Bir günde değişen iki hayat ... Narin ve Ezo İki kardeş ,ağa kızları abileri sevdiğini kaçırınca iki kızın yolları ayrılır . Biri berdel olur kuma olur diğeri hiç bilmediği bir adamın karısı olup Ankara'ya gider . Yolum sana düştü . Bir kardeşlik iki aşk hikayesidir ... YOL SERİSİ I

Zeynep Yılmaz'ın hayatı boyunca duyduğu tek bir cümle vardı: "Biraz da Yasemin gibi olsan..." Almanya'da büyüyen kuzeni Yasemin; sarı saçları, mavi gözleri, keman resitalleri ve kusursuz başarılarıyla ailenin göz bebeğiydi. Zeynep ise ne bir müzik dehasıydı ne de masallardaki prenseslere benziyordu. Esmer teni, siyah saçları ve sıradan hayatıyla her zaman "diğer kuzen" olarak anıldı. Yıllarca süren karşılaştırmaların ardından Zeynep, bir gün küçük bir yalan söylemeye karar verdi. Hem de oldukça küçük bir yalan. Kuzenine, sevgilisi olduğunu söyledi. Üstelik sevgilisi olarak okulun en popüler ama en baş belası çocuğunu seçti: Yakışıklılığıyla herkesin hayran olduğu, derslerle uzaktan yakından ilgisi olmayan, kavgaları ve umursamaz tavırlarıyla nam salmış çocuk... Nasıl olsa Yasemin Almanya'daydı. Birkaç ay sonra da "ayrıldık" der, konu kapanırdı. En azından Zeynep'in planı buydu. Ta ki annesi, Yasemin ve ailesinin Türkiye'ye kesin dönüş yapacağını ve yeni eğitim yılında aynı lisede okuyacaklarını söyleyene kadar. Artık Zeynep'in önünde yalnızca iki seçenek vardı: Ya herkese yalan söylediğini itiraf edecek... Ya da okulun en ulaşılamaz çocuğunu gerçekten sevgilisi olduğuna ikna edecekti. O ikinci seçeneği tercih etti.

Bu kitap, modern hayatın içinde sıkışıp kalmış bir ofis çalışanının, geçmişte bir Wei prensesi olarak gözlerini açmasını anlatıyor. Tabii kader buna izin verirse. Nevin, yirmi sekiz yıllık hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiştir. Beton duvarların arasında, floresan ışıkları altında çalışırken ruhunun aslında doğaya ait olduğunu bilir; fakat hayat şartları onu sevmediği bir ofiste yaşamaya mecbur bırakır. Günleri birbirinin aynı geçerken içinde büyüyen boşluk hissi giderek dayanılmaz hâle gelir. Kanlı dolunayın gökyüzünü kızıl renge boyadığı bir gece, eski bir kitapta karşılaştığı geçmiş yaşam ritüelini denemeye karar verir. Amacı yalnızca geçmişte kim olduğunu görmek değildir. Fakat ritüel gerçekleştiğinde Nevin yalnızca bir rüya görmez. Gözlerini, siyasi bir evlilik uğruna bozkıra gönderilmiş bir Wei prensesi olarak açar. Entrikalarla dolu yabancı bir obada, savaşçıların ve törelerin arasında hayatta kalmaya çalışırken tek bir amacı vardır: Hiçbir şey yapmamak! Ne evlenmek zorunda olduğu, sertliğiyle nam salmış kağanın dikkatini çekmek... Ne de karısının ve kıskanç cariyelerinin hedefi olmak istiyordu. Peki başarılı olabilecek miydi?

🏆WATTYS 2019 KAZANANI🏆 Üniversitenin en başarılı olan Spor Akademisi 32 yıldır bir efsaneyi barındırıyor. Peri ve Atmaca'nın Sonsuz Rekabeti! Akademinin birbirine düşman olan kız ve erkek voleybol takımı Rüya kupasını kendi takımına kazandırmak için kolları sıvadı. Ezeli düşmanların arkadaş ve sevgili olması yasak! Hüma son senesinde bir kere bile kazanamadıkları Rüya Kupası'nı kendi takımına almak için hazır. 3 yıldır erkekler liginde kazanan rakip takımın kaptanı Bulut Eroğlu'nun suratına başarısını çarpmak için zorlu mücadeleyi gözü alıyor ama kendini beğenmiş bu yakışıklı adamdan kurtulabilecekmiş gibi görünmüyor. Atmaca lakabına yakışır şekilde takılan Bulut'un son yıllarda tek eğlencesi kadın voleybol kaptanı Hüma'ya takılmak. Genç kadına eziyet etmekten hoşlansa da aslında içinde yaralara neden olan bir sırrı saklıyor. Ama Rüya Kupasını kaptıracak değil. Karşısında ki genç kadın onu etkilemeye başlasa bile. Hüma peri lakabını yıllardır hakkını veren büyükleri gibi başarı kazanmak isterken bu yolda engelleri aşmak için arkadaşlarından yardım alacak. Hatta hiç ummadığı dostlukların başlangıcı olacak. Sizi Peri ve Atmaca'nın Sonsuz Rekabet'ine davet ediyoruz. Sporun rekabetine, dostluğa, ihanete ve en önemlisi aşka hazır olun. Bölümleri yazarken dinlediğim şarkıların listesinin olduğu bağlantıyı kopyalıyorum https://open.spotify.com/user/tugcehymn/playlist/0hG4ssAmFFgu7LBiCr6AL8?si=YuAu-pOaQrKH1kiGNyS9qg

