"Şah ve Piyonlar", prestijli bir lisede geçen güç, zeka ve sosyal hiyerarşi oyununu merkeze alır. Okulun en etkili ismi, basketbol takımının kaptanı olan Atlas'tır. Sadece spor başarısıyla değil, etrafında oluşturduğu güçlü arkadaş grubu ve doğal liderliğiyle okulun görünmeyen düzenini kontrol eder. İnsanlar onun kurallarını açıkça söylemesine gerek kalmadan kabul eder; Atlas, okulun "Şah"ıdır. Bu düzenin dışında kalan kişilerden biri ise Afet'tir. Sessiz, içine kapanık ve doğuştan kalp kapakçığı problemi olan Afet, dikkat çekmemeyi öğrenmiş bir öğrencidir. Fiziksel sınırları ve sosyal çekingenliği nedeniyle herkes onu kolayca görmezden gelir. Ancak Afet'in farkı, kimsenin önemsemediği detayları görmesi ve okul içindeki ilişkileri sessizce çözebilmesidir. Atlas'ın hüküm sürdüğü bu görünmez oyunda Afet, farkında olmadan taşların yerini değiştirmeye başlar. Başta sadece izleyen biri gibi görünen Afet, zamanla bu düzenin düşündüğü kadar kusursuz olmadığını fark eder. Ve en tehlikeli şey gerçekleşir: Atlas, ilk kez kontrol edemediği birini, Afet'i fark eder. Artık okul sadece bir eğitim alanı değil, herkesin bir rol oynadığı bir satranç tahtasına dönüşmüştür. Ve bu oyunda her hamle, bir sonrakini ya güçlendirir ya da tamamen yıkar.

Ayperi Karahan, ablasına ped alması için yazacakken başka bir numaraya atar. Numara okulundaki zorba grubunun lideri olan Karsen Çakır'a aittir. Karsen Çakır bir süre mesajlara bakmaz. Ama artık durmadan mesaj geldiği için bakar. Ayperi: Abla molped al Ayperi: ablaaa Ayperi: Abla baksana! Ayperi:Lan abla yer yarıldı da içine mi girdin Ayperi: Yeter he Ayperi: A Ayperi:b Ayperi:l Ayperi: a Ayperi: ağzımı açacağım şimdi göreceksin ....

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Stella üzerinde hep annesinin gelmiş geçmiş en kötü kara büyüleri yapan bir cadı olmasının ağırlığını taşıyordu. Sirius ise üzerinde ailesinin karanlık tarafta olmasının ağırlığını taşıyordu. Birbirlerine çok benziyorlardı ama bir o kadar farklılardı, peki aynı amacı savunan iki kişi nasıl aynı anda siyah ve beyaz kadar zıt, siyah ve beyaz kadar uyumlu olabiliyordu? Karmaşık ilişkileri onları yıllarca bir bulmacanın içine sokarken aynı zamanda teker teker kendi bulmacalarının parçalarını nasıl bulacaklardı ve eksiksiz bir şekilde tamamlayacaklardı? İşte bu aşk bu kadar eş ve zıttı. Onlar kendi ailelerinin pisliğinden arınmak isteyen, gerçek bir aile arayan iki gençten, hayatlarının anlamlarını sonunda bulmuş iki yetişkine nasıl dönüşeceklerdi? Bulmacanın parçaları zamanla yerine oturacaktı. Acaba hikayenin sonu Stella'nın söylediği "Vazgeçmediğin sürece hayat sana küsmüş sayılmaz." sözü gibi mi bitecekti yoksa, Sirius'un "Vazgeçmen gereken şeylerden vazgeçmediğin sürece keder peşini bırakmaz." sözü gibi mi bitecekti?

Sirius Black'in hayatındaki en önemli 10 anı.

Gizli saklı oyunlar, düşmanlar ve savaşlar. Söylesene Nilüfer, Üç Vadi'de hiç saklanır mı sırlar? Kayla Ahu Tuna ailesini acı bir şekilde kaybettikten sonra Wattpad platformunda kendi hikayesini yazmaya başlar. İşler yolundadır ta ki yeni sıra arkadaşıyla tanışıp, kendini bir katilin hedefinde bulana kadar.

Zaman Bizi İzler Geçmiş sandığımızdan daha yakındır. İstanbul... Dijital ekranların ışığıyla 24 saat uyuyan bir şehir. Her köşesinde tarih fısıldar, ama kimse durup dinlemez. Nâre, bu gürültü içinde yaşamaya alışmış bir genç kızdır: teknolojiyle büyümüş, geçmişi kitaplardan tanıyan fakat ona dokunmamış biri. Bir gün, beklenmedik bir dönüşüm onu zamanın ötesine fırlatır. Koskoca İstanbul'un yerine, toprak yollar, ahşap hanlar ve yabancı dillerle çevrili bir dünyada uyanır. Teknoloji yoktur; dokunabildiği tek şey gökyüzü, rüzgâr ve ayaklarının altındaki toprak... Ve burada, sıradan gibi görünen bir gençle karşılaşır. Bu gencin basit biri olduğuna inanır. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Geçmiş, göründüğünden daha yakındır. Ve bazı insanlar, göründüklerinden çok daha fazlasıdır.