Güneş krallığı ve Ay krallığı... İki düşman krallık... Güneş krallığınin prensi Adrian küçüklüğümden beri merak ettiği ay krallığında geçer ve kendini Kara Kedi olarak tanıtır. Ne Ay krallığındakilerin onun bir güneşli olduğunu bilir; ne de Güneş krallığı onun Ay krallığına gidip durduğunu... Krallığın prensesine aşık olur sonunda. Fakat ay ve güneş hiç birlikte olmamıştır ve olmayacaktır... ❦︎❦︎❦︎

Fantastik bir evrene hoşgeldiniz... Kim olduğunu bilmeyen ve tamamen bir yalana bağlı kalarak büyüyen bir kız... Tamamen soğuk ve acımasız olan bir Buz Lordu... Soylu, nazik ve yakışıklı bir Veliaht Prens... Tüm insanların korktuğu bir yılan iblisi... İblisler ve insanların dünyasına hoşgeldiniz. Bu kitaba başladıysanız emin olabilirsiniz ki kolay kolay bırakamayacaksınız. Not: Kitabın özetini buraya yazmayacağım çünkü gerçek bir kitabın önsözünün merak uyandırıcı ve gizemli olmasını her zaman beni daha da cezbetmiştir. Antik zamanlarda geçen ve tamamen fantastik olan bu kurguma bir şans vermenizi arz ediyorum.

Bilgeler'in aldığı karar binlerce, belki de yüz binlerce yıl sürecek bir savaş daha başlattı ve onları yarattı: Seçilmişler'i. Güçleri diğerlerini geçen bu melezler kendilerini hiç ummadıkları bir savaşın ortasında bulduklarında her şey için çok geç kaldıklarını fark edeceklerdi. Karşılarına geçen korkunç düşmanla savaşmak bir yana dursun, yenmek bile onlar adına hayal sayılacaktı çünkü intikam arzusu onu dişli bir canavara çevirmişti. Gölgelerinde dolanan düşmanlardan bihaber yaşadıkları hayatlarını bıraktıklarında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı, Evren'in sayfalarına ızdırapla kazınan Dünya için yeni bir sayfa açılacaktı ve öncekinden daha ızdırap dolu yeni bir gelecek yazılacaktı. Kehanetlerin, geçmişten gelen düşmanların, gelecekte başlarına üşüşecek sorunların, lanetlerin bitmediği savaşın ilk damlasını akıtan Yeelas durmayacaktı. Seçilmişler'in hepsiyle başa çıkması imkânsız sayılırdı ama onlar imkânsızı başarmayı seçti.

Neden daha önce fark edemedim? Bir tane siyah tüy nasıl bu kadar hayatımı değiştirebilir? Şuana kadar bildiğim her şey yalan mı? Kardelen yeni keşfettiği diğer Kardelen'e alışmak zorunda. Düşmanları her gün onları izliyor. Arkadaşlarını ve aşkını korumak için ölmeye hazır. Ya savaşacaklar yada oyun sona erecek.

Korku muydu hareketlerimi yöneten?Yoksa mecburiyet mi?Artık kendime soru sorduğumda cevabı veremiyordum. "Binlerce kez pişmanlık yaşadım buraya geldiğim için.Ama asıl ironik olan ne biliyor musun?Buraya geleceğimi bile bile o kovuğa girerdim.Hemde düşünmeden."

"Moon School" isimli ilk kitaptır. Yazılmaya 25.04.2019'da başlanmıştır. TANITIM Yıl 1882. Moon Laboratuvarları büyük bir hızla gelişmekteydi. Ve bilim adamları çok önemli şeyler keşfetmişlerdi. Özel yeteneklere sahip çocuklar. Moon Laboratuvarları kurucusu ve sahibi Eldon Brown bu özel yetenekleri olan çocukların güçlerini geliştirmek amacıyla gizli bir okul yaptırmıştı. Moon School. Ve bu okulun ilk üyeleri de oldukça özel yeteneklere sahiptiler. Ancak yaşanan bir olay sonucu okuldaki öğrenciler dağılmışlardı. Tekrar Moon School'a geri dönebilecekler miydi? ***************** Biz, daha süt içerken yüreğimizde intikam ateşi besleyenlerdik. Biz, normal çocuklar çamura bulanırken kana bulananlardık. Biz, karanlıktan korkanlar değil, karanlığı yaratanlardık.

Melekler Kampı Serisinin ikinci kitabıdır. Sonay ile Erce'nin yolculuğu, Yansı Sarnıcı'nda devam ediyor. Keyifli okumalar...

O gün sadece dikkatimi çeken o oyuncağı almak istemiştim. Başıma bunların gelebileceğini kim bilebilirdi ki? [KİTABIMIN BENZERİNİN YAPILMASINI ASLA İSTEMİYORUM. GÖRÜRSENİZ EĞER LÜTFEN ŞİKAYET EDİN. ÇÜNKÜ BEN KİMSEYE BU KONUDA İZİN VERMEDİM] Başlangıç: 11/05/2022 Bitiş: 09/01/2023 {Kitap final yaptığında okunma sayısı: 76k} 28/12/2022 ♕︎vampir #1 30/12/2022 ♕︎gizem #1 01/01/2023 ♕︎korku #1 01/01/2023 ♕︎şiir #1 14/01/2023 ♕︎bilim kurgu #1 14/01/2023 ♕︎kurt adam #1 14/01/2023 ♕︎paranormal #1 19/01/2023 ♕︎gerilim #1

Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.

"Neden bana soğuk davranıyorsun? Bilmiyorum, aklında ne var ama kırıcı oluyor. Benimle yan yana olmaktan hoşlanmıyor gibisin. Ben sadece güzelce şiiri okumak için arkadaşça anlaşmak istiyorum seninle. Kimseyi ayrıştırmam. Nuri hocanın şiir okumamızı istediği o gün sana sert çıkışmış olabilirim ama başka sebebim vardı. Çok sinirlendim. Eğer bunun için de yüzüme bakmıyorsan bu... Bu çok saçma." Nefesimi kontrol etmeye çalışırken gergin yüzünü gördüm. Konuşmaya başladı. "Seni böyle düşündürdüğüm için özür dilerim. Amacım seni üzmek değildi. Ben böyleyim, Amine. Belli sebeplerim var-" "Sevgilin çok kıskanç biri olabilir, anlarım-" Başını hızla kaldırdığında kelimeler boğazıma takılmıştı sanki. Kızarmış gözleriyle bana bakıyordu. Boğazıma oturan yumruyla gözlerimin yandığını hissettim. Gözlerini kırpmadan bana bakıyordu. Ben yanlış bir şey mi dedim? "A-arif..." Gözlerimin içine bakıyorken konuştu. Sesinin sakin olmasıyla kendimi daha çok kötü hissediyorum. "Sevgilim falan yok benim." Başını eğip devam etti. Sesinde hüzün vardı. "Bana helal olmayan bana ait değildir."