*Bu kitap Martı Yayınları aracılığıyla basılmıştır.* 🕷️ Kainat Kızılkaya, ruhu hasta bir babanın elleriyle büyüttüğü bir çocuktu. Ve şimdi, o babanın kendi elleriyle yarattığı en büyük düşmanı. Kainat'ın içinde yıllardır büyüyen güç hırsı, onu geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Bu yolun ilk durağı ise yeraltı dünyasının en tehlikeli örgütlerinden biridir. Örgüte girebilmek için tamamlaması gereken tek bir görev vardır: bir sevkiyat. Ve Kainat, her zaman olduğu gibi kestirme yolu seçer. Plan yapmaz. Manipüle eder. Yalan söylerken gözünü bile kırpmaz. Ama bu defa işler düşündüğü kadar kolay ilerlemeyecektir. Çünkü karşısına Yaman Haris Batıkan çıkar. Kainat, onun ilgisini, zaaflarını ve çevresini kendi lehine kullanarak işi bitirmeyi planlar. Fakat her manipülasyonun bir bedeli vardır. Ve bazen, kimin oyunu başlattığı değil, kimin daha iyi oynadığı belirleyici olur. "Sadece sen Haris'le tanışmaya fazla heveslendin, Kainat."

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

İnsanın en masum olduğu dönemi çocuk olduğu zamanlardır, öyle değil mi? Doğru. Fakat eksik. İnsanın en acımasız olduğu dönem de çocuk olduğu zamanlardır. Kimi çocuk sevgiyle arkadaş edinir, oyunlar kurardı. Kimisi ise tek bir korku salmasıyla etrafına toplardı kendi tebaasını. Ben ve benim gibi çocukların sevgi cumhuriyetine karşı, zorbaların korku imparatorluğuydu aslında durum kısaca. Diyelim ki bir zamanlar çocuktuk. Biz de, onlar da. Lisede de mi çocuktuk? Türlü türlü oyunlar kurarken de mi çocuktuk? İnsanların hayatlarında unutamayacağı anılar bırakırken, hafızalarından kazıyarak silmek istemelerine rağmen bunu başaramıyor oluşlarının sorumlusu olurken de mi çocuktuk? Tuvalete kilitlerken, okulun önünde alay konusu ederken, yapmadıkları şeylerle suçlarken ve hatta manipüle ederek kendilerinden bile şüphe etmelerini sağlarken de mi çocuktuk? Değildik. Ne biz ne de onlar. Bunu inkar edecek insanın vicdanı sorgulanmazdı zaten.

RUS ADAMLAR SERİSİ BİRİNCİ KİTAP BORİS LEONİD Texting Yirmi iki yaşındaki Aybeniz Kutseli, yaptığı tabloları sergisine kabul etmeyen ve henüz Rusya'ya taşınmış olan resim hocasına öfke dolu mesajlar atar. Hocasına attığı mesajda cesaret edip, özgürce içinden gelenleri söyleyen Aybeniz, ya bundan çok pişman olacak ya da geceler boyu buna şükredecektir. Çünkü mesaj attığı kişi, yazmayı planladığı kişi değildir... O, Boris Leonid Vladisvaldır. Kendisi henüz bu adamı tanımasada çok geçmeden onun bir mafya lideri olduğunu öğrenecektir... .... öncelikle selamün aleyküm arkadaşlar. bu benim ilk kitabım değil, endişe etmeden okuyabilirsiniz. akbsosbeksbskhesi mafya kurgusu yazmak ergenliğimin ağır getirisi olamakla beraber bu kitap sadece eğlence amaçlı yapılmıştır. hiç bir plan ve kurguya dayanmaksızın benim kalemimi geliştirmek için yazdığım kurguyu lütfen ciddiye almayın. ve son olarak, kötü adamlar (belli düzeydeki kötü adamlar, masumlara vb. zarar vermeyenler) ancak ve ancak kitaplarda güzeldir ve öyle de kalmalıdır. gerçek hayatta öyle adamlara güvenmeyin. mafyalar sizin sandığınız gibi masum değildir. kitaplarda olan sadece kötülere zarar veren mafyalar, adı üstünde sadece kitaplardadır. kitabımda kötü örnek oluşturabilecek unsurlar olabilir, elimden geldiğince kadın haklarına ve ahlaki değerlere dikkat edeceğim. şiddeti güzelleyen birisi olmak istemiyorum.

