Ben papatyaydım o ateşti kırılmaktan korkmuyordum yanmaktan korkuyordum... Biz bu hikayenin anahtarıydık. Babalarımız o gün bizi bir anahtarın iki parçası yaparken kalbin işe dahil olacağını hesaplayamamışlardı ama bir kalbin iki yarısı olmak bir anahtarın iki yarısı olmaktan daha zordu. İkimiz sadece bir anahtarın iki yarısı değil aynı zamanda bir kalbin de iki yarısıydık. O siyahtı ben beyazdım. Ben kirlenmekten korkuyordum o değişmekten. Gri olmayı kabullenebilecek miydik? Bir anahtarın iki parçası olmak zorken zamanla bir kalbinde iki parçası olmak felaket olurdu. Ve biz bu felaketin tam ortasındaydık.

İzmir Sarısoy Kolejine gelen yeni iki öğrenci: Yıldız Sarısoy'un torunları Dolunay ve Demir. Okul gezisinde işlenen cinayet. Yayılan dedikodular, tehditler... Dolunay Sarısoy artık hiç kimseye güvenmiyordu. İkizi Demir dışında ve ne yazık ki anneannesinin başına sardığı baş belası Alev Akalay unutması pekte mümkün değildi çünkü kendini unutturmuyordu. Okulda güvensizlik oyunu başlamıştı. Güvenmek güvenmemek hepsi doğru anlarda doğru hamleler yapmakla alakalıydı. Dolunay Alev'e güvenecek miydi? Hiç kimseye güvenmeyen güven sorunu olan kız gıcık bulduğu bu çocuğa güvenmek zorunda kalacaktı. Peki ya Alev Akalay ketun herkesin korktuğu o çocuk doğru kişilere mi güveniyordu yoksa hayatı yalan mıydı?

Şüphe; Şüphe, dünyanın en kötü duygusudur. Heleki her an yüzüne baktığın veya bakmak zorunda kaldığın insanların yüzüne şüpheyle bakmak zorundaysan berbat bi duygudur. İnsan, ister istemez kendini suçlu hisseder. Fakat ben hissettimiyorum. Çünkü benim asıl amacım etrafımdaki insanlara şüpheyle bakmak. Çünkü ben buna mecburum. Çünkü gerçekleri öğrenmek zorundayım... . . . . . Alıntı* "Neden bana böyle diyorsun?" Diye sordum dayanamayarak. "Ne diyormuşum?" Diye sordu oda. Ne demek istediğimi biliyordu ama o kelimeyi bana söyletmek istiyordu. "Ay parçası," dedim tek nefeste. "Neden bana ay parçası diyorsun?" Gülümsedi derince. İlk defa gülüşünü sevdiğimi fark ettim. "Bilmem," dedi muzip bir ifadeyle. "Belki de karanlığımı aydınlattığın içindir." Dediğinde kaskatı kesildim. . . . En büyük düşmanım sandığım adamın, en büyük dostum olacağını nerden bilebilirdim ki? Belki de daha fazlası olacağını...

"Ah! Hergün hayatlarını kurtardığım, dünya denilen kitlenin kahramanıyım .Bir okulun ezik öğrencisi olsam ne kaybederim? ••• Bir tarafta okulun ezik öğrencisi , Diğer tarafta dünyanın kahramanı, Pekii ben hangisiyim ? İkisi de benim. Ben hem Eda hem İşlemci'yim. Ah! Saçmalama... Ben insan değilim. Ben ne miyim ? Bekleyin... Çok yakında öğreneceksiniz. ••• Yazarınız; -ApporterMort- [12.02.2020 #1 - hacker] [09.12.2020 #1 - bilim kurgu] [06.08.2020 #1 - bilgisayar] [02.12.2020 #1 - dünya] [04.12.2019 #1 - 01] [01.07.2022 #1 - teknoloji] © Tüm hakları saklıdır.

Maça Kızı 8 serisinin devam bölümlerini içermektedir.