"Aşkını bir ihanet gibi gören, sen değil misin?" ... "Bakışlarımızı birbirinden abim kopardı. Islak yaraya zorla tutunan bir kabuk gibi ayrıldı gözleri gözlerimden. Çok sonra anlayacaktım ki; kabuk yaraya zar zor tutunmuştu, yaraysa kabuğu başından beri tutmamıştı. Yara bendim ve üzerimi kabuk gibi örten de O'ydu. Abim beni bir hışımla arkasına çekip onun gözlerinden saklarken, "Bakma lan, ona!" Diye bas bas bağırmaya devam etti. Çok fazla ses vardı, bu yüzden onun kelimelerini herkes duyudu mu emin değildim. "Gözün değmesin ona, Reha." İsmini andıktan sonra, ismi bir küfürmüş gibi yere tükürdü. Abimin sırtına takılan gözlerim, sızım sızım sızlıyordu. Şimdi gözyaşlarım sayesinde her şey bulanıktı, düşünceler sebebiyle de zihnim bulanmış hâldeydi. Abim işaret parmağını birer birer herkese doğrulttu. "Herkes duysun!" Ezbere bildiğimiz her şey, bir gecede un ufak oldu. "Bu hain bundan böyle benim ne dostum ne de kardeşimdir!" Anılar yitip gitti. "Herkes duysun, duyanlar duymayana duyursun!" Renkli, sıcak ve samimi bir masalı andıran hayatımız o gece taze açılan bir yarayla birlikte kana bulandı. Yara hep taze kalacaktı. "Ne ölüsü ölüme, ne de dirisi dirime!" O gece açılan yara hiçbir zaman kapanmadı. Dikiş tutmadı. Kabuk bağlamadı. En derindeydi. Bugün bile için için, oluk oluk kanamaya devam ediyordu." Bir mahalle klasiği.

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

MAHALLE İnsanın hayatında kimi anlar vardı ki, bir dönüm noktası ya da sıfırdan başlangıcı olabilirdi kişinin. Tek bir durum, tek bir mekan ya da tek bir insan yeterdi. Ve tek bir duygu. Kızgınlık olabilirdi, kırgınlık belki de. Kimi zaman mutluluk seni sıfırdan, yeni bir insan etmeye yeterdi. Fakat en çok aşk, dönüm noktası olabilirdi bir insanın. Nefretle başlamış, bir aşk. "Senin aklınla bir daha kuyuya inersem o kuyuda öleyim inşallah!" tek bir nefeslik kadar susup devam etti sonra. "Bula bula boynunda zincirle gezen sokak köpeğini mi buldun bana?" Tibet durdu. Adımları bir bıçağa rastlamış gibi kesilirken göğsünü yoklayan o kırgınlıkla henüz yeni tanışıyordu. "Tutku! Tutku! Tutku! Ne var? Adımı mı ezberliyorsunuz?!" dediğini işitti. Adının Tutku olduğunu ancak öğrendiği kız ondan gittikçe uzaklaşırken, son bir kulakla, zorlukla duydu sesini. "Bir daha bana boğazında zincirli bir köpeği layık görecek olursan, eve gelmeden önce bir barınağa uğrayıp sana köpek alacağım."

''O kadar imkânsızdın ki benim için...'' İçine çektiği derin nefes sessizliğin kol gezdiği çocuk parkına ses olurken ellerini, oturduğum bankta sırtımı yasladığım tahta parçalarının iki yanından omuzlarıma temas edecek yakınlıkta yerleştirip devam etti sözlerine. ''...ama ben o gözlerde gördüm Defne. Yıllardır hayalini bile kurmaktan korktuğum o anlardaki gibi bana baktığını gördüm ve ben o bakışları ömrümün sonuna kadar görmek için canımı bile veririm.'' Öyle baskındı ki her kelimesi, dudakları arasından çıkan her cümle bir yemindi sanki. Bedenini bedenimin üzerine eğdiğini hissettiğimde hareketsizce oturmaya devam ettim. Nefesi saçlarımın arasındaydı ve ben arsızca o nefes oradan hiç ayrılmasın istiyordum. Tam başımın üzerine temas eden dudaklarla beraber kalbim, sanki özgürce uçmaya âşık bir kuşmuş da küçücük bir kutuya zorla kapatılmış gibi kanat çırparken kanatlarına zarar verdiğinin bile farkında değildi. Canım yanıyordu hatta daha da yanacaktı biliyorum ama yine de istiyordum işte... Her şeye rağmen canımın yanmasını. ''Korkuyorum.'' Titrek ve cansız çıkan sesimi belki de duymamıştır bile diye düşünürken aldığım cevapla benim seslerimi en iyi onun duyduğunu bir kere daha anlamıştım. ''Seni bekledim, beni gör istedim ama yapamadım. Şimdi sen beni görmüşken bu yolda karşıma ne çıkarsa çıksın gözüm görmez, kulağım işitmez. Ben, bana aile olsun istediğim kadın için ailemi bile karşıma alabilecek bir adamım. Korkutacaksa bu korkutsun seni.'' ... Kurgunun ilerleyen bölümlerinde argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunabilir! ... ⭐️Tamamlandı: 8 Şubat 2024

