Merak; İnsanı bazen güzel yerlere, bazen ise kötü yollara sürükleyendir. Derininde ne olduğunu bilmediğin bir kuyuya girdiğin an artık karanlığa gömülecektin. Yaşamı en çok merak eden çocuklardı ve çocuk olamayacak kadar içi karanlık kadın merakıyla bir yaşam değiştirmişti farkında olmadan. Bir satranç tahtasına oturmuş ve intikam ateşini yakanlar arasından kurtulabilecek miydi peki o kadın? İşte başlıyoruz. "O sesini alçalt ve kiminle konuştuğuna dikkat et yoksa sana yapabileceklerimi aklından bile geçiremezsin." dedi tehditkar bir ifadeyle. "İster alçaltarak konuşurum, istersem yüksek karışma bana! Kimsen kimsin banane umurumdada değil." diyerek kapıya yöneldim. İki adım atar atmaz durdum, beni durduran şey; arkamdan elbisemin ipini kendine çekince sırtımın adeta ona yaslanmasıydı. Gittikçe bana yaklaşan nefesiyle dişlerimi sıkarken kulağıma yaklaştı. "Bu kadar cesur olmak bazen insanı yanıltır küçük hanım, gözüm üzerinde." | Yetişkin içeriktir. Başlamadan önce bunu göz önünde bulundurun lütfen. | •• Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. •• 10 Mart 2023 | Yayınlanma tarihi.

Adam ise kendi yaralarını sarmadan, kırık kalbini iyileştirmeden onun yaralarına merhem olmaya yemin içmişti. Adam kadın için kendinden vazgeçerdi. Onun için savaştı. Sevdiği kadınla susturulan kadınların sesi oldu. O Asmin Karaçaydı annesiz bir konağa mahkum korkak kız. Adam Baran Aslanzade'ydi Diyarbakır'ın cesur ağası.. Asmin & Ezman Baran Bu Wattpad da "Yürek Davası"adında tek kitap. 10.10.2023 🍁 Not; karakterlerim'in arasında yaş farkı vardır.

(16.05.2024 düzenlemesi, bu kurgu ÖLÜMLE BAŞ BAŞA'NIN eski bölümlerine aittir. Yeni bölümlere profilimden ulaşabilirsiniz) İmdat çığlıklarımı duyan yoktu. Çırpınışlarımı gören yoktu. Onun gözleri. Onun sözleri. Her gelişinde canımı daha çok yakıyordu. Haftalardır... Haftalardır durmadan devam eden bu olay beni çok yıpratmıştı. Karşılık vermem gerekiyordu. Bana bunu öğretmişlerdi. Ama onun gözleri, sözleri üstümdeyken bunu yapmam imkansızdı. "Beyaz bak ben geldim." Gelmişti. Gene gelmişti. Eli yüzü kapalıydı tek gördüğüm o korkunç mavi gözleriydi. Gözlerinin rengi beni çok korkutuyordu. O kadar açıktı ki mavileri korkmamak elde değildi. "Hadi ama gülümsemen lazım." Benden gülmemi bekliyordu. Bir o kadar boş ve onu umursamadığıma dair attığım bakışlar, hoşuna gitmemişe benziyordu. "Gülmüyor musun sen şimdi?" düz bakışlarım ile başımı iki yana salladım. Kendimi ilk defa bu kadar çaresiz ve bir o kadar savunmasız hissediyordum. Ben Armin Tan, ben kırmızıların bir tanecik Beyazı kendimi ilk defa bu kadar aciz, bu kadar savunmasız hissederken bir o kadar da kendime kırgındım. Yazılan tüm bölümlerde geçerli olmak üzere; Bölümlerde adı geçen kurum ve kuruluşlar gerçek hayattan esinlenmedir ve hikayenin tamamı yazarın hayal gücüne dayanmaktadır. Kitabın gerçek kurum ve kuruluşlarla bir ilgi ve alakası yoktur. Platformda ÖLÜMLE BAŞ BAŞA adındaki kurgu olup, alıntılama, izinsiz kullanma gibi olaylar sonunda adli işlem başlatılacaktır. Kitap ve bölümlerin tamamı DURU TAŞKULAK'A aittir.

