☙ Melina, hoşlandığı ve yıllardır hayalini kurduğu kişinin Güner Kuyucu olduğuna; onun gözündeki görünmez imajını silebilmek uğruna ise şeytanla bile anlaşma yapabileceğine emindi. Fakat o şeytan, nefret listesinde başı çeken ve Güner'in en yakın arkadaşı olan Dora Belgemen'den başkası değildi. ☙ ❝Hoşuma gidiyordun. En yakın arkadaşınla tanışana dek.❞

"İpi geçiren baban ve abin olabilir ama... Sandalyeyi iten sendin." Kılıç Karaman her şeyi geride bırakarak yeni bir sayfa açmaya çalıştı. Normal bir hayat sürmeyi başarır mıydı bilmiyordu ama artık onun ismini geçirmek istemiyordu sayfalarında. Çocukluğu olan kadınla geçirdiği tüm anıların üzerini karalamaya çalışıyordu. O kadın; Gazel Saraç'tı. Kılıç Karaman'ın ne yaparsa yapsın unutamadığı, sayfalarından silmesine rağmen kalbinden söküp atamadığı kadındı. Geçen bu üç yılda tekrardan bir araya geldiklerinde, onlara karşı sayısız oyun oynandığının farkında değillerdi. Başkalarına rağmen, en çok da birbirilerine rağmen bir olmayı başaracaklar mıydı? Herkes biliyordu; maviler ezelden yangındı. "Geçmişim dikiş tutardı; geleceğimi kanatmasalardı." ♙

En fazla ne kadar ileri gidebilirsin ki? İstediğin şeyi almak konusunda... belki de, en çok bunun için; neleri göze alabilirsin? Hayat bu; seçimlerinin ne kadar aykırı olduğunun önemi yok. Bir gün, kendini hiç anlaşamadığın bir adamla anlaşma yaparken bile bulabilirsin... dedik ya, hayat bu ve kimin aykırı olduğunu düşünmek için vaktin de yok. En azından, Tamay için her şey böyle. Birbirlerini beklenmedik bir evliliğin içinde bulan ikili, belirli bir süre geçtikten sonra boşanmak konusunda anlaşırlar. Yine de, her şey planlandığı gibi gitmez; aralarındaki ilişki beklenmedik bir şekilde değişmeye başlar.

Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

Elindeki kadehi ağır ağır dudaklarına götürürken hareketlerimi inceliyordu. Gitmemi istemediğini biliyordum yine de emin olmak zorundaydım. Bakışlarımı üzerinden çekip kapıya doğru çevirdim. Adımımı atacakken kolumdan tutarak yüzlerimizi birleştirdi. "Bunu yaptığım için dünyanın en aşağılık adamı olacağım belki ama bu gece benim olacaksın. " dudaklarıma temas ederek söylediği sözleri zaferle dinledim. Öpüşü şiddetlenirken dudaklarını tekrar dudaklarıma değdirerek konuştu. "Bu gece ve her gece , benim sadece benim olacaksın Eylül. " Zaferimi taçlandırmış olmanın gururuyla kendimi Pablo'nun dokunuşlarına bıraktım. Yarını bilmiyordum ama bu gece kesinlikle onun olacaktım.

İçimdeki yaramaz arzu onu ve beni günaha davet ediyordu. Tutku bedenime kor bir ateş gibi hançerlenmişti. "Öyle söyleme.'' Dedim bir anda. Acıyordu canım görmüyor muydu. Beni görmezden gelerek hayatımı mahvediyordu, başka kadına değen gözleri beni hırçın bir dalgadan farksız ediyordu. ''Neyi söylemeyeyim?'' Bana yumuşak gelen sesinden güç aldım. Usulca ayağımdaki ayakkabıları çıkardım. O benim hareketlerimi izlerken tuttuğum kolunu bırakmadan aramızdaki mesafeyi bir adım düşürdüm. Bir elimin tuttuğu koluna diğer elimde eşlik etti. Parmaklarımın altında kasılan bedenini hissetim tenimde. ''Ona güzelim deme, o değil senin güzelin benim." Bakışları değişirken gözlerini kapatıp açtı. İrislerine yerleşen koyulukla yutkundum. Damarlarımda kol gezen alkolden güç alarak keşfe çıktım onu. Yaklaştım nefesine. " Ben varım ben. O değil." Görsün istiyorum benim olsun istiyorum. " Sarhoşsun." Dedi bahaneye sığınır gibi. Dağılmış nemli saçları beyaz gömleğinin açıkta bıraktığı esmer teni ve güçlü omuzları. Arzum beni ele geçirmişti. "Dur." Dedi canımi ister gibi ancak İtirazı beni durdurmadı aksine üstüne giderek uzandım dudaklarına. Çölde kalmış gibi içtim. Soluğum soluğuna hapsoldu. Bu gecenin şerefi büyüktü çünkü ben değil biz iz sürecektik tenlerimiz aheste kıvrımına eşlik edecekti gece. 19.12.2021 Devamlı bölüm yayınlanıyor. UYARI: Günahın kefareti isminde Wattpat'de tek kitaptır! Çalınması durumunda işlem başlatılacaktır. Tutku, bir🥇 Yasak, bir🥇 Yalan, bir🥇 Hırs, bir 🥇

Sevdiği adamın nişanlanacağını öğrenen Leyla, başka şehirde okumaya karar verir. Ama abisinin düğünü için iki yıl sonra geri döner. Bu geri dönüş, eski defterlerin tekrar açılmasına ve yeni bir defterin ilk sayfalarına mürekkep akıtmaya başlar. Her şey en başından başlıyordu. Ya da her şey kaldığı yerden tutkuyla devam edecekti.

Yetişkinler için uygundur!+18 Bir üniversite aşkı ve mahâlle hikayesi🌺 &&& Her şey, kazananı olmayan bir iddiayla başladı. Peki, oyun gerçeğe dönerse ve ömür boyunca unutulmayacak bir aşk yaşanırsa... &&& Yavaşça başımı kaldırdım, arzudan puslanmış ela gözlerine bakarken, "Bakire misin?" diye sordum alçak bir sesle, alacağım cevaptan korkarcasına. Yüzümde ne okudu bilmiyorum, birkaç saniye cevap vermeden durdu; sonra, "Evet, fark eder mi?" dedi ve ekledi. "Lütfen aşkım." "Fark eder," diyerek doğrulup yanına yattım; gözlerimi kapatmış, nefesimi yatıştırmaya çalışırken bir elimin tersini alnıma koymuştum. &&& Yaman Yetgin! Bu adı, ömrümün sonuna kadar unutmayacaktım. İnsan, kendisini öldürenin, hayallerinin katilini unutabilir miydi? Mezara giderken bile o ismi hatırlayacaktım.