Gök Dalaman. Yüksek anksiyete ve epilepsinin mahvettiği hayatında, yeni umutlar ve yeni deneyimlerle hiç tatmadığı bir şefkati tadacaktı. Baba şefkatini. Bazen, kan bağının önemi olmadığını anlardı insanlar ve hayat bunu Gök'e acı tatlı bir yolda öğretmişti. Yayınlanma tarihi 29.08.2022

Yanımda değildi. Dünyadaki her insan evladı şu an şu kapıdan içeri girebilirdi. Belki binde bir, milyarlarda bir. Bir ihtimal hep vardı. Ama babam için bu ihtimal koca bir sıfırdan bir adım ileri gidemiyordu. Şu an yanımda oturup elimi tutuyor olsaydı, belki de yaşamaya dair küçücük bir umudum, bir nefes daha almaya yetecek inancım olabilirdi. Ama yoktu. Ölüyordum ve babam belki de şu anda yatağında mışıl mışıl uyuyordu. Ben Nefes Nardalı. Bugün yani on sekiz aralıkta yirmi yaşıma basıyorum. Saat sıfır bir on iki. Doktorlar en fazla iki saat daha dayanacağımı söylüyorlar. Arya ağlıyor. Emir koltukta, başını ellerinin arasına almış. Zaman akıyor. Akrep sanki birinden kaçıyormuş gibi daha hızlı hareket ediyor. Akciğerlerim mesailerinin sonuna geldiklerinin bilincindeler. Öyle tembeller ki havanın ciğerlerimdeki hareket edişini hissediyorum. Tik tak. Tik tak. Tik tak. Ölüyorum. Annem yok. Babam yok. Elimi tutacak kimse yok. Elveda diyebileceğim kimse yok. Son bir kez seni seviyorum diyebileceğim kimse yok. Devrim mi? Hayır, o da yok.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.