Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

r/nosleep'te beğendiğim kısa korku hikayelerini çeviriyorum. Hikayeler bana ait değildir. Her bölümde birbirinden bağımsız hikayeler vardır. İyi okumlar.

Sandalyesinde kalktı.Yanıma doğru yürümeye başladı. Yanıma geldiğinde elini omzuna koyup. "İşe alınmak için ilk önce benim sınavıma girmen gerek. "dedi ve elini göğsüme götürdü.Göğsümü sıkmaya başladı. "göğüslerin çok küçük seni işe alamam."dedi. "Bunun ne alakası var işimizle ben buraya tasarımcı olmak için geldim faişe olmak için değil"dedim. "Yaşın küçük ama baya şey biliyosun faişe falan "dedi. "Ben istemiyorum bu işi kendinize göğüsleri büyük bir tasarımcı bulursunuz."dedim. Tam kapıdan cıkacakken kolumdan tuttu ve beni kendine çekti. Dudaklarıma yapıştı. Ellerimi onun omzuna koyup ittim ama yerinden bile oynamadı adam tabi odun olunca.

Darktree, o kadar karanlık bir kasabaydı ki; güneş gerçek anlamda yalnızca yılın bazı günlerinde doğuyordu. İnsanlar da bunun bahanesiyle iş kurmaktan, iş yapmaktan ve çalışmaktan kaçınan, yalnızca çıkarlarına ve uçkuruna düşkün, bataklığın içinde sefasını sürmeye çalışan insanlar haline gelmişlerdi. Daintree iş veriminin alındığı, adının diğer şehirlere ve ülkelere duyurulduğu bir kasaba haline gelirken, Darktree şarap yerine çamur suyu içip keyfini çıkartmaya çalışan insanlarla adını duyuruyordu. Kasabada bir sihirbaz mekanı vardı, ancak patronun sihir yaptığı falan yoktu. Yalnızca kasabaya dışarıdan gelen mafyaları, kadınları ve kumarıyla dolandıran bir adamın kurduğu bir mekandı. Mekanın sahneleri başarılıydı, ekibinde çalışanlar Darktree'ye ilginçlik katan ve biraz da ürperten gençlerdi. O gençler, bizdik. ☽ Parmaklarımla yüzünden sıkıca tutarak başını yüzüme yaklaştırdım. ''Burası senden, sen de benden sorumlusun, Atlas. Benimle kelime oyunu yapma.'' ''Öyle mi?'' diye fısıldadı yavaşça, belimdeki ellerini kalçama indirdi. ''Ne oynayalım istiyorsun, mesela?'' Parmakları sıkılaştığında, yüzündeki ellerimi boynuna indirdim. Fakat o benden önce davranarak beni hızlıca döndürdü ve boynumdan sıkıp, koltuğa yatırarak üstüme çıktı. ''Bensiz yapamazsın, küçük kızıl.'' Sinsice gülümsedim ve parmaklarımı bacaklarından yukarıya yavaşça çıkarttım. Üzerimde gevşediğini hissettiğimde, boynumdaki ellerini hızlıca ittirdim. ''Ben yoksam, sen de yoksun Savaş Meleği.'' ☽ Tüm hakları saklıdır. Yayınlanma tarihi: 01/02/23

HİKAYE DÜZENLENECEKTİR. DÜZENLENDİ YAZAN BÖLÜMLER DÜZENLENEMEMİŞTİR! 17.yaşım benim kabusum olmuştu. Beş yıl önce doğum günümde karşılaştığım, adam işkenceyi hobi haline getirmişti ve şimdi bana verdiği beş yılın dolduğunu ve beni karısı yapacağını söylüyordu.

O bir psikopattan fazlasıydı. O; ait olduğum yaşamdı.

"Size dönen bütün silahlara karşılık kendi canımı ortaya koyuyorum. Ve karnınızdaki bebeğin babası olmak istiyorum." ....... 'Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa ölürler...!' ~🌙💙~

❕KİTAPTA ÇOK FAZLA +18 BÖLÜM BULUNMAKTADIR LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN❕ "Tanrım.. Çok güzelsin" Elini kadınlığıma götürdükten sonra okşamaya başladı.. Kasıklarıma bir ağrı girmişti. Karnımda sanki kelebekler uçuşuyordu.. Yavaş yavaş okşayarak yuvarlak oluşturuyordu. Hızlanmaya başladığında kasıklarımda ki ağrı kadınlığıma inmişti... Parmağını ağzına götürüp yaladıktan sonra kadınlığıma yaklaştırdı ve kadınlığımı tek eliyle ayırdı. Parmağını kadınlığıma yavaşça girdirdi.. "Ahh.." Parmağını içimde titretiyordu.. "Ahh.. Kasıklarım acıyor.."

Mary,yanağının üst kısmında,gözünün yan altında kırmızı bir lekeyle doğar.Leke lotus çiçeği şeklindedir.Bu lekeden dolayı,Mary diğer çocuklar tarafından dışlanır ve zorbalığa uğrar.Bu sebepten dolayı,kimseyle konuşmaz,hep kendi içinde düşünür.Mary uykuya dalar.Ancak gözlerini farklı bir yerde açar...