Leyal Virazen, renklerin içinde can bulan bir kadındı. Fırçaları kalemi, tuvalleri kağıdıydı. İçindeki en saf, en berrak duyguları tablolarına yansıtırken bir gün renklerin bile tanımadığı bir adamın paletine, hiç görmediği bir karanlığı beraberinde getireceğinden habersizdi. Devran Çakırhan, ailesi ve kendisine zorla miras bırakılan mafya liderliği arasında sıkışıp kalmışken bu mirasın en zehirli tarafı Leyal'le de iyice köşeye sıkışmış haldeydi. Kader bu ikiliyi yan yana getirdikten sonra da son kozunu oynayıp gizlenen gerçekleri açığa çıkardığında Leyal ve Devran'ı edilen yeminler ve yapılan anlaşmalar bile kurtaramayacaktı. . İlk yayınlanma tarihi: 05.07.2025 . Not: Bu kitaptaki tüm olaylar, kurum, kuruluş ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir alakası yoktur.

İki kişi arasında yaşanan zehirli bir ilişki, Hiç konuşulmayan gerçekler. Ve ihanetin arkasına gizlenmiş bir oyun. O, Jargon'un bölgesinde.

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı." 🪽 | 1,82m okunma ile final yaptık. | Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾

Ela gözleriyle baktığı herkesi etkileyen Ahu Aladağ. Gri mavisi gözleri olan ve sert duruşuyla Ahu'nun gözlerine vurulmuş Yaman Beyoğlu. İki farklı insan, iki farklı hayat nasıl oldu da bir ormanda kesişti? Beyoğlu'nun çetrefilli ve zor hayatı Ahu'ya bambaşka bir dünyanın kapılarını aralayacaktı. Sonunda aşk kazanacak mıydı? İlk yayınlama tarihi: 8.5.21

"O benim." Duyduğum sesle bedenim kas katı kesilmişti. Asaf bütün okula göstermek için beni işaret edip öyle konuşmuştu. Ancak konuşması daha çok kelimeleri yeni öğrenen bebekler gibiydi. Zor konuşuyor gibiydi. Yüzümü işaret eden eli biraz daha aşağı inip tam karnımın hizasında durmuştu. "Bebek benim. " anında bahçede toplanan kalabalıkta uğultu oluşurken bedenim uyuşmuştu resmen. Asaf daha demin hem konuşmuş hemde benim ve bebeğimin onun olduğunu herkese duyurmuştu. 17.05.2019 #romantizm içinde:54 18.05.2019 #romantizm içinde 52 10.02.2020 #genelkurgu içinde 39 Başlama tarihi: 08.05.2019

"Madem okula gitmeyeceksin kahvaltını yap seninle meydana inelim."Merak ediyorum acaba bu küçücük yerde daha ne kadar şeyler çıkacak. "Olurda orda neler var."Haydar amca bana şaşkın şaşkın bakarken mahçup şekilde gülümsedim.Şimdiye kadar köy görmüş insan değilim bilmemem onları neden bu kadar şaşırtıyordu anlamıyorum. "Kadınlar orda toplanır,ayrıca yiyecekler felan orda satılır,kahve var ve bide su doldurmak için oraya gideriz.Ayrıca kıyafetler felan da var ama pek sana uygun şeyler değil."vay canına desene çarşıya gidiyoruz.Hele şükür bana uygun bir yer çıkmıştı. "Peki biz ne yapacaz orda." "Su doldurmaya gideceğiz. Daha doğrusu sen gideceksin yıllarca erkek halimle kadınların içine girip ben doldurmak zorunda kalıyordum.Allah'tan artık böyle bir derdim kalmadı."Haydar amcanın suyu sen dolduracaksın demesi ile Asafın yemesi durmuştu. O kadar kötü bir yer olamazdı değil mi? Asaf bile benimle ilgili olan bir mevzuya tepki verdiyse kesin orda hiç hoşuma gitmeyecek şeyler vardı. "Baba onu su doldurmaya yanlız göndermeyeceksin değil mi?"Sesi kendini sakin tutmaya çalışırmış gibi çıkmıştı.Bu arada benim adım o değil Asel demek istesemde kendimi firenledim.Sanki dün akşamki kabusu ben ona gördürmüşüm gibi bana kötü davranıyordu. "Yanlız göndereceğim oğlum niye ki?"Hakketten niye tek gitmeyecektim ki.Haydar amca ile Asafın yüzüne bakarken cevap vermesini bekliyorduk. "Oraya kızların neden gittiğini sen benden daha iyi biliyorsun. Hem her neyse beni ilgi etmiyor."dedi ve kahvaltısını yapmaya devam etti.Harika beni merakta bırakıp kendisi kahvaltı yapıyordu. Acaba kızlar oraya neden gidiyor ki. ********* Ailesinin ortadan kaybolması sonucu köye gitmek zorunda kalan Aselin hikayesi. Ancak asıl hikaye Asafla tanışınca başlıyor. Başlardaki nefret zamanla büyük bir tutkuya dönüşüyor. Aselin köy maceralarina hepiniz davetlisiniz. ??