlumu benden saklamıyacktın" dedi ve arkasına bakmadan gitti ... ******* Benden oğlumu mu alıcaktı bu çok aptalcaydı o ne sanıyordu oğlumu almadan durucağımı mı asla oğlumu onun yanında bırakmazdım ister ucunda ölüm olsun hiç bir şey umrumda değildi benim bu hayatta kaybedeceğim hiçbir şey kalmadı ve bu hayatta en çok kaybedecek hiç bir şeyi olmayan insanlardan korkmalı insan çünkü herşeyi göze alırlar ve bunun sonucu umurlarında olmaz tıpkı şu an benimki gibi Bu tek kurşunluk davaydı , benim ve onun ...

+18 bir kitaptır. KURGUDUR! KENAN YILDIZ. Gençlik vibe

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.