Onun iki babacığı vardı. İkisinin karakterleri birbirinin neredeyse aynı olmasının yanına, davranışlarına göre biri cezalandırır, biri ödüllendirirdi. Ve birinin kararına, diğeri ölümüne uyardı. Bu iki adamın hiç bir şeye tahammül etmeyen, affetmeyen kişiliklerinin zaafı olan, güzeller güzeli bir kız vardı bir de kurumuş, soğuk kalplerinin içinde...

Homofobikler girmesin. Bu hikayede onların sonu gelirken, 𝐺𝑒𝑐𝑒'nin zifiri karanlığında 𝐷𝑒𝑛𝑖𝑧'den esen sert bir 𝑅ü𝑧𝑔𝑎𝑟 sayesinde ben, o sondan yeniden yazılmaya başladım.

Homofobikler girmesin. Üveydi bu aşk özü yoktu.

"Babacık." Sesim ile güldüğünü işittim. Arsız bakışlarımı yüzüne çıkardım. Dudaklarımın arasındaki dumanı yüzüne üfledim ve gülümsedim. "Ben uslanmadım."