Hazan Tahir'in çocukluk arkadaşının kuzeni, Tahir ise Hazan'ın kuzeninin çocukluk arkadaşıdır.Tahir ve Hazan yıllardır aynı mahhalede oturmuş fakat hiçbir zaman muhabbeti olmamış iki insandır.Hazan'lar Tahir'lerin oturdukları mahalleden taşındıktan yıllar sonra Bir yaz akşamı Hazan'ın ailesinin düzenlediği bir piknikte yıllar sonra bir araya gelirler.Hazan'ın Tahir'e çay ikramında bulunması ve Tahir'in Hazan kendisine her çay ikram ettiğinde ona minnet duyması aralarında oluşan göz teması onları o ana mühürler.O yaz akşamının üstünden çok zaman geçer ve Hazan bir akşam Tahir'i sosyal medya hesabından takip etmeye başlar.Hazan ve Tahir sosyal medyadan birbirlerini karşılıklı takip etmeye başlamışlardır ve bu ikisi arasında birşeylerin başlamasının ilk adımıdır. Fakat ikisininde bilmediği ikinci bir erkek vardır. Oda Hazan'ın kuzenidir... "O BİR YAZ AKŞAMI BİZİ BİRBİRİMİZE MÜHÜRLEDİ...'

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

3 hafta- 2 gün serisi🌸 Ben kimseydim. Ben biriydim. Ben Deren'dim. Deren dans etmeyi severdi. Deren mutluydu. Deren eğlenceliydi. Ama diğer tarafım böyle değildi... O vahşeti severdi. O ölümü severdi, ölümü isterdi. Ölümler ona adaleti getirirdi... __________________________________ Asker, vatanını korumaya ant içmiş asker. Ben asker Baran'dım. Vatanımı korumak için çıktığım bu yolda ne ile karşılaşacaktım? Bir askerin başına ne gelebilirdi en fazla? __________________________________ Kitabıma bir şans verirseniz sevinirim 🙏

TAMAMLANMIŞTIR. Defne: En azından rüyalarımda sevsen beni?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Runelya, geriye tek kişi kaldığı ailesinin büyük bir yalan üzerine kurulu olduğunu öğrenir. Dış dünyayla ilişkisini koparan ailesi öldüğünde, onların yaşattığı travmalarla baş ederken öğrendiği gerçekler onu gösterişli ama yalnız bir hayattan mütevazi fakat kalabalık bir hayata sürükleyecekti.. Hiç çocuk olmayan, hiç arkadaşı olmayan, aile kavramından korkan Runelya'nın 4 abi, 1 kardeşi ile Sardunya Çıkmazı sokağında yeniden hayata tutunuş hikayesi..

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Efsun, geçmişini geride bırakmak ve yeni bir başlangıç yapmak üzere sakin bir apartman dairesine taşındığında, hayatın sade ve huzurlu olacağını düşünür. Ancak bilmediği bir şey vardır; alt kat komşusu bir erkek öğrenci evidir. Ve bu, tahmin ettiğinden çok daha büyük bir sorun haline gelir. Efsun, kalbinin sessizliğini korumaya çalışırken, aşkın en beklenmedik yerden, bir kat aşağıdan yükselebileceğini öğrenir. |Tamamlandı.