"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Kararlarınızı siz mi veriyorsunuz, yoksa hiç tanımadığınız 'öteki' mi?" Psikolojik ve felsefi düşünceleri ve hileleri kullanarak bunları kirli emellere alet adenlerin hatta kitlelere karşı bir silah olarak kullananların önüne bir set kurarak onlarla aramızda güvenli bir mesafe oluşturma ihtiyacı hissediyoruz. İnsanlığın gitgide bir girdaba doğru sürüklenmesinin sebebinin insanlığa dikte edilegelmiş birtakım psikolojik algılar, ,baskılar, tabular,örf ve âdetler, arkasının ne kadar boş olduğunun farkına varamadan bir ömrü heba etmekteyiz .Yeni dünya düzeninin , içinde yaşamakta olduğumuz toplumun ve ister istemez bir şekilde hayatımıza giren insanların bizi ne kadar ve nasıl etkilediğini , çok eski zamandan bu yana süregelen değişmez davranışları gösteren anektodlar ile destekleyerek bir anlatı sunulan bu eserle kendini geliştirmek isteyen ancak bu koca evrende bir destek veya kendilerini ait hissettikleri bir yer , ideoloji ve içinde düştükleri girdaptan, düş ip nce labirentinden onları çıkaracak bir yol bulamayanlara bazı düşünsel destekler öne sürülmüştür çünkü biliyoruz ki: " Düşünceler gayeleri doğurur. Gayeler eyleme dönüşür, eylem alışkınlıkları oluşturur, alışkanlıklarda karakteri belirleyerek, kaderimizi tayin eder. " [ Tryon Edwars ] NOT: BU KİTAPTA YER ALAN HİÇBİR ŞEY TAVSİYE VE YÖNLENDİRME AMAÇLI DEĞİLDİR! YAZILANLARI SADECE FİKİR PAYLAŞIMI OLARAK KABUL EDEREK OKUMANIZ TAVSİYE EDİLİR.

Tüm psikolojik bilgiler ve hileler burada. Şu konuda bi anlaşalım ben psikolog değilim Not: Bazı bölümlerde psikoloji konusunun dışına çıkmış olabilirim

Bitap düştüğünde sana değnek, Üşüdüğünde üzerini örten yorganım. Şayet ayrılık vakti gelirse, Senden son giden ben olacağım. 07.07.2021 | Maiora

Yıldızım gökyüzünde; Unutma, beni dile. Uçta günlerim sayılı; Bir gündüz bir gece. Kelebeğin ömrü bir gün. Sana kaldı bu keder dolu, Yüz elli yıl sürecek olan sürgün. "Karganın her bir tüyünü tek tek kopartsan da işlenmez kimsenin sol tarafına, ama kelebeğe sakın dokunma; bir günlük ömrü var zaten, kelebeği öldürmek günah sayılmalı bu yüzden." 05.05.2023 | Maiora (İlk yayınlanma tarihi 21.09.2019. İçerik tamamen düzenlenerek tekrar yazılıyor.)