Her şeyin değişmesi için bazen bir gece yetiyordu. Süveyda Karayağız sadece bir gecede kimsesiz kaldığında tek kurtuluşu yeni bir başlangıç yapmaktı. Yeni bir şehre taşınıp çalışmaya başladığında yaşananları geride bırakıp yeni açtığı sayfasını planlı ve kurallarına uygun bir şekilde doldurmaya kararlıydı. Fakat çalıştığı kitapçının sahibi Oğuz Sarhan'a aşık olmak kurduğu planlarını bozmaya yetmişti. Sınırlarını zorlayan bu adamın gizlediği şeyler onu korkuturken aynı zamanda merakını cezbediyordu. Çünkü aşk ne kural ne de sınır tanıyan başına buyruk bir duyguydu ve Süveyda'nın kalbini ele geçirmeyi başarmıştı. • "Sen," dediğinde boğuk sesi kalbimde yankılandı. "Beni kendine hapsediyorsun. Artık yapamıyorum," diye fısıldadığında dudaklarımızın arasındaki mesafe iyice azaldı. "Senden uzak duramıyorum." Bu isimde yazılan ilk ve tek kitaptır. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir barda dünyanın en tehlikeli mafyası ile telefonlarınız karışırsa ne olur? #Romantizm 1. #Mafya 1. #Genel kurgu 1. #Genç kız edebiyatı 1. #Aşk 1. #Texting 3. #Mizah 6.

"Kime, nasıl bir kötülük yaptın da kollarıma düştün?" Büyük Cadı Avı'nda yakalanan Larina; ailesiyle birlikte yanmak üzereyken kendini yabancı bir evrende, bir yabancının kollarında bulur. Kollarına düştüğü yabancı; yıkılmış Artevi Krallığının saklı, karanlık prensi As Valor Jarlan'dan başkası değildir. Tür: Fantastik Romantik

(Yks den dolayı bölüm atamıyorum, sınav bittikten sonra devam) Çağıl Taş, paramparça olan telefonu nedeniyle yeni bir telefona ve hatta geçerken başına geleceklerden bihaberdi. Tek Çağıl değil, Pusat Koroğlu da olacaklardan bihaberdi. Şirketini ve itibarını korumanın peşine düşmüş, bu karmaşada ise kalbini Çağıl'a kaptırmıştı.. Kader, onlar için çoktan yazılmıştı. Geriye gerçekleşmesi kalmıştı. ~ Çağıl Taş: Ben bunu kabul edemem, Pusat Bey neyi anlamak istemiyorsunuz? Pusat Koroğlu: Bana karşı direnme artık, Çağıl Hanım. Çağıl Taş: Yahu kabul edemem beyefendi Pusat Koroğlu: Özür mahiyetinde gönderdim hanımefendi. Neden bu kadar büyütüyorsunuz? Çağıl Taş: Sizin bu özür mahiyetinde gönderdiğiniz hediyelerin sonu gelmeyecek heralde Pusat Koroğlu: İçimden geldi gönderdim ulan Pusat Koroğlu: Senin için tasarlandı. Senden başkası takamaz. •22.04.25 tarihinde Mafya etiketiyle 2.sıradayız bitch.• •25.04.25 tarihi Rastgele 1.sırada• •01.05.25 tarihi Romantik 1.sıra•

Sarmaşık çiçeği, aşkın ve sarsılmaz bağlılığın sembolüdür. Kendini sardığı nesneye öylesine tutunur ki, kopmak bir yana, onunla bütünleşir; dayanıklılığıyla hayranlık uyandırır; zarif görünüşünün ardında, sarsılmaz bir güç taşırmış. Zarif ama dirençli, sessiz ama kararlı. Tıpkı o, iki çift sarmaşık yeşili gözler gibi... Nazenin'in yüreğine sessizlik içinde çöreklenen, en derin yerine sıkıca tutunan o bakışlar... Öylesine kuvvetli, öylesine samimi bir bağ vardı ki aralarında, sözcüklere ihtiyaç duymadan, kalpten kalbe kurulan o görünmez köprüde bulmuşlardı birbirlerini.

Ben : anneni ara. Oğuz:ne ? Ben: sen sinem teyzenin oğlu değil misin? Annen onu aramanı söylüyor. Oğuz : peki bunu o niye söylemiyor ? Ben : şarjı bitmiş? Oğuz : şarjı bitmişse ben onu nasıl arayacağım peki ? Ben yazıyor... Ben çevrimiçi... Ben : bir dakika oha doğru? Şarjı bitmişse nasıl arayacaksın ? Oğuz : bu küçük detayı yeni fark etmen gözlerimi yaşarttı. Ben : sen bana Altan altan laf mı soktun ? Hayırlı bir evlat olup annen ara demeden arasaydın böyle olmazdı 🙃 Oğuz : şimdi de sen mi bana laf sokmuş oldun? Ben : haspinAllah sınanıyorum herhalde , git ara ne bilim ben ya. Laf filan da sokmuyorum ayrıca. Oğuz : sen kimsin ? Ben: komşunuz ? Oğuz : komşumuz kim? Ben : evine gelseydin bilirdin. Oğuz :geldiğim zamanlarda oldu ama tanımıyorum seni ? Ben : o da senin kayıbın olsun hayırsızlığı bırakıp evine uğrarsın artık belki ? Oğuz : bu aralar sanmıyorum. Ben : benim ruhumda hayırsızlık diyorsun. Oğuz :hayırsız olsaydım bu vatanı korumak için canımı feda etmezdim. Ben :ne ? Oğuz: tek hayırsız ben değilmişim anlaşılan , komşusunun oğlunun mesleğini bilmeyen bir komşu kızı. Ne üzücü. Tanışalım yüzbaşı Oğuz Türk...