bawlimq
- Reads 2,440
- Votes 34
- Parts 6
O sadece abimin arkadaşıydı,öyle değil mi?
Tamam,belki de daha fazlasıydı,mesela arkadaşım.
Oh, hayır.O benim... sevgilimdi.
Özür dilerim,bu bir hata.
"Sen benimsin,benim olacaksın biliyorsun değil mi Doğa."
"Barış abi,yani Barış.Bak ikimizin içinde bu en doğrusu olacak.Lütfen biraz konuşmayalım,biraz mesafe her zaman iyidir."
"Ya değilse?"dedi hevesleri kırılmış gibi,"ya mesafe koymak bizim için iyi değilse Doğa.Bırakta akışına bırakalım,abin öğrensin.Ben artık gizlemekten yoruldum.Lütfen tekrar deneyelim Doğa,sensiz yapamıyorum."
Gözlerim dolmuştu ama ona karşı hâla öfkeliydim."Sadece yorulan sensin sanıyorsun,sen sadece kendini düşünüyorsun!"
Belimden tutup kendine daha fazla çekti.Göğüslerim göğüslerine değiyordu.Nefesi nefesimde.Bana daha çok eğildi ve dudağımı öper gibi yapıp kaçırdı ve kulağıma eğildi.
"Hersey iyi olacak,korkma.Ben varım,biz varız,halledicez güzelim.Seni seviyorum."
Bu birkaç kelimesi bile beni etkilemişti.Tam soğudum derken,yine düşmüştüm işte!Bu çocuk beni deli ediyordu.
Sessizce güldüm."Bende seni seviyorum,aynı zamanda nefret ediyorum."Kokusunu birkez daha içime çektim.
Birkaç dakika boyunca hiç kıpırdamadan o şekilde bekledik.Bana sıkıca sarılıyordu,bir yandan benim kafam kadar olan eliyle saçlarımı oksuyordu.Ben ise başımı göğsüne yaslamıştım.Düşünüyordum,acaba abimden daha fazla ne kadar saklayabilirdik?