YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR ! ( Şiddet ve hassas konular içermektedir. Lütfen bunu bilerek okumaya başlayın) GİRİFT SERİSİ'NİN İLK KİTABI İnfial'de acı da güç de Kandemir'den gelir. Hazan Kandemir ise bu acının ve gücün esas sahibidir. Bu kitap sevgisizlikle büyüyen genç bir kadının bulduğu ilk sevginin sahibi olan adama tutunarak hayal kırıklığına uğramasının yansımasıdır. Ben Hazan Kandemir: Tek sığınağım olan adamın kollarından istemeyerek koptuğum gün evladımın varlığına sığındım. Lakin onu bile çok gördüler bana. Tutunduğum tek dalımı; kızımı kaçırdılar. Ben de içimden söküp alamayacakları tek şeye; öfkeme sığındım. Ben Alparslan Tufanlı: Aşk bir aptallıksa ben o aptalların lideriyim. Yeraltı dünyasının sahibi; namıdiğer İmparator'un oğluyum. Gücün ve kuvvetin tek sahibiyim. Fakat sahip olduğum bu güç; ne sevdamı ne evladımı korumaya yetti. Kendime kurduğum sahte imparatorluğumda yalnızlığın zindanına o kara gözlerin yokluğuyla hapsoldum.

Her şey Sare'nin gerçek ailesinin Adana'ya geldiğini öğrenmesi ile başlar. Gerçek ailesinden kaçarken çıkmaz sokağa giren Sare, abileri ile orada tanışır. Adana'dan Antalya'ya gitmek zorunda kalan Sare o hayata ayak uydurmak istemez. Tek istediği evine Adana'ya geri dönebilmektir. BAŞLANGIÇ: 01/06/2025 BİTİŞ: 06/09/2025

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

Sadece tek bir yanlış numara, hayatını ne kadar değiştirebilir? Kapısına dayanan sırlarla dolu bir adam ve kaçamadığı tehlikeli bir çekim... Öfkenin tutkuya dönüştüğü yerde savaş başlar.

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

On yedi yıl önce bir hastanede yapılan tek bir hata... Bir ailenin hayatını sonsuza dek değiştirdi. Kitabımda reklam yapmayin lütfen🫶🏻

~Kırık Bir Masal~ "O senin kızın. Adı Masal" Kelimeler, apartman koridorunda yankılanarak Demirin zihnine ardı ardına saplanan çiviler gibiydi. Elinde tuttuğu dosyaya baktı, içindeki hastane kağıtları, DNA test raporları. Sonra bakışlarını tekrar kapının eşiğinde, annesinin bacağına değil de duvara sığınmış küçük kıza çevirdi. Şok, Demirin damarlarındaki kanı dondurmuştu. Beyni duyduklarını reddetmek için çırpınıyordu ama kızın yüz hatları, kahverengi gözleri, geçmişin inkar edilemez bir yansımasıydı...

Bir yapbozu tamamlamak için önce kayıp parçayı bulmak gerekir. - Gerçek ailem kurgularını okumayı gerçekten çok seviyorum ama okurken şöyle mi başlasaydı böyle mi gelişseydi diye çok düşündüğüm yerler oluyor genelde bende kafamdakileri bir kaleme dökmek istedim. Hikayeme şans verirseniz oldukça mutlu olurum

KİTAP BAŞLANGIÇ - 08.02.25 SON GÜNCELLEME -11.06.25 Vildan Armevo, babasının borçları yüzünden kendini karanlık anlaşmaların ve tehlikeli insanların arasında bulur. Bir kumar masasında başlayan bu oyun, onu yeraltı dünyasının en güçlü isimleriyle karşı karşıya getirir. Karşısındaki kişi ise herkesin korkuyla adını fısıldadığı Ateş Vargas'tır. Yeraltı dünyasının içinde büyüyen, profesyonel bir dövüşçü olan Ateş; gücü, soğukkanlılığı ve acımasızlığıyla tanınır. O gece ringde yolları kesişen iki insan, bunun sıradan bir karşılaşma olmadığını henüz bilmiyordu. Belki de biliyorlardı... Belki de. Bu dünyada hiç kimse göründüğü kişi değildir. Kimi geçmişini gömer, kimi günahlarını saklar, kimi de kendini olduğundan farklı gösterir. Hiç kimse tamamen masum değildir. Hiç kimse sadece göründüğü kadar kötü değildir. Bir kumar borcu, iki yabancının yollarını kesiştirir. Ancak bu karşılaşma bir başlangıçtan çok daha fazlasıdır. Çünkü bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez... Bazı karşılaşmaların arkasında kaderden bile daha güçlü bir sebep vardır. ♣️Tüm karakterler ve olaylar hayal ürünüdür. Gerçek kişilerle ilgisi yoktur.

Ölüm sevmezdi serçe , kan sevmezdi nefret sevmezdi , unutmayı veda etmeyi sevmezdi. Neyi sevmediyse serildi önüne bir bir , önce kendisi gitti bedeninden ardından annesi , sonra ruhu geçmişi çocukluğu ve belkide geleceği. Elinde bir tek o kaldı , zihninin içinde dolanan ses . " Demir kafa " diyen çocukluğunun sesi. Ormanda tanık olduğu cinayetten sonra herşeyin biteceğini sandı , belki satılacaktı belki de sahiden öldürülecek , fakat bunların ikisi de olmadı , Feride ; gözlerinde en korktuğu şeye sahip adamın esiri oldu , hem mecazi hem gerçek anlamda. Hep derdi " Ben senin Okyanuslarında boğulmayacağım , ama sen benim ormanlarımda kaybolacaksın" diye , oldu. Kaybolmaktan korkan adamı, ormanlarında yolunu kaybettirdi , peki sözü gerçekten yaşanacak mıydı? Adamın okyanuslarında hayatta kalabilecek miydi? Kader ipi onları nereye sürükleyecekti? Yazgı onlara ne yazacaktı? Feride , eski Ferideyi bulabilecek miydi? ༺═────────❦────────═༻ " Hmm , inanmalı mıyım?" yine aynı ses tonunu kullanmaya başladığında kaslarımın gerilediğini bütün bedenimin uyuştuğunu hissediyordum " inanmak istemiyorsan sana kalmış birşey bu beni il-" dudakları bir anda dudaklarıma indiğinde sözlerim yarıda kesilmişti , nefesi nefesime karışacak kadar yakınımdayken "inandır beni serçe " diyerek gözleri dudaklarıma inmişti, hemen ardından tekrar gözlerimle buluştuğunda " beni inandır ki o herif karşıma çıktığında öldürmeden durabileyim , beni inandır ki gördüğümde sana bakan gözlerini oymak zorunda kalmayayım ve yine beni inandır ki ...sana dokunmaya kalkan ellerinin parmaklarını tek tek kesip o herifin götüne sokmayayım " diyerek fısıldadığında ensemden aşağı inen soğuk teri hissediyordum, söyledikleri fazla saplantılı biri olduğunu gösteriyordu sanki , üstelik bunları benim yüzümden yapmak istemesi fazla geriyordu.