Letters Expressing Feelings to krótkie opowiadanie o zakochanym blondynie, który był zbyt przestraszony aby przekazać swoje uczucia osobiście, więc zaczął wysyłać anonimowe listy. I o brunecie, który te listy odbierał i zakochał się w ich nadawcy bez poznania jego tożsamości. W listach ślizgon pokazywał wszystkie swoje uczucia, co gryfon bardzo doceniał. A każdy list był zakończony tym samym zdaniem "~ jeden z zapewne tysiąca Twoich adoratorów, ślicznooki♡︎" °~*~° Pragnę przekazać, że jest to moje pierwsze opowiadanie, więc z góry przepraszam za błędy i przyjmę każdą krytykę. Dodam również, że akcja postępuje dość szybko, więc jeżeli gustujesz w wolnej akcji to nie jest książka dla ciebie. Starałam się aby był to krótki, prosty comfort romans. Dlatego są tu zalewie wycięte sceny i mało fabuły. Rozdziały są bardzo krótkie i przeczytacie je w czasie nie dłuższym niż 5 minut tak, więc całą książka także jest bardzo króciutka. °~*~° Mam nadzieję, że wam się spodoba i będzie comfort book taki jaki był zamysł jej napisania. I zapraszam do czytania mojej książki ♡︎ #1 w drarry 21.07.2023 ♡︎dziękuję umieram ze szczęścia ♡︎ #7 w harrypotter 30.12.2023 naprawdę dziękuję ♡︎ #2 w gay 09.06.2024 cieszę się, że moje opowiadanie wciąż tętni życiem naprawdę bardzo bardzo dziękuję ♡︎♡︎♡︎ #6 w fanfiction 25.07.2024 mimo że minął rok od wydania tej książki ona wciąż tętni życiem dziękuję ♡︎

Dwanaście miesięcy. Dwanaście listów. Dwanaście prób zatrzymania kogoś, kto zniknął bez śladu. TJ co miesiąc siada, by napisać do Mailo - swojego najlepszego przyjaciela, którego nieobecność staje się coraz bardziej nieznośna. W listach powraca do wspólnych chwil, śmiechu, drobnych gestów, które kiedyś znaczyły tak wiele. Z każdym kolejnym słowem jego wiara słabnie, a tęsknota przeradza się w cichą rezygnację. Pamięć nie pozwala zapomnieć - nawet wtedy, gdy nadzieja gaśnie.

Jeden z najpiękniejszych dni okazuje się ostatnim. Coś, co miało być "na zawsze" gwałtownie się kończy. W takich momentach zadajemy sobie pytanie: co mogłem zrobić, by temu zapobiec? Ale czasem po prostu już nie da się nic zrobić. Bo nie każdy chce żyć. I nie każdy potrafi to życie pokochać.

Blackvale Academy to elitarna szkoła z internatem położona na odludziu, gdzie trafiają chłopcy z bogatych rodzin, którzy „zawadzają" rodzicom. W Blackvale panują surowe zasady - brak telefonów, rygorystyczny reżim i obowiązkowe zajęcia, które łączą klasyczne nauki z tajemniczymi i mrocznymi lekcjami. Finn West, syn słynnych aktorów, trafia tu niechciany i nieufny wobec wszystkich, szczególnie wobec Ray'a Vale'a - aroganckiego syna dyrektora, który wraz z dwójką przyjaciół rządzi szkołą żelazną ręką. Pierwsze dni to lawina konfliktów, ale pod powierzchnią czai się znacznie więcej niż tylko rywalizacja. Między nimi narasta napięcie, które z czasem przeradza się w coś zupełnie innego. Wraz z Rayem i jego tajemniczymi przyjaciółmi Finn zaczyna odkrywać, że za pozorami luksusu i porządku kryje się coś znacznie mroczniejszego. W miarę jak Finn i Ray zbliżają się do siebie, zaczynają odkrywać przerażającą prawdę o akademii i jej mieszkańcach. W cieniu luksusu i pozornej doskonałości rozgrywa się historia pełna zdrady, walki o władzę i mrocznego pożądania. Czy Finn i Ray zdołają przełamać mur nieufności i wspólnie stawić czoła potężnym wrogom? A może tajemnice Blackvale pochłoną ich na zawsze?

Anderperry (Todd Anderson/Neil Perry, Dead Poets Society) oneshot. M ze względu na język, jednak w przyszłości, jeśli napiszę więcej rozdziałów, będą one przeznaczone dla starszych czytelników. Todd próbuje napisać wiersz o chłopcu, w którym zakochał się, bez większego powodzenia. Neil pojawia się, a jego obecność rozprasza go. Lekka tematyka związana z pierwszym pocałunkiem. Nie pisałam fanfików od lat, jednak chemia pomiędzy tą dwójką zainspirowała mnie na tyle, że poczułam się zobowiązana, aby to napisać. Dajcie znać co sądzicie i czy chcecie więcej. Oryginalne słowa należą do @wordshakers. Ja tylko tłumaczę.

Nazywam się Arthur Conan i mam dwadzieścia jeden lat. Mam brązowe włosy, niebieskie oczy i jak mówią kobiety cudowny uśmiech. Nie lubię planować. Kocham spontaniczność. Przez tą reż spontaniczność straciłem mieszkanie. Na szczęście z pomoca zjawił się Jack - mój najlepszy przyjaciel. Tak wylądowałem w jego mieszkaniu gdzie czekał na mnie Benedict - jego brat. Nienawidzilem go, ale nie miałem wyjścia. W głowie mi się to nie mieściło jak to może się skończyć.

Siedemnastoletni Alex ukrywa swoją orientacje seksualną by nie zostać wyśmianym przez innych. Nie jeden raz widział jak szkolni chuligani dręczą innych tylko dlatego, że są gejmi. Chłopak ma dodatkowy problem. Podoba mu się Paul. Paul jest jednym z szkolnych "dręczyciel". Żeby tylko jednym z nich. Jest ich przywódcą i szczerze nienawidzi gejów.