Mervan Ağa tabancayı havaya kaldırdı, namluyu ağır ağır çevirdi. Ağalara baktı. Sesi bu kez buz gibi çıkıyordu."Ben birini istiyorsam alırım. Kimse de bana engel olamaz! Engel olmak isteyen varsa... buyursun gelsin!" Derin bir sessizlik oldu. Kimse cevap veremedi. Kimse kımıldayamadı. Mervan Ağa tabancayı indirdi ve öfkeyle arka odaya yürüdü. Kadınların olduğu odaya girince orada da fırtına gibi esti. Herkes panikle geri çekildi. Bir tek Avşin kalakaldı. Elinde tepsi vardı. Öylece duruyordu. Gözleri kan çanağı gibi şişmiş, ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Titreyen dudaklarıyla bir şey söylemeye çalıştı ama sesi çıkmadı. Mervan Ağa bir an durdu. Onu öyle görünce içi bir anlığına yumuşar gibi oldu. Ama hemen ardından Diyar'ın yüzü geldi gözünün önüne. Diyar'ın kardeşi... düşmanın kanı...

Modern dünyanın güvenli kollarından kopup, adaletin sadece güçlünün kılıcıyla dağıtıldığı, merhametin ise zayıflıkla eşdeğer görüldüğü bir devrin tam ortasına düştü. Artık ne tanıdığı yüzler var ne de sığınabileceği yasalar. Bu yeni dünyada her gölge bir avcı, her lüks köşe bir tuzak ve her sessizlik, boğazına dolanmaya hazır bir urgan. "Medeniyetin ışığında parlayan bir ruh, karanlık çağların vahşetinde ne kadar süre sönmeden kalabilir?"

Aşk bir zehirdi. Aşk intikamdı. Aşk kandı. Biz çocuktuk, biz masumduk; büyüdük, kirlendik. Biz dosttuk; büyüdük, düşmandık. Hayatımız güzeldi, bilmiyorduk; çirkinleşebilirmiş. Sevgimiz dürüsttü, bilmiyorduk; yalanlarla bitebilirmiş. Biz lanetli kaderimiz için yeminler ettik. Biz, bu lanetler uğruna ölmek için söz verdik. Çocukluk bizi birleştirdi, savaş ayırdı. Aşk bizi lanetledi, aşk bizi kurtaracak mı? *** Savaşın ve hızla gelişen sanayinin dumana boğduğu ülke Velora'nın kapalı kapıları ardında tek bir dedikodu dönüyor: İstenmeyen bir evlilik. Her şeyi bitiren ve her şeyi yeniden başlatan o zoraki birliktelik... Savaşın gölgesinde üşüyen, ayrılığın güneşinde kavrulan bir yemin. Noah Hauston: Ülkenin damarlarındaki kan, yeni düzenin acımasız gücü. Vienne Vale: Yüksek sosyetenin dikenli gülü, kayıp geçmişin son kalıntısı. Noah ve Vienne'nin bu evliliği; intikamın, onurun ve geçmişte kalan masum bir aşkın üzerine kuruldu.Birbirlerine düşman olmaları gerekirken, lanetli kaderleri onları en büyük tehlikenin ortasında, bir yatakta buluşturdu. Şimdi tek bir soru var: Bu zehirli sarmaşıkların içinde açan gül, onları hayatta tutmaya yetecek mi? Yoksa kan, her şeyi mi boğacak?

Eleni Yunan kökenli bir kızdır. Nişanlısı ise bir yunan askeriydi. Alfa timinin yüzbaşısı olan Ferhat Demirkan Eleninin nişanlısını savaş zamanı öldürüp Eleniyi esir alırsa. Ve Elenini korumak için onunla mecburen evlenirse? ⚠️⚠️⚠️❗️❗️❗️ Eski dönem hikayesidir. Olaylar 1922 yılında olmuştur. Her şey hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur. Küfür , cinsellik olacaktır... 🔞

köy kurgusudur. Köyün şifacısı olan Umayın köyün en zengin ailesinin oğlu Cesura kalbini kaptırmasıyla başladı herşey. Ya Cesur başka birine aşıksa ve bunlar zorla evlenirse... gelin bakalım neler olacak. yetişkin içerik olacaktır...