"Şaka yapıyorsun, değil mi? Hayal görüyorum?" dedi en nihayetinde Uraz. Bu soruları direkt olarak arabasının bagajındaki kıza mı, yoksa genel olarak evrene mi yönelttiği şüpheliydi. Zaten Asu da tam anlamamıştı. "Sen buraya nasıl girdin?! Ne zamandır buradasın? Ya... sen... sen kimsin ya? Kimsin sen?" Asu korkmaya başladığını ve tir tir titrediğini hissediyordu. Sevdiceğinden, biricik Uraz'ından korkması çok anlamsızdı ama şu an karanlığın içinde bağırırken bir tık ürkütücü olduğunu da inkâr edemezdi. Ürkek hareketlerle kıvrıldığı yerden doğrulmaya çalışırken her yerinin nasıl tutulduğunu ve ağrıdığını anca fark etti. Eee az buz değildi! Muhtemelen üç saattir bu bagajda iki büklüm ses çıkarmadan yatıyordu. Ah o İstanbul trafiği onu bitirmişti. Yani tabii Uraz'ın niyeti yalnız gelmekti ama Asu da eşantiyon gibi olmuştu işte. Ahlaya uhlaya doğrulup ayaklarını sarkıtmak suretiyle bagajda oturmaya devam etti. Boynunu açtı. Kollarını esnetti. Sırtını kütletti. Uraz şaşkınlıkla onun her hareketini izlerken en nihayetinde delirerek "Artık konuşacak mısın?! Kimsin kızım sen?" diye bağırdı. Sonra bağırtısı evin içinde kendisini beklemekte olan arkadaşlarına ulaşacak diye korkarak hızlıca eve bir bakış attı. Asu da omuzları düşerek olduğu yerde küçülmüştü. Korkudan resmen titriyordu. "Anlatacağım. Ne olur kızmayın bana, anlatacağım."

📍Hikayede sıkça yetişkin içerik bulunmaktadır. Rahatsız olacaklarının okumamasını tavsiye ederim. ✔️ TAMAMLANDI. Lorenzo Cassalini, ürkütücü bir zekaya sahipti ve de büyüleyici bir zevke...

"Küçücük bir kız çocuğusun Gece," dedi adam fotoğrafını elinde tutarak. Yüzündeki derin gülümseme onu karşısındaki büyük günaha itiyordu. "Sen bir günahsın," sigarasından derin bir nefes aldı adam. "Benim en tatlı ve en yakıcı günahımsın." Dedi adam sigarasını üfleyerek. "Sana dokunmam yasaktı, ama ben çoktan günahın adını seninle koymuştum." Kitapta rahatsız edici unsurlar, yaş farkı, yetişkin içerik bulunacaktır! Rahatsız olanlar okumasın!

Gecenin içindeki karanlık tarihinin en büyük utancını gizlerken ayaklarım bir idam ipinin üzerinde yürürcesine hafif ve düzensizdi. Kaderimi etkileyecek kararı ilk kez benim verdiğim o noktadaydık. Veyl noktasındaydık. İşin acıtan tarafı bu noktada yalnız değildim. Bir cambaz gibi yürüdüğüm bu ipte, elimde tuttuğum terazi kaderimi belirliyordu. Terazinin bir ucunda bir zamanlar aşkından kör olduğum o adam vardı. Birlikte nikâh masasına oturmaya hazırlandığım, her zaman güvendiğim o adam. Güvenimi parçalara ayırıp kırıklarını sırtıma saplayan o adam. Kenan Revan. Diğer ucunda ise her zaman görünüşüyle korktuğum, buna rağmen beni her zaman koruyan ve her daim destek veren o adam vardı. Beni ailesine dahil eden ve gerçekten sevildiğimi hissettiren adam. Hükümdar Dağlı. Terazinin kolları kalbimin iki tarafına uzanıyordu. Hangisini kendimle birlikte aşağı çekeceğim benim elimdeydi. Hangisini seçecektim? Beni nikah masasında terk eden sevdiğim adamı mı, yoksa beni koruyan ve bana aşık olduğunu söyleyen o adamımı? Hangisini seçecektim? Aklımı mı yoksa aşkımı mı? İşte burası veyl noktasıydı. Aklın ve mantığın çatıştığı o yerdeydik.

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.