"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

İnsta: assa.sll Yaşamın Ahengi Kitabımın Yan Karakterleri Olan "Cihan & Hawin" için yazılan kurgudur. ~|~ Bir gece ansızın bakışan gözler, sonsuzluğa mı uçar? Peki ya; sonsuzluğun olmadığı bu diyarda, ölümsüz sevdalar mı doğar? Aşk geçicidir, Sevda yorucu... Lakin yürek tutuldumu, elden bir şey gelmez. Onların hikayesi uzundu... Hem uzun hem yorucu... İkiside sevdanın yükünü kaldıramayacak kadar güçsüzdü... Amma ve lakin birlikte yenemeyecekleri bir güçte yoktu. ~|' Kurgunun ilerleyen zamanlarında yetişkin & Psikolojik içerik olacaktır. Lütfen uyarıyı dikkate alınarak okuyunuz .

Sicilya Mafyası | Karanlık Romantizm | Romantik Gerilim | Yasak Aşk MÜHÜR&CANAVAR MÜHRÜMDÜN... KAÇAMADIM. Onu ilk gördüğümde gençtim. Karanlık yüzünü fark ettiğimde, her şey için çok geçti. Kalbim artık Damien Costa'ya aitti. İlk kez onu fark ettiğimde gençtim. Beni ele geçirdiğinde, varlığım onunkiyle birleşti. Giselda "Gigi" Ferri, Bazen hırçın, bazen sessizliğine sığınan bir kalp... Damien Costa ise acının ve ihanetin içinden doğmuş, zekasıyla tanınan soğuk ve karanlık bir liderdi. Tutkular bir oyuna benzer. Ama aşk, kurallara sadık kalmaz. Kimi zaman kalbini çalar, kimi zaman ruhunu yakar. Ama bazı kalpler, kırıldıkça daha da güçlenir. Ve bazı aşklar, yaksa da vazgeçilmezdir. Kalbini susturabilir misin? Yoksa susturduğun aşk, en sessiz yerden mi bağırır? Hazır mısın? Bu kez kalbinle oynanacak. "Bir canavarsın, Damien. Ama senden korkmuyorum." "Ben senden korkuyorum, Gigi. Çünkü sen benim lanetimsin. Adıma damgalanmış mührüm."

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

"Öp beni" "Ne! " Başını bana çevirdi. "Duydun, öp beni. " Dediklerini yapıyordum evet ama bu fazlaydı. Ben bunu yapamazdım. Başıma karşıya çevirdiğimde ne yapmaya çalıştığını anlamıştım. Tam karşıda Arel oturuyordu. Öfkeli gözlerini üzerimize dikmişti. Ben bunu Arel'e yapamazdım. "Asla! " Karan kaşlarını çatıp konuştu. "Bir daha düşün istersen. " İşte yine beni tehdit ediyordu, mecbur bırakıyordu. "Lütfen bana bunu yapma, lütfen. " "Dediklerimi yapmak zorundasın yoksa anlaşmamızı unuttun mu? " Bu yaptığım için kendimden nefret edecektim. Ama Arel için mecburdum. Dudaklarımı Karan'ın dudaklarına bastırmadan önce son sözlerimi söyledim. "Senden nefret ediyorum. " Dudaklarım onun dudaklarındayken gözyaşımın tuzlu tadını hissetmiştim.

"Eğer bir gün seçim yapmak zorunda kalırsan,"deyip duraksadım. Bakışları bir an bile bana kaymadı. Zorlukla yutkundum. Gözlerimi kaçırıp tıpkı onun gibi bakışlarımı karşımda uzanan denize çevirdim. "Bu intikamdan vazgeçer misin?" Titreyen sesimle sonunda bakışları bana dönmüştü. Sorduğum sorunun cevabından çok korkuyordum. Aslında cevabını tahmin etmek zor değildi ama yine de umut ediyordum. "Vazgeçmek seçenek dahi olamaz Cemre,"diyerek yok etti içimdeki bütün umutları. Soluğumun kesildiğini hissettim. O vazgeçmiyordu. Bu durumda vazgeçmesi gereken bendim, bizden... ••• Zihinler insanların mahzenidir. Ve acı, her insanın kendi mahzeninde şekillenir. Ya insanı yok eder ya da yeniden doğmasını sağlar. ••• ÖLMEDEN ÖNCE YAŞAMAK isimli ilk hikayedir.

Neşem: Beni kendine aşık ettin ve sonra da çekip gittin Neşem: Ben bunu hak etmedim Neşem: Senden nefret ediyorum Neşem yazıyor... Neşem çevrimiçi Neşem yazıyor... Neşem: Seni özledim Atlas Neşem: Nefret falan da edemiyorum zaten Neşem: Sadece seni seviyorum Neşem: Geri dönsen olmaz mı?

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden'in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. 05/05/25 Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

Babası başbakan olan Ada İzel Karazade ailesinin katı kuralları ve fiziksel, psikolojik baskılarıyla on dokuz yıl geçirmiş lise sona giden biridir. Yağmurlu bir günde okuldan evine döndüğünde saçları ıslak, gevşek kravatıyla büyük oturma salonun tam ortasında ailesinin misafiri olarak gelen o adamı gördüğünde, kirli bir masalın ilk sayfasını aralamıştı. Boris Slav Virateli, Virateli ailesinin mirasçısı iken aynı zamanda büyük Rus mafyasının en karanlık isimlerinden biriydi. O aynı zamanda, bir Moskova askeri. BU KİTAP YARANIN DİKİŞİNE ON DÖRT KALA KİTABINDAN DOKUZ AY ÖNCESİNİ ELE ALIYOR. ARADA ZAMAN FARKI VARDIR!

•DÜZENLENECEK• (Finalden sonra baştan sona düzenlenip, ekleme ve çıkarma sahneler olacaktır) •yaş farkı •madde •tetikleyici unsur •psikolojik baskı •yetişkin içerik içermektedir. }{ Bir adam vardı kalbi buz tutmuş, yalnızlığa mahkum, şeytanın ta kendisi... »Ben, hepsinin gözlerimden dahi korktuğu adamım Loris... Her birine diz çöktüren ben! Nasıl oldu da onun tek bir bakışına kulu oldum söyler misin? Nasıl küçük bir kız çocuğuna yenildim? Her şeye kuşkuyla bakan ben, ona nasıl bu kadar eminim?« }{ ❗️KİTABIN KURGUSUNU, ÖZELLİKLE İLK BİRKAÇ BÖLÜMÜ YAYINLAMADAN BİRKAÇ YIL ÖNCE YAZDIĞIM İÇİN KESİNLİKLE YAZIM YANLIŞI, KURGU GİDİŞATI, KARAKTERLERİN TEPKİLERİ GİBİ BİRÇOK ŞEY FİNALDEN SONRA DÜZENLENECEK. BUNU BİLEREK OKUYUN LÜTFEN. VEYA DÜZENLENMESİNİ BEKLEYİN ÇÜNKÜ BAHSETTİĞİM BÖLÜMLERİ -DÜZENLENMEMİŞKEN- ATLATTIKTAN SONRA BIRAKMAK İSTEMEYECEĞİNİZE EMİNİM❗️ Bu, yazar olarak benim tavsiyem. Uyarsanız çok sevinirim ve şimdiden teşekkür ederim.