Bir doğum günü partisinin sonunda en yakın arkadaşının öldürülmesi ile adalet ve intikam yolculuğuna çıkan Asil Han Evren, çıktığı bu yolculukta neler ile karşılaşabileceğini az çok biliyordu ama her şey bildiği gibi olmamıştı. Yanılmıştı, ilk kez değildi ama en güzeliydi. Adalet ve intikam terazisini dengede tutmaya çalışırken; bu iki duygudan daha tehlikeli bir duygunun eklenmesi ile birlikte tüm denge bozulmuştu. Terazi artık ölçmüyordu, görevi kalp ve beyin üstlenmişti. Peki, bu yolculukta gerçekler ortaya çıkacak mıydı? Asil'in amansız düşmanı her şeyi mahvedecek miydi? Hangi gerçek ortaya çıkardı bilinmezdi ama amansız düşman ile yapılan savaşta bir galip olmayacaktı. Mağlubiyetin ağır tadı, insanları yakacak ve yıkacaktı.

Aradan haftalar,aylar hatta yıllar geçti ama o hala aynı kaldı yaptıklarından vazgeçmedi,sanki...sanki yaptıklarını unutup kendine yepyeni bir sayfa açtı.Ama ben yaşadıklarımı asla unutmadım.Benim bu yaşadıklarım kolaymıydı? Asla peki ya o? o yaptıklarının cezasını çekmiyecekmiydi? Ama bir yandanda gönlüm el vermiyordu bunlara.Peki ne yapmalıydım son kararım ne olmalıydı? Şuan karşımda dikilmiş benden bir cevap bekliyordu ...

O şimdi asker: Sapık mısın sen ya? Siz: Abime Abi dışında ne diyebilirim acaba? Siz: Ayrıca ne sapıklığımı gördün abi? Siz: Tamam odamda her gün yatmadan önce üç tur baklavalarına baktığım koreli aktörlerin fotoğrafları olabilir kabul ama bu beni Sapık yapmaz. Siz: Ayrıca sen neden beni tanımamazlıktan geliyorsun? O şimdi asker: Abin değilim. O şimdi asker: Yazmayı Kes! Siz: Kekimi ye beni yeme abi. O şimdi asker: Fotoğraf gönderdi. Siz: Oha! Siz: Sen kimsin ve abime ne yaptın! Siz: Seni pislik! Bu numarayı engellediniz.

Asker❤️‍🩹Savcı