*DÜZENLENİYOR* Kendine çekti, sıkı sıkı tuttum nefesimi, "İntikam he?" kulağıma fısıldamasıyla sesim içime kaçtı cevap veremedim "Hep böyle cadı mıydın sen, yoksa ben bazı şeyleri yeni mi fark ediyorum?" burada ima ettiği şeyin ne olduğunu anlamamış olsam bile heyecanlandım. Gözlerini görmek istiyordum, tam şuan. Yüzümü ona döndüm, elleri hala sıkı sıkı tuttuğu belimdeydi. Bakışları çok değişikti o an isim veremedim, konuşmamamla devam etti "Makyaj yakışmış." yutkundum, bakışları bu sefer yutkunmamla hareket eden boğazıma indi. "Teşekkürler." sesim neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı. Bir süre sadece birbirimize baktık, tam bir şey söyleyeceği sırada duyduğumuz sesle yerin dibine girdim. "Napıyorsunuz siz?" **Sevda Mahallesi adında yazılmış ilk kitaptır. ** Eylül 2021'de yazılmıştır :))

Bizim mahalle biraz gariptir. Sokaklarda çocukların sesleri, kadınların kapı önündeki dedikoduları eksik olmaz. Ama bir de herkesin dilinde olan isimler vardır. Mesela Mirza Alacahan... Mahallenin ağır abisi. Bir bakışıyla bile insanı korkutmayı başarır. Ama herkesin içten içe de saygısı vardır. Bir de bizim Meryem var... On dokuz yaşında, mahallenin öğretmeninin kızı. Elinde kitabıyla görürsünüz hep. Çocuklara ve kadınlara okuma öğretir. Utangaçtır. Her zaman gözlerini yere diker konuşurken. Meryem küçüklüğünden beri Mirzaya hep abi der. Onu abisinin arkadaşı bilmiş, öyle görmüş. Mirzanın bu abi kelimesinden içten içe nefret ettiğini bilmeden hemde... Ama Meryemin sesinde öyle bir şey vardır ki, Mirza o kelimeyi yutkunarak sineye çekerdi. İşte bu hikaye, mahallenin ağır abisiyle, utangaç kızın hikayesi...

Tür:Romantik komedi&Macera Uyarı: Bu hikaye +18 yetişkin içerikli unsurlar(cinsellik,silah kullanımı) barındırmaktadır. ​"Gündüzü pas ve yağ lekesi, gecesi şehrin görünmez adaleti olan bir AYAZ her şeyden sakınması gereken bir KARDELENE yenik düşerse ne olur?" Başlangıç Tarihi; 28.01.2026 09.04.2026/21.04.2026 #güçlükadın kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 07.05.2026 #evlilik kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 02.06.2026 #mahalle kategorisinde 1.sıraya yerleştik. Tüm hakları bende saklıdır Kopyalanma veya çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

~Kırık Bir Masal~ "O senin kızın. Adı Masal" Kelimeler, apartman koridorunda yankılanarak Demirin zihnine ardı ardına saplanan çiviler gibiydi. Elinde tuttuğu dosyaya baktı, içindeki hastane kağıtları, DNA test raporları. Sonra bakışlarını tekrar kapının eşiğinde, annesinin bacağına değil de duvara sığınmış küçük kıza çevirdi. Şok, Demirin damarlarındaki kanı dondurmuştu. Beyni duyduklarını reddetmek için çırpınıyordu ama kızın yüz hatları, kahverengi gözleri, geçmişin inkar edilemez bir yansımasıydı...

Yetişkin okurlar içindir!!! Karadeniz'de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Doğu'da ise sessiz yaşanır. "Bana dokunmamak için bu mücadelen," dedim yavaşça. Sesim sandığımdan daha sakindi. Gözleri gözlerimi bulduğunda bastırdığı duygular oradaydı. "Hayır," dedi ve birkaç saniye duraksadı. "Evet." İkilemi karşısında kaşlarım havalandı. Demirhan tuttuğu nefesini sertçe verdi. 
"Sikeyim! Evet," diye yükseldi aniden. "Çünkü dokunursam durmam. Sahte karıma dokunursam duramam, sikerler böyle işi."