sanki hiç tanışmamışız gibi, ve sanki o gece beni hiç öpmemişsin gibi.

ve sonra koş dedim, delirmişsin gibi gül

taehyun : gozlerin yalan soylemiyor beomgyu ve ben gozlerinden senin iyi biri oldugunu gorebiliyorum ★ [text+düzyazı] + [yeonbin] 𖦹11.09.2025

doğduğun ev kaderindir. aydınlık bir sokak yok hala, kaderin eline kumandayız.

sadece aşktan ve güvensizlikten ibarettik. güvensizlik kabardıkça kabarmış, aşk ise parçalanmıştı. yağmur bir daha yağmamak üzere durmuştu, dilek fenerlerimiz daha uçarken uzaklaşmıştı birbirinden. sözler tutulmadan unutulup gittiğinde anılar kalmıştı geriye. şimdi ikimiz de başka şehirlerde bir tarafa dağılırken, bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik.

beomgyu, bir gün kang taehyun'u hafta sonları gittiği kaykay parkına kadar takip eder, sonrasında ise hayatı geri döndürülemez bir şekilde değişir.

beomgyu: bunların hepsinin aşk olduğunu düşünüyorum peki ya sen?

hayattan hiçbir beklentisi olmayan, nefes almanın bile onun için ızdırap olduğunu düşünen kang taehyun ölmek istiyordu. yaşam dolu, enerjik, neşeli, pozitif, hayatta daha yapacak çok şeyi olan choi beomgyu ise yaşamak istiyordu.

"aşk?" diye sordum rüzgarın dağıttığı saçlarına tebessümle bakarken. başını salladı olumlu anlamda, "aşk." burnumdan güler gibi bir ses çıkarttım, tozlu üstümü ve gemideki çuvalları işaret ettim. "ülke bu haldeyken?" -angst- kapak: atyunia

tw! yeme bozukluğu Choi Beomgyu - Kang Taehyun