Bölümler güncelleniyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Altı yaşında bir kızın dünyası bir gecede yıkıldı. Larissa, ailesinin gözleri önünde katledilmesiyle hayata acının en karanlık yüzüyle karşı karşıya geldi. Yıllar sonra, kalbini sarmalamış zehirli sarmaşıkların arasından bir plan doğdu: intikam. Artık o sıradan biri değil. Dijital dünyanın gölgelerinde dolaşan, en güvenli sistemleri diz çöktüren, ülkenin dört bir yanını alarma geçiren bir hacker. Kimliği meçhul. Ayak izi bırakmıyor. Ve onu yalnızca bir kişi görebiliyor: Başkomiser Pars Kandemir. Herkesi elinde kukla gibi oynatabilen biri vardı. Larissa mıydı? Hayır... Larissa Elis. Bu hikâye sadece bir intikam ya da aşk hikâyesi değil. Bu, karanlığın hüküm sürdüğü fısıltılar. Avcı ve av kimdi? Ya ikisi de aynı kişiyse? ___________________________________________ Kitap tarafıma aittir çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Elijah," Sesim Elijah'a ulaştığında bakışları yoğunlaştı. "Questo non è affatto vero." (Bu kesinlikle doğru değil.) Elijah, zorluk çıkaran bir adam değildi, birazdan gideceğine de emindim ama benimle uğraşmak da bu adamı çok keyiflendiriyordu. "Non possiamo stare così vicini, potresti allontanarti un po'?" (Bu kadar yakın olamayız, biraz geri çekilebilir misin?) Elijah, gözlerini gözlerimden ayırmadan ve geri çekilmeden durmaya devam etti. "Solo un po'?" (Sadece biraz mı?) Alaylı sırıtışından sonra kollarını çekmeden bir küçük adım atarak geri çekildiğini göstermek istedi ama yüzü daha çok yakındı şimdi bana. Göz bebeklerinin büyüyüp küçüldüğünü loş ışıkta bile anlayabiliyorum çünkü yüzlerimiz neredeyse birbirine değecekti. Geri çekilmek istedim ama sırtım aynanın altındaki küçük aksesuara çarpınca durmak zorunda kaldım. O aksesuar normalde canımı acıtacak kadar sivriydi ama bu defa canım acımamıştı. Kendimde kalabilmek için elimden geleni yapıyordum ama şu an sırtımda hissettiğim Elijah'ın eli bana hiç yardımcı olmuyordu. "Elijah," Fısıltım ikimizin arasında gidip gelerek yankılandığında gözleri dudaklarıma kaymıştı. Hemen sonra yine gözlerime bakmıştı, biraz daha bu şekilde kalırsak hiç iyi şeyler olmayacağını söyler gibiydi bakışları. Wattpad'de Aşk-ı Reale isimli ilk kitaptır.

Berivan Meran yirmi üç yaşında psikolojisi öğrencisiydi. Babası emekli Savcı, abisi Özel Kuvvetlerde görev yaparken annesi ev hanımıydı. Sakin ve düzenli hayatı 2023 yılının kış ayında ansızın altüst olmuştu. O hayatına girmişti, Cihangir. Cihangir ve kızı. Beş yaşında ki kızı Masal ile taşındıkları mahallede, eski işini ve pis işleri arkasında bırakıp hayatını düzene sokmayı planlayan Cihangir'in planları yolunda gitmeyecekti. Hesapta olmayan eski tanıdıklar. Hesapta olmayan dostluklar. Hesapta olmayan tesadüfler. Ve en önemlisi... Hesapta olamayan aşklar. ~ Peki o gülümsediğinde ne hissediyorsunuz? ~Güneşin girmesinin yasak olduğu sokaklarım aydınlanıyor, yosun tutmuş kaldırmalarım çiçek açıyor, kargaların eksik olmadığı gökyüzünü kelebekler ve kuşlar dolduruyor. Anlatabildim mi?

Burası Mardin bütün feryatların, çığlıkların susturulduğu yer.. "Coğrafya kaderdir," Zeynep Aldemir.. KİTAPLARIM NOTER ONAYLIDIR.. EN UFAK BİR SÖZ ÇALMA HALİNDE ADLİ İŞLEM YAPILACAKTIR!! BÜTÜN TEHLİF HAKLARI SAKLIDIR!!!!

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023