Bang Chan uwielbiał swoją samotność i nigdy tego nie ukrywał, lecz jego siostra miała dość przechwałek starszego brata, więc postanowiła podarować mu dwa problematyczne prezenty. Prezenty, które zmusiły go do biegania po mieście i zacierania krwawych śladów, aby nie zwracać uwagi łowców, które zmusiły go do sprzątania ich bałaganu i wychowywania kolejnych czterech krwiożerczych wampirów z niepohamowanym pragnieniem, zmieniającym ich w istne potwory. A to wszystko z jedynie niewielką pomocą. (OT8)

- Hyunjin... spójrz na mnie. Powiedz coś, co tylko ty byś wiedział. - powiedział Chan, próbując nie okazać strachu. - Wyjdziemy stąd - odpowiedział Hyunjin. Jego głos był spokojny. Zbyt spokojny. ______ Stray Kids wchodzą do opuszczonego budynku dawnej Fazbear Entertainment, przekonani, że to tylko kolejny „abandoned concept". Kamery, ciemność, stare animatroniki - nic, czego nie dałoby się ogarnąć. Przynajmniej tak im się wydaje. Gdy noc się zaczyna, a drzwi zatrzaskują się za nimi, okazuje się, że to miejsce żyje. System obserwuje. Korytarze zmieniają się. A animatroniki nie są jedynym zagrożeniem. Hyunjin znika pierwszy. Minho wraca... ale nie do końca. Jisung łamie trasę - i staje się celem. Im bardziej próbują się ratować, tym wyraźniej widać, że to nie jest przypadkowy koszmar, a perfekcyjnie zaprojektowana gra, w której ktoś testuje ich decyzje, więzi i strach. Bo najgorsze pytanie nie brzmi: jak wyjść? Tylko: kto naprawdę pociąga za sznurki - i dlaczego nigdy się nie pokazał? 🥀🥀🥀 Horror | Psychological | SKZ x FNAF Część pierwsza historii, w której nie każda twarz jest prawdziwa, a nie każdy, kto prowadzi - chce wyprowadzić. ❗️Nie pozwalam na kopiowanie żadnej z moich prac, śmiałek zostanie zgłoszony, a sprawa nagłośniona❗️