Çünkü herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir. (eşcinsel kurgu) (düz yazı)

Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudur

Babasının hatası yüzünden bedelini sevmediği mafya olan bir adam ile tehtid karşılığında anlaşmalı evlilik yaparak ödeyen doktor kadının... & Çocukluğundan beri sevdiği kadınla birlikte olabilmek için babasını bahane ederek kadını tehtid eden mafya adamın... Hikayesi...

"Be-bebeklerim"dedim titreyerek."Hayır ,hayır onlar da gitmesin." Bi' sefer daha şiddetli ağrı karnıma ve sırtıma yayılınca iki büklüm oldum. "Allahsızlar ne istediniz bizden? Ben şimdi kime,neye tutunacağım?" İçimden çıkan vahşi çığlık her şeyin sesini bastırmıştı.Ne gürleyen gök,ne yağan yağmur sesi vardı kulaklarda . Sadece benim acı ile kavrulmuş hıçkırıklarım yankılanıyordu karakolun bahçesinde. Daha fazla öyle duramadım.Yere çökerken ben, Levent hızla beni kucağına alıp"Arabayı çalıştırın"diye birilerine bağırdı. Hayır rüya değildi. Gerçekti. Benim kaderim buydu çünkü. Ölüm uykusuz bir akbaba gibi bekliyordu baş ucumda. Daha doğmamıştan hayatına girdiklerim ölüyordu. Önce babam,annem sonra beni büyüten ailem şimdi de Adem. Şiddetli ağrılar nefesimi kesip bilincimi yitimeme sebep olmadan önce fısıldadım."Lütfen Allahım olanları da benden alma." Uyarı!! +18 yetişkin içerik , küfür, argo kelimeler bulunmaktadır. Bu kurgu tamamen hayal ürünüdür!!

Her kızın Şansı babasıdır. Ama benim için babam en büyük şanssızlık'tı. Belki babam en büyük şanssızlığım olsada yerine baba diye geçirebileceğim Biri vardı. Oda benim en büyük şansım dı Benim 1. Şansım buydu ama 2. Şansım. Daha karşıma çıkmadı ama inanıyorum Bu şansım en büyük şansım olacak ya çok yakında yada hiç bir zaman...

Bir üsteğmen ve aşık olduğu komşu kızının hikayesi... Aşkından habersiz olduğu adam için kalbi atmaya başladığında 20 yaşındaydı Gülce. Çocukluğunu geçirdiği Bozcaadada beraber büyüdüğü adamla aynı kişiydi bu: Sancak Erkuran. Sonra bir gün karşısına geçmişti Sancak ve gözlerinin içine baka baka "Bana artık abi deme," demişti. Tek bir cümleyle kalbini altüst etmeyi başarmış ve bildiği her şeyi değiştirmişti. Aynı günün gecesinde ise gitmişti Sancak Erkuran. Çünkü işi ve aşkı arasında bir tercih yapmak zorunda kalmış ve hayatını, vatanı uğruna feda etmişti. Yıllardır içinde büyüttüğü sevdasının küllerini kalbine hapsedip öylece gitmişti.

𝑦𝑒𝑡𝑖𝑠̧𝑘𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑒𝑟𝑖𝑘 𝐾𝑎𝑠𝑎𝑏𝑎 𝑘𝑢𝑟𝑔𝑢𝑠𝑢 O sadece kusursuzdu. Âdem ve Havva'nın cennetten kovulmasını sağlayan yasak meyvenin vücut bulmuş hâliydi. Ya da sadece ben öyle düşünüyordum. Dövmeli vücudu, kirli sakalları ve her zaman biraz sarhoş görünen bakışlarıyla tanınırdı Uygar Duman. Nerden bilecekti on sekiz yaşında genç bir kızın ona aşık olduğunu? Derin bir geçmiş, iflah olmaz bir arzu ve kaçınılmazın en saf sonucuydu onlar.

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.

Annesinin telefonunda dolanırken gördüğü bir fotoğrafla, annesinin gün arkadaşının torununu beğenip ona mesaj atan Defne, beklenmedik birisiyle karşılaşır. Argo içerir.

Belki başka bir hayatta.