✨Wattpad RomanceTR okuma listesinde. Biraz kendi hayatımı kattım. Biraz yaşayamadıklarımı biraz da yaşamak istediklerimi... Zor bir hayat yaşayan Menesse ve İlgar'ın hikayesi bu. Tüm zorluklara rağmen ayakta kalanların hikayesi. Serabral Palsi hastası Menesse. Anne karnında beynine okjisen gitmemesi sonucunda bu hale geldi. Belki bir dakika belki de bir saniye içinde gelişti her şey. En güvenilir yerde, annesinin karnında yedi hayattan ilk darbesini. %81 bedensel engelli olduğu için hayatını başkasına muhtaç olarak yaşamak zorundadır. Masallara inanmayı bırakan, kalbine aşkı yasaklayan Menesse'nin karşısına masal gibi bir hayat vaad eden bir adam çıktı. İlgar... Yıllar önce verilmiş bir söz iki yaralı yüreği bir araya getirdi. Her şey o soru ile başladı... "Oda Arkadaşım olur musun?" ✨🎈 "Menesse masallara inanmayı bırakalı çok olmuştu ama karşısında masal gibi bir hayat vaad eden bir adam vardı." "Hayır bu defa yalan söylemeyeceğim hiç iyi değilim anne. En son ne zaman güldüğümü unuttum. Ben böyle bir hayatı kabul etmiyorum. Sevemeyeceksek neden atıyor kalbimiz? Sarılamayacaksak neden kollarımız var? Sarılmayı özledim anne en çokta sana sarılmayı." "Ben hiç bisikletten düşmedim, çünkü düşerim korkusuyla babam almadı." 📍 19.02.2018 💌Kapak Tasarımı @writterladyy aittir.

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

Annesinin katilini bulmak için patronuyla anlaşan genç gazeteci, aldığı gizli görev üzerine bir boksörün hayatını gizlice sızdırmaya başlar. Fakat bilmediği bir şey vardır; hayatını gizlice işgal edeceği boksör, herkesin korkulu rüyası haline gelen ve daha evvel hiçbir yenilgisi olmayan Cengiz Ertekin'den başkası değildir. Kollarını bana doladı, bir an bile sorgulamadan bana sarıldığında "Kim ağlattı seni?" diye sordu sert sesiyle. Geriye çekildi, yüzüme baktığında öylesine sertti ki bakışları, bir an için ben bile korktum. "Sana ne demiştim hatırlıyor musun?" diye soludu. Yutkundum, ellerini yanaklarıma yerleştirip parmaklarıyla gözyaşlarımı sildi. "İlk ve son demiştim, bir kez daha seni ağlarken görürsem tek ağlayanın sen olmayacağını söylemiştim." Bir şey yapacaktı, hiç iyi şeyler yapacak gibi durmuyordu. "Cengiz," dedim. "Nur," dediğinde ise kaskatı kesildim. Kulağım uğuldadı, kafamdan aşağıya kaynar su dökülmüş gibi hissediyordum. O ise çok rahattı, yüzüme doğru eğilerek "Bana engel olma," dedi. "İstesen de olamazsın artık çünkü senin gözyaşlarını akıtanın bizzat ben kanını akıtırım." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.

Bir Takas, İki Yürek, gelenek ile vicdan arasında sıkışıp kalan insanların; zorla çizilmiş kaderlere karşı sessiz bir direnişinin hikâyesi.

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪

𝑦𝑒𝑡𝑖𝑠̧𝑘𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑒𝑟𝑖𝑘 𝐾𝑎𝑠𝑎𝑏𝑎 𝑘𝑢𝑟𝑔𝑢𝑠𝑢 O sadece kusursuzdu. Âdem ve Havva'nın cennetten kovulmasını sağlayan yasak meyvenin vücut bulmuş hâliydi. Ya da sadece ben öyle düşünüyordum. Dövmeli vücudu, kirli sakalları ve her zaman biraz sarhoş görünen bakışlarıyla tanınırdı Uygar Duman. Nerden bilecekti on sekiz yaşında genç bir kızın ona aşık olduğunu? Derin bir geçmiş, iflah olmaz bir arzu ve kaçınılmazın en saf sonucuydu onlar.

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Acımasız hayatın ürkek Ceylan'ı ile dünyayı yakacak kadar ateşi olan Alparslan'ın Hikayesi +18 içerik ve şiddet barındırıyor. Ona göre başlayın lütfen.

Tek bir kaçış yolu vardı: Eski deponun açık kalmış arka kapısı. İçeri süzüldü. İçerisi karanlıktı ama yukarıdan loş bir ışık sızıyordu. Köşedeki eski koltukların olduğu yerde birinin olduğunu fark ettiğinde artık çok geçti. "Burada ne işin var?" Sarp'ın sesi karanlığın içinde yankılandı. Üstü çıplaktı, omzunda bir havlu vardı ve elinde bir buz torbasıyla patlayan dudağına pansuman yapıyordu. Kumru sıçradı. "Ben... Ben sadece yağmurdan..." Sarp ayağa kalktı. Işığa yaklaştığında, vücudundaki taze morluklar ve kan izleri Kumru'nun çığlık atmasına neden olacak kadar ürkütücüydü. Kumru geri adım atarken ayağı bir teneke kutuya çarptı. Sarp hızlıca yaklaşıp onu kolundan tuttu. "Beni takip mi ediyorsun sen?" "Hayır! Yemin ederim... Sokakta adamlar vardı, babamın peşindeki adamlar... Korktum."