İLK YAYINLANMA TARİHİ: 14 HAZİRAN 2025 DÜZENLENME TARİHİ: 12 EYLÜL 2025 Hikayede yetişkin unsurlar bulunmaktadır. "Bazı sesler yağmurda saklıdır ve bazı kalpler, hiç tanımadan birbirini bekler..." Yıllar sonra kasabaya dönen Devran... Toprağın sesini duyan Âlâ... Birbirini hiç tanımayan iki yalnız ruh, aynı rüyada buluşursa ne olur? Küçük bir kasabanın taş sokaklarında, dedikodular fısıldarken bir aşk yavaşça yeşeriyor. Gülyazı'da her evin bir hikâyesi var - ama en çok onlarınki konuşulacak. Dedikodular yükseliyor, gözler çevriliyor, kalpler yerinden oynuyor! Kasabanın taş yollarında aşk usulca yürürken, herkesin dilinde aynı soru: "Alhanlıların Devran'ı, hangi güzeli kendine gelin edecek?" Gülyazı Kasabası; dostluğun samimiyetle kurulduğu, dayanışmanın ekmek gibi bölüşüldüğü,aşklarınsa en tutkulu hâliyle filizlendiği, cıvıl cıvıl bir köy hayatının tam kalbinde saklı bir dünya.

Onu ilk gördüğümde oniki yaşımdaydım. O an onun esiri olmuştum. Hayatımda gördüğüm en etkileyici şeydi. O ise beni hiç görmedi. Ben sadece en yakın arkadaşının küçük kız kardeşiydim. Ben onun için görünmezdim... Onaltı yaşında yaptığım birşey birden beni görmesini sağladı. Onyedi yaşımda sırlarımı sakladı. O zamana kadar hiç konuşmadık. Tek bir kelime bile. Ta ki o güne kadar, birkaç sene sonra her şeyin değiştiği ve hastalıklı bir oyuna dönüştüğü o güne kadar... Ruhumu kanatıp parça parça elime verdiği güne kadar...

Asker, mahalle kurgusudur. "Savaşmaya alışkınım ve acı benim daimi yoldaşım ama seni beklemek çok acımasız ve zor bir iş."

Yıllar sonra mahallesine geri dönen Karaca.. Her şeye rağmen ağır başlılığını koruyan Cihad... Ve mahallede olanlar... Sizce bu mahalleden bir aşk hikayesi doğar mı? Hadi bakalım okuyup göreceğiz.

"Ne işin var bu saatte, burada senin? Kafayı mı yedin sen? Biri görecek şimdi kaybol git şuradan!" "He, yedim! Sen gelene kadar gitmiyorum bir yere." Alaycı tavrı ve dediklerimden hiçbir şeyi umursamıyor oluşu çileden çıkmam için yeterliydi. "Aklın başında mı senin?" Bu aptal herif yüzünden neler gelecekti başımıza haberi yok gibi davranıyordu. "Bir bilsen..." Şarkı mırıldanır gibi sarf ettiği sözcüklerin ardından elimi sabırsızlıkla alınıma yapıştırdım. "Ya ben çok iyiyim. Aklım da yerinde canım! Ama bak, sen birazdan aşağı inmezsen hiç iyi şeyler olmayacak," dedi. O sinir olduğum gülümsemesi kapladı yüzünü ve yıldızların altında, birer yıldız gibi parıldayan gözleri ışıldadı. "Bekle lan geliyorum." Sinirle geri çekildim. "Lan mı?" diye şaşkın kıkırtısını işitirken hızla camı kapattım. Başlangıç: 10.04.2020 Bitiş: 30.08.2020

Aslı, düğün için gittiği şehirde, başına geleceklerden habersizdi. Aşk o farkına varmadan kalbini ele geçirmişti. Murat ile Aslı.. --- Sen benim alın yazımsın.. Sen ise benim ömrüm... --- Bir aşk düşünün. Sadece düşünün ve sonunu siz yazın.