"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Geçmiş hayatınızı yaşama şansınız olsaydı ne yapardınız? On yıllık ilişkisi büyük bir ihanet ile son bulduğunda Eda artık bir gerçeği kabul etmek zorunda kalmıştı. Gerçek aşk diye bir şey yoktu. Varsa da onu bulmak gibi bir niyeti olmamıştı. Arkadaşının zoruyla sonunda evden çıktığında aklına en son gelen şey bir falcının karşısına oturmaktı. Egzotik giyimli kadının karşısına oturduğunda ise söylediklerini dinlemekten başka çaresi yoktu. Falcı ona aşkı bulması için geçmişte yaptığı bir hatayı düzeltmesi gerektiğini söylediğinde parasını boşa harcadığını düşünmekten kendini alamamıştı. Fakat eve dönerken geçirdiği kaza sonucu gözlerini İngiltere'de 1823 yılında açtığında kendini önceki yaşamı olan Helena Anne Mercer olarak buldu. Şimdi tek yapması gereken yapılacak hatalı seçimi bulmak ve bunu engelleyebilmekti. Ama hiçbir hata bu kadar cezbedici olmamıştı.

sarı battaniyesini örtüyor sonra üzerine, kapıyı kapatıyorum. o yayları bozuk kanepeye oturmamasından önce söylemiştim kapıyı kapatmasını, unutuyor yine. her şey gibi. her şeyi unutuyor, ama o ismi bir türlü unutamıyor. tek bölüm, 23/11/2018

Bedenini öne doğru büktü ve koyu kahvelerini kısarak dudaklarını büyük bir yavaşlıkla alnıma dokundurdu. Tam da o anda midemin aniden kasıldığını hissettim. "Eğer benden istediğin gerçekten buysa, abin olurum." Sarfettiği sözler ile kulaklarımda bir uğultu ve hemen ardından boğazımda bir yanma meydana geldi. Onu göğüsünden tutup kendimden uzaklaştırmak ve bu yakınlığın gereksiz olduğunu savunmak istedim ancak dudakları temasını kesmeden ve onu itmemden gram etkilenmeden sürtünerek burnumun ucuna kadar indi. "İhtiyaç duyduğunda, baban olurum." Dudakları burnuma küçük bir baskı uygulayarak kısa süreliğine tenimden ayrılırken çok geçmeden sıcak dudaklarının varlığını yanan yanaklarımda hissettim. Göğüsümde binbir çabayla canlı tutmak için çabaladığım, özenle sakladığım o minik kuşun kanatlarını delicesine çırptığına şahit oldum. Yutkunuşlarım arttı. Nefes alış verişlerim hızlandı. Dudaklarını aralayıp kısa bir nefes aldığı esnada burnunu bir kedi misali usulca yanağıma sürttü. "Sığınmak isteğinde, liman olurum." Ilık nefesini sertçe dışarı bırakarak aralık dudaklarımın arasından içeri sızmasını sağlarken kollarının arasında titredim. "Korktuğunda, kalkan olurum." Dudakları temasını kesmeden bir yol izlercesine dudaklarımı es geçip çeneme ilerledi ve bir sonraki durağında yumuşak bir baskıyla çeneme yaslandı. "Ne olmamı, neyin olmamı istiyorsan o olurum." Başını aşağıya eğmeden hemen önce bakışlarını gözlerime çevirerek yüz ifademi dikkatle inceledi. Rahatsız olup olmadığımı kontrol ediyor olmalıydı. Değildim. Biraz garip hisler içindeydim ancak bu senelerdir hissettiğim huzursuzluk, rahatsızlık ya da korku hislerine hiçte benzemiyordu. "İhtiyacına, isteğine göre şekillenirim ama bu durum kocan olduğum gerçeğini değiştirmez."

"Bazı Kızlar Uğursuz Doğar." Tüyler ürpertici bir kâbus. Hüzünlü bir oğlan ve de kayıp, uğursuz bir kız. Mete Atlas; tam 40 yaşına geldiğinde gençliğinde yaşadığı olayları, hatırladığı her detayıyla kaleme almaya karar verir. Sessizliği ve ketumluğu, kendisi hariç tüm çevresindekileri sağır eden Mete, 22 yaşındayken; sıkıcılığından mustarip olduğu hayatının kökünden değişmeye başladığını fark edemez. Geçmişinden, kendini ait hissetmediği diğer memleketinden, arkadaşlarından, şüpheli bir şekilde hastalanıp evi terk eden Koreli annesinden, onu acımasızca yarı yolda bırakan ilk aşkından ve unuttuğu anılarından inatla kaçan Mete; memleketi Sepyeong şehrine yeniden vardığı ilk gün korkunç gerçeklerle yüzleşir. Lisedeyken aralarında belli belirsiz bir aşkın filizlendiği ve okuldaki herkesin onda uğursuz bir şeylerin varlığına inandığı yabancı öğrenci Urah, ardında gizemli bir mesaj bırakarak ortadan kaybolmuştur. Mezuniyet gününden beri neredeyse onu bir daha gören hiç kimse olmamıştır. Bu gerçekle ve annesinin kederiyle nasıl baş edeceğini düşünen Mete, hüzünlü hisleriyle boğuşurken aynı zamanda da Urah'ın nerede olduğunu bulmak için yola koyulur. Fakat bir sıkıntı vardır: Mete, dört sene önce yaşanan çoğu şeyi girdiği bunalım yüzünden hatırlamıyordur. Derken mahallesinde tek başına yaşayan gizemli, yaşlı bir kadın ona el uzatır. Mete'ye, geçmişe dokunmamak şartıyla anılarını tekrar yaşamayı teklif eder. "Beni bulun. Çünkü neredeyim bilmiyorum." (yetişkin içerik, tetikleyici unsurlar.) Bu hikâye 2016'da kurgulanıp, düzenlenerek Mayıs 2023'te yazılmaya başlanmıştır.⠀

Bir gün, Seversem seni Vazgeçme benden Çünkü muhtemeldir ki, Seni bulduğum zaman Gitmiş olacaksın kalbimden.

Onunla tanışmamız klişe kitap girişlerindeki gibi olmamıştı. Bilirsiniz, yağmur yağmıyordu, hava kararmamıştı. Koşmuyor veya yürümüyordum. Bir sabah erken uyanmıştım ve onu odamda görüvermiştim işte. "Çocuk, sen bir garipsin. Ölmüş ama gömülmemişsin." xxx İthaf: Kabuslarla büyüyen büyük kalpli küçük bedenlere. xxx 170920 - 190920

cenazelerle uğurlandı bahar. 25.03.2